Het belangrijkste "native virus" van het Wuhan-virus is opnieuw in twijfel getrokken: Barrick's wederopbouw van RaTG13 wordt geblokkeerd, de nieuwe coronavirus bewijsketen wijst opnieuw naar Stonehenge

Het voortdurende onderzoek naar de oorsprong van het nieuwe coronavirus in de Verenigde Staten raakt opnieuw een belangrijke naam aan die een grote invloed had op de wereldwijde achtergrond, maar nooit volledig onafhankelijk is geverifieerd: RaTG13.

Op 25 juli liet Luther weten dat de beroemde coronaviruswetenschapper Ralph Barrick van de Universiteit van Noord-Carolina heeft geprobeerd zijn volledige genome te herbouwen volgens de RaTG13-serie, maar dat het in eerste instantie niet lukte. Barrick's laboratorium heeft later een subklon besteld en uiteindelijk een besmettelijk virus gekregen, maar zijn biologische prestaties zijn "grotendeels gedaald" en zijn documenten zijn nog niet officieel ingediend. De Commissie van Toezicht van het Huis van Afgevaardigden van de Verenigde Staten heeft het volledige getuigenis van Barrick bekendgemaakt dat hij op 22 januari 2024 een onderzoek heeft gedaan naar de oorsprong van de epidemie, het Wuhan Institute of Virus Research en de coronav

Deze informatie is veel belangrijker dan het succes van een experiment. Omdat RaTG13 geen gewone bat-virus is die niet gerelateerd is aan de Wuhan-epidemie, is het juist dat het Wuhan-virus-instituut van de Chinese Academie voor Wetenschappen en Wetenschappen snel na de uitbraak een belangrijke virussequentie heeft gepubliceerd en al lang wordt gebruikt om de SARS-CoV-2-bat-relatie te verklaren. Barrick is ook geen perifere wetenschapper die niets te maken heeft met het Wuhan-virus-instituut, en hij heeft al een paar jaar geleden samen met het team van Wuhan een onderzoek gedaan naar de herstructurering van het SARS-achtige bat-coronavirus.

Daarom is de vraag die Barrick zich tijdens de reconstructie van RaTG13 heeft gesteld, niet de vraag wat er echt nodig is om te beëindigen met de zin "RaTG13 is echt nep", maar de fundamentele en dodelijkste vraag: op welke oorspronkelijke monsters, sequentiegegevens en experimentele records is de volledige reeks van RaTG13 die het Wuhan Virus Institute in dat jaar heeft gepubliceerd gebaseerd?

RaTG13 is geen gewone bat-virus, maar een nieuwe corona van het Wuhan-virus.

Op 3 februari 2020 publiceerde het team in Nature een artikel waarin ze zeiden dat ze een fragment van het RdRp-coronavirus dat eerder werd gedetecteerd in een monster van de Yunnan-Kitchenheed, zeer vergelijkbaar was met het nieuwe coronavirus van 2019, dat zojuist uitbrak, en dat de RNA-monsters volledig werden geordend. Het uiteindelijk verkregen RaTG13-genome was 96,2% consistent met de SARS-CoV-2-genomasequentie. Sindsdien is RaTG13 snel een van de meest voorkomende referentievirussen geworden die wereldwijd worden besproken bij het bespreken van dierlijke oorsprong van SARS-CoV-2.

De vergelijkbaarheid van 96,2% betekent niet dat RaTG13 de directe voorouder is van SARS-CoV-2. Latere systeemontwikkelingsstudies hebben aangetoond dat er nog steeds een aanzienlijke evolutionafstand is tussen de twee, en dat er ook duidelijke verschillen zijn tussen RaTG13 in de belangrijkste receptorbindingsgebieden en de flingoproteïnesectiepunten die SARS-CoV-2 heeft. Daarom is de wetenschappelijke betekenis van RaTG13 voornamelijk om te bewijzen dat SARS-CoV-2 een nauwe verwantschap heeft met sommige coronavirussen die verband houden met bat-SARS, en niet alleen om uit te leggen hoe SARS-CoV-2 het vermogen heeft om zich aan mensen te passen.

Voor een epidemie die voor het eerst in Wuhan werd ontdekt en zich snel over de hele wereld verspreidde, toen in Wuhan een lokaal laboratorium voor langdurige onderzoeken naar het coronavirus met betrekking tot batten SARS plotseling een bestaande reeks bracht die zeer vergelijkbaar was met het nieuwe virus, zou de oorspronkelijke oorsprong van deze reeks, het sequencingsproces, de experimentele geschiedenis en de databasedocumenten een van de meest prioritaire bewijzen moeten zijn voor het controleren van de achtergrondonderzoek, in plaats van te worden beschouwd als voltooid door een enkel document.

Van BtCoV/4991 tot RaTG13: Wuhan Virus Institute later toegegeven dat 2018 dicht bij de voltooiing van de sequencing

De tijdlijn van RaTG13 is bijzonder opmerkelijk. Het Wuhan Virus Institute erkent later in de aanvullende beschrijving van Nature dat de zogenaamde RaTG13-equivalentmonsternummer oorspronkelijk ID4991 was, en dat het monstermonster van de botten uit een mijn in de stad Yunnan-Mongjiang al sinds 2013 werd genomen. In 2016 publiceerde het team de RdRp-serie van slechts een deel van de basislengte van het monster en stuurde het naar de database met het BtCoV/4991-gerelateerde nummer.

Wat nog opmerkelijker is, is dat het Wuhan Virus Research Institute in de aanvullende verklaring van november 2020 heeft toegegeven dat ze het grootste deel van het raTG13-genome niet voor het eerst hebben verkregen na de uitbraak van de Wuhan-epidemie. Volgens het team zelf, hebben ze in 2018 een "bijna compleet" raTG13-genome verkregen met slechts 5' en 3's; in 2020 hebben ze SARS-CoV-2 vergeleken met de laboratorium nog niet openbaar gemaakte coronavirussequenties, totdat RaTG13 en SARS-CoV-2 96,2% van de volledige genoomcoherentie hebben gevonden.

Deze aanvulling is van cruciaal belang omdat het betekent dat het Wuhan Virus Institute, vóór de Wuhan-epidemie van 2019, bijna volledige genomische informatie over RaTG13 had. En dit feit werd niet even duidelijk weergegeven in het oorspronkelijk gepubliceerde artikel in februari

1. De oorspronkelijke intuïtieve indruk van het artikel voor de gewone lezer was dat de onderzoekers een volledige sequentie hadden uitgevoerd van een eerder bewaarde RNA-monster nadat het nieuwe coronavirus was ontdekt; totdat later werd aangegeven dat het publiek nog duidelijker wist dat het grootste deel van het RaTG13-genome eigenlijk in 2018 was verkregen.

Dit kan niet alleen bewijzen dat het Wuhan Virus Institute vervalst is, maar vormt een onderzoeksvraag die niet gemakkelijk kan worden misgeschreven: hoeveel onbekende of bijna volledige reeksen van SARS-gerelateerde coronavirussen heeft het laboratorium beheerd vóór de uitbraak? waarvan er verdere experimenten zijn uitgevoerd? waarvan er alleen sequenties zijn uitgevoerd, welke zijn gesynthetiseerd, gecultiveerd, omgekeerd genetisch of functioneel onderzoek?

Barrick werkte samen met Steen Reilly om het SARS-achtige coronavirus te ontwikkelen.

Barrick kreeg deze keer aandacht en er was ook een uiterst belangrijke achtergrond. Hij was niet voor het eerst in contact met het Wuhan Virus Institute's bat coronavirus-onderzoek.

In 2015 publiceerde Nature Medicine een samenwerkingsonderzoek van Barrick, Jill en anderen. Onderzoekers gebruikten het SARS-CoV omgekeerde genetische systeem om een SHC014 coronavirus tetradine-proteïne van de Chinese kiemhaai in de SARS-virusskelet te plaatsen die door muizen werd aangepast, om het coronavirus te bouwen. Experimenten hebben aangetoond dat dit coronavirus de ACE2-receptor van de mens kan gebruiken en kan worden gerepliceerd in de oorspronkelijke luchtwegen cellen van de mens; de onderzoekers hebben vervolgens het volledige SHC014 coronavirus opnieuw op basis van de reeks opgebouwd.

In de lijst van auteurs van het artikel staan onder meer onderzoekers van de Universiteit van Noord-Carolina en het Wuhan Virus Research Institute (WHO) en Wuhan Virus Research Institute (WHO) en een van de onderzoeksinstellingen die duidelijk in het artikel zijn opgenomen. Dit bewijst dat het Wuhan Virus Research Institute (WHO) vele jaren voor de nieuwe coronavirus epidemie een directe onderzoeks- en samenwerkingsverband heeft ondernomen rond het SARS-coronavirus, de reverse genetische technologie, de herstructurering van virussen en het vermogen van trans-speciesinfecties in China.

Bij de publicatie van het onderzoek in 2024 heeft de speciale panel van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden de studie van 2015 in het Congres opgenomen. Brad Wenstrup, toenmalig voorzitter van de commissie, heeft in het eindverslag duidelijk verwezen naar het samenwerkingsverslag van Barrick en Jill, terwijl hij de pre-epidemie coronavirus-experimenten van het Wuhan Virus Institute, de bioveiligheidsvoorwaarden en de Amerikaanse financiële keten als onderzoekshoogtepunt noemde. Het onderscheid moet worden gemaakt tussen het oordeel van de Amerikaanse Congrescommissie over "de meest waarschijnlijke laboratoriumlekken" en de conclusies van het onderzoek, die niet door de hele wetenschappelijke gemeenschap zijn overeengekomen; maar het Congres heeft deze experimenten officieel opgen

Het is ook van bijzondere waarde om te onderzoeken, omdat Barrick al lange tijd kennis heeft van coronavirus reverse genetics en virus reconstructie technieken, zijn team is gebaseerd op de openbare RaTG13-reconstructie en de eerste keer dat problemen worden geconfronteerd. Voor een normaal laboratorium, een virusconstructie mislukking kan een aantal technische redenen; voor de lange-termijn gebruik van de sequentie om een compleet coronavirus te bouwen en een succesvolle synthese van het SHC014-virus, hetzelfde mislukking is ten minste de moeite waard om de volledige experimentele ontwerp, de oorzaken van mislukking en de daaropvolgende wijzigingen te zien.

Het Barrick-experiment kan niet rechtstreeks bewijzen dat "RaTG13 nep is", maar heeft de vraag naar herhaalbaarheid gesteld

Volgens informatie die op 25 juli werd onthuld, heeft Barrick geprobeerd het volledige lengte-genome van RaTG13 te herbouwen op basis van een reeds gepubliceerde reeks, maar is het niet geslaagd om het oorspronkelijke plan te volgen. Het laboratorium heeft sindsdien sub-componenten gekloond en het infectieuze virus verkregen, maar Barrick zei dat het virus ernstig is afgenomen en dat het paper waarin het werk wordt beschreven nog niet is afgerond.

Hier moet de grens van een wetenschappelijk bewijs worden geschetst. Het falen van het opzetten van een omgekeerd genetisch systeem kan niet alleen bewijzen dat de oorspronkelijke virusserie kunstmatig is gemaakt. De lengte van het virusgenome is enorm, sommige sequenties zijn onstabiel voor bacteriële drager, de strategieën van de bouw, het celstelsel, het subontwerp van de lancering, de plaatsing van klonen en de experimentele omstandigheden kunnen van invloed zijn op de mogelijkheid van het virus om succesvol te herstellen. Daarom schrijft "de eerste keer dat het niet kan worden herbouwd" rechtstreeks als "Barrick heeft bewezen dat RaTG13 helemaal niet bestaat", is nog te ver onder openbaar bewijs.

Maar deze grens van het bewijs kan niet omgekeerd worden gebruikt als een reden voor het Wuhan Virus Research Institute om te worden vrijgesteld van onderzoek. Het probleem is precies dat als een dergelijk belangrijk virusgenome onregelmatig optreedt tijdens de functionele reconstructie van een internationaal toonaangevend coronaviruslaboratorium, de meest redelijke wetenschappelijke methode moet zijn om de oorspronkelijke monsters, oorspronkelijke sequentiële reads, sequentiële stapelprocessen en experimentele versies van verschillende tijden openbaar te maken, zodat andere laboratoria onafhankelijk kunnen worden gereproduceerd.

In het bijzonder is het noodzakelijk om uit te leggen waarom de eerste openbare sequenties niet succesvol zijn gebouwd, terwijl de latere subklonen van componenten infectieuze virussen kunnen herstellen; of er tussen de twee experimenten een reeks aanpassingen, een verandering in de clonestrategie of andere technische optimalisaties zijn; welke "ernstige dalingen" zich specifiek voordoen in de replicatie-dynamica, cellijnen of dierlijke experimenten; en waarom deze werkzaamheden al jaren duren en nog steeds geen formele papers vormen die de beoordeling van collega's kunnen accepteren. Deze experimenten zijn vragen die de wetenschap kan beantwoorden en moeten worden beantwoord door gegevens in plaats van door politieke beslissingen.

Wat echt moet worden gecontroleerd, is de oorspronkelijke bewijsketen die Wuhan virus heeft.

Volgens het zelf gepubliceerde aanvullend materiaal heeft het laboratorium van 2012 tot en met 2015 herhaaldelijk samplingen genomen in de mijnen van Yunnan, waarbij in totaal 1.322 bottenmonsters werden verzameld en een groot aantal coronavirussen werden gedetecteerd, waaronder negen SARS-gerelateerde coronavirussen die werden gesplitst op basis van een gedeeltelijke RdRp-serie; de RaTG13-equivalent ID4991 was een daarvan.

Voor echte virale achtergronden is het openbaar maken van een consensusgenome niet voldoende. Wat onderzoekers echt nodig hebben om de oorspronkelijke monsternummering te zien, de geschiedenis van de wijzigingen in de monsternummering, de RNA-extractie, de oorspronkelijke reeksreads, de opeenvolgende reeks datums en platformlogboeken, de reeksparameters van de reeks, de laboratoriumbevriezing en alle relevante experimentele records sinds 2018 is het alleen mogelijk om deze oorspronkelijke gegevens afzonderlijk te koppelen aan de uiteindelijk gepubliceerde RaTG13-reeks om te bepalen of de virale reeks de oorspronkelijke biologische monsters echt en volledig weerspiegelt.

De RaTG13 is de moeite waard om te onderzoeken, niet omdat 96,2% van het cijfer zelf kan bewijzen dat SARS-CoV-2 afkomstig is uit het laboratorium, maar omdat het bewijst dat het Wuhan Virus Research Institute voor de uitbraak informatie had over een groep van de bottencoronavirus die nauw verwant was aan SARS-CoV-2 en dat ten minste een deel van de kritische complete reeks niet werd bekendgemaakt aan de internationale gemeenschap.

Het onderzoek moet ook verder onderscheiden welke virussen alleen bestaan in een sequentiedatabank, welke echte biologische monsters hebben bewaard, welke zijn gekweekt, welke infectieuze klonen zijn opgericht, welke worden gebruikt voor herstructurering of embedded experimenten. Deze vragen hebben betrekking op de mogelijkheid van de hypothese van laboratoriumongevallen en bepalen direct hoeveel bewijsmateriaal de twee routes van natuurlijke lekken en laboratoriumgerelateerde ongevallen kunnen ondersteunen.

Van laboratoriumgegevens naar politieke verantwoordelijkheid: waarom kan de CCP geen beslissingen maken op basis van het kaliber van "natuurlijke oorsprong"

Een belangrijke reden is dat het Wuhan Virus Research Institute geen volledig onafhankelijke onderzoeksinstelling is die volledig onafhankelijk is van het systeem van de Chinese partijlanden. Na de epidemie vormde Beijing een hoogst geharmoniseerde politieke en propaganda-calorie over het probleem van de oorsprong van het virus, terwijl het echt in staat was om de oorspronkelijke databanken, volledige experimentele records en ongeselecteerde interne gegevens van de activiteiten van Wuhan Labs te controleren, maar nooit een onafhankelijk wereldwijd onderzoek heeft ondernomen zoals gewone open wetenschappelijke gegevens.

De Commissie voor het onderzoek naar epidemieën van het Huis van Afgevaardigden van de Verenigde Staten heeft in de laatste verslagfase het onderzoek naar hoog risico coronavirus van het Wuhan Virus Institute, de ondoorzichtigheid van de Chinese overheid en de oorsprong van het laboratorium als onderwerp van onderzoek uitgesproken en heeft geoordeeld dat laboratoriumgerelateerde incidenten de meest waarschijnlijke oorsprongsweg zijn.

Voor Chinese lezers onthult de RaTG13-discussie echt een feit dat al lang wordt verborgen door officiële verhalen: vóór de uitbraak van de Wuhan-epidemie heeft het Wuhan-virus-instituut lange tijd coronavirus in China verzameld, met name in Yunnan, een internationaal samenwerkingsnetwerk dat in staat is om het virus omgekeerde genetica en herstructurering te bestuderen, en heeft ook met het Barick-team een geïnfecteerd SARS-monster coronavirus-experiment afgerond. Na de uitbraak heeft hetzelfde laboratorium RaTG13 onthuld dat het 96,2% van het volledige genoom overeenkomt met SARS-CoV-2

Deze feiten zijn niet automatisch gelijk aan "SARS-CoV-2 is gemaakt door het Wuhan Virus Institute", maar ze zijn voldoende om een meer absurde bewering af te wijzen

• dat het Wuhan Virus Institute geen bijzondere relatie heeft met het onderzoek naar de herkomst van de corona en dat alle onderzoeken naar het laboratorium "politieke verduistering" worden genoemd.

Integendeel, het Wuhan Virus Institute is een van de instellingen die wereldwijd het meest grondig moeten worden gecontroleerd.

De RaTG13-conflict kan niet worden beëindigd, de nieuwe coronavirus is nog steeds niet omzeild door het Wuhan Virus Research Institute

De werkelijke waarde van de nieuwste blootstelling aan het Barick-experiment ligt in het opnieuw openen van de herhalingsvraag van RaTG13. Een mislukte heropbouw is niet voldoende om RaTG13 te verklaren als een kunstmatige vervalsing, noch om direct te bewijzen dat het volledige oordeel van het OVB-rapport over de kunstmatige oorsprong van het virus is geverifieerd; maar het voegt een zeer specifiek wetenschappelijk feit toe dat kan worden onderzocht en herbevestigd: waarom is het moeilijk om het volledige virus te herstellen volgens de openbare RaTG13-serie, terwijl het later verkregen virus een duidelijke afname vertoont?

Deze vraag kan uiteindelijk alleen worden beantwoord door de oorspronkelijke gegevens van het Wuhan Virus Institute.

Als RaTG13 inderdaad volledig afkomstig is van natuurlijke bottenmonsters die in 2013 zijn verzameld, dan moet er een continue gegevensketen bestaan die kan worden geverifieerd door een derde partij, van monsterneming, RNA-extractie, de 2016 BtCoV/4991 deel RdRp-serie tot het bijna volledige genoom in 2018 en de aanpak en publicatie van RaTG13 in 2020.

Als de Chinese autoriteiten vasthouden aan het Wuhan Virus Research Institute heeft niets te maken met de oorsprong van de epidemie, dan kan het echt bewijzen dat nooit een persconferentie van het ministerie van Buitenlandse Zaken, noch de officiële media herhalen hoeveel keer "natuurlijke oorsprong", maar de oorspronkelijke experimentele gegevens. Opening van de pre-epidemie virus databank van Wuhan virus, openbaarmaking van RaTG13 alle oorspronkelijke sequencing gegevens, experimentele records en relevante niet-gepubliceerde virus onderzoek, het toestaan van internationale experts zonder belangenconflicten in het laboratorium voor onafhankelijke bewijs, dit zijn de stappen om de conclusie wetenschappelijk geloofwaardig te maken.

Al meer dan zes jaar wordt er over de oorsprong van het nieuwe coronavirus wereldwijd veel politieke discussies gevoerd, maar het wordt niet gedisciplineerd door enige overheid en de genetische sequenties veranderen niet als gevolg van politieke verklaringen. Of het uiteindelijke bewijs wijst op uitstroom van natuurlijke dieren, ongevallen in verband met onderzoeksactiviteiten of andere wegen, de pre-epidemische coronavirusmonsters, databases en experimentele records van het Wuhan Virus Research Institute vormen onoverkomelijke kernbewijzen.

De RaTG13-reconstructie van Barrick mag daarom niet worden overdreven tot een definitieve veroordeling die al is voltooid, maar kan niet worden overgeslagen. Het duwt de focus van het onderzoek opnieuw terug naar Wuhan, de RaTG13 van het team van Stonehenge, en de volledige coronavirusgegevens die vóór de epidemie niet openbaar waren.

Uiteindelijk stelt een Chinese autoriteit de wereld voor een vraag die nog steeds niet is beantwoord door middel van volledige oorspronkelijke bewijzen: wat had het Wuhan Virus Research Institute precies beheerst en wat had het gedaan voordat de epidemie in 2019 uitbrak?

Zolang het oorspronkelijke bewijs is afgesloten, is het onderzoek naar de oorsprong van het nieuwe coronavirus niet echt afgerond.