Burgers wendden zich tot hogere rechtbanken voor het indienen van een zaak vanwege het zwijgen van de openbare informatie tegen het Staatsbureau van Brieven en Bezoeken

Op de ochtend van 6 november 2026 bracht ik de aanklagersmateriaal dat de vorige dag was voorbereid naar het postkantoor en stuurde ze naar de Beijing City High People ' s Rechtbank per post. Dit is een administratieve aanklacht, en de verdachte is het Staatsbureau van Brieven en Bezoeken. En de reden waarom ik dit materiaal van de Beijing Municipal Intermediate People's Court naar de High People's Court verplaatste was de stilte van de Beijing Municipal Intermediate Het Volkshof heeft 15 dagen nadat het mijn dossier had ontvangen geen zaak geopend noch een beslissing om het open te laten.

Hoe is dit gebeurd?

Op 4 juli 2026 heb ik bij het Staatsmissiebureau een openbaar verzoek om overheidsinformatie ingediend, waarin ik om toegang tot de oorspronkelijke, ongekorte versie van staatsbrief [2026] 4 verzocht. de nadere regels voor de registratie van openbare bezoeken voor studiedoeleinden. Dit systeem, dat rechtstreeks de registratie van openbare bezoeken regelt, is duidelijk gemarkeerd in de officiële website versie door de woorden..het huidige document is verwijderd. Ik vraag me af waarom de hele tekst van een document dat gericht is op het land en dat het recht van iedere bezoeker beperkt om te handelen juist degene is waarvan de organen het minst voorbereid zijn. Om het publiek te tonen.

Op 27 juli 2026 heeft het Staatsbureau voor Communicatie en Informatie een antwoord nr. 228 (2026) bij de openbare brief, waarin zij stelde dat de schrappingen deel uitmaakten van de informatie over de interne workflow van de uitvoerende tak. Niet openbaar gemaakt. Op 14 augustus heb ik een aanvraag ingediend voor een administratieve herziening overeenkomstig de wet. Op 21 oktober heb ik een kopie van besluit nr. 208 (2026) betreffende het administratieve onderzoek, dat het antwoord bevestigde, dat niet openbaar werd gemaakt.

Tot nu toe is de zelfcorrectie binnen het administratieve systeem volledig afgesloten, omdat men niet in het openbaar een antwoord wil geven op een besluit tot herziening van de weigering. Ik heb maar één manier om administratieve geschillen te voeren, volgens de wet. Het is niet langer alleen een geschil over de tekst van een document, maar een weg die de gewone burgers kan proberen te verkrijgen het recht om te worden verwijderd van een overheidsorgaan via de de rechtsbedeling.

Zeven dagen. Het is een juridische procedure die niet zal slagen.

Artikel 51 van de wet op de administratieve procedure van de Volksrepubliek China maakt duidelijk dat de rechtbanken van de Volksrepubliek China worden aangeklaagd en dat de zaken moeten worden geregistreerd indien zij voldoen aan de voorwaarden voor het indienen van een klacht; Indien dit in het veld niet mogelijk is, wordt de aanklacht ontvangen, wordt een schriftelijk certificaat overgelegd waarin de datum van ontvangst wordt vermeld en wordt besloten tot de zaak binnen zeven dagen te openen; Als niet aan de voorwaarden voor vervolging wordt voldaan, is het niet de beslissing om de zaak te openen.

Op 22 oktober 2026 ontving de rechtbank van Beijing, de gemeente van de tussenpersonen, mijn dossier. Vanaf die dag gaf de wet haar zeven dagen en begon ze af te tellen.

Vanaf 5 november waren 15 dagen verstreken (en meer dan zeven dagen gewerkt). Ik heb geen bericht ontvangen van de opening van de zaak of een uitspraak om deze de afgelopen 15 dagen niet te openen. Het registratiesysteem bestaat al vele jaren en de noodzaak om een zaak te hebben en een zaak te hebben is een verplichting om in de wet te worden geschreven en de meest welsprekende slogan van hervorming van de rechterlijke macht. Maar voor een partij als ik, die het materiaal overhandigde en daarna wachtte, was..onvoldoende een leegte zonder enige reactie.

Stilte is moeilijker dan één vonnis.

Ik krijg liever een uitspraak om geen zaak te openen. De uitspraak, ook al weerlegt zij mijn aanklacht, zal tenminste de gronden voor mijn beroep aangeven en er zal een gelegenheid zijn om de redenering op tafel te leggen. Maar nu, niets. Het ontbreken van een zaak of een beslissing zou betekenen dat het recht van partijen om een proces aan te spannen zou worden opgeschort.

Dit is precies het probleem dat moet worden aangepakt in artikel 52 van het Wetboek van Administratieve Procedure. Dit artikel bepaalt dat indien het Volkshof geen zaak indient en geen beslissing neemt om een zaak niet te openen, de betrokkene de zaak voor een hoger gerecht kan brengen. Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen; Indien de hogere rechtbank van oordeel is dat aan de voorwaarden voor vervolging is voldaan, opent zij de rechtbanken van andere lagere personen, hoort zij en kan zij andere rechtbanken aanwijzen om zaken te openen en te behandelen. Dit artikel is de laatste deur links voor een partij die wordt geblokkeerd door.Stilte.

Ik heb het materiaal naar het Beijing High People's Court gestuurd.

Ik heb het hele procesdossier opnieuw voorbereid.

Op de ochtend van 6 november kwam ik naar het postkantoor en stuurde het materiaal naar het Beijing City High People's Court. Ik heb in de aanklacht duidelijk gemaakt dat de zaak de juiste eiser, de duidelijke verweerder, de specifieke vordering en de feitelijke grondslag had, die binnen het toepassingsgebied van het volk vielen. Het Hof en de bevoegdheid van het gerecht waartegen de zaak is ingesteld, en was volledig in overeenstemming met de vereisten van de wettelijke vervolging. Het Hof van Beijing, dat te laat is en nog niet is beslist, heeft de bij wet ingestelde procedure geschonden.

Ik heb het Hof van Beijing van de Hoge Mensen verzocht een zaak op grond van artikel 52 te openen of de rechtbanken van andere lagere personen aan te wijzen om een zaak te openen. Wat ik wil is nooit speciale zorg, maar een normale, regelmatige gerechtelijke toetsing.

Mijn beroep.

Ik schreef dit om drie smeekbeden van smeken te doen.

Ik heb dit opgeschreven om een drie punten hoger beroep te doen.

Bel het Hof van Beijing om dit materiaal te zien en de rechtsstaat te zien. Artikel 52 is ofwel een op papier gebaseerde regeling die de zaak in de zin heeft, ofwel, wanneer de lagere rechter zwijgt, de hogere rechter heropent de procedure. Gelieve een zaak bij wet of bij wet in te dienen, en laat de..geen zaak open en geen beslissing in behandeling.
Ik verzoek de rechter het registratiesysteem op tegenstrijdige wijze ten uitvoer te leggen. Het case registratie systeem is een retrograde "retrograde systeem" met zijn ziel dat de drempel verlaagt en garandeert het recht om te vervolgen. Als het materiaal wordt verzameld en de zee wordt gezonken, dan blijft de verbintenis tot hervorming op de laatste kilometer. Een partij die niet wacht zeven dagen om te reageren, is niet alleen een persoon recht, maar is ervan overtuigd dat een zaak zal worden.
Ik wil ook zeggen dat een regelmatig publiek de cirkel van open informatie, administratieve herziening, tweevoudige vervolgingen heeft kunnen omdraaien om de volledige tekst te zien van een document dat openbaar had moeten worden gemaakt en de kans te krijgen om een gerechtelijke procedure aan te spannen. Als zelfs de deur van de rechtbank de persoon verplicht om te buigen voor..op-niveau vervolging.....................................................................................................................

Ik heb altijd geloofd in de wet en, inderdaad, in de wet, slechts één keer.. deze keer op het postkantoor..om het materiaal te sturen naar de Beijing City High People's Court. Ik vraag, maar alleen om een kans serieus te nemen: de wet op de grond leggen, de indiening van zaken stoppen en het onnodig maken voor iedereen die het recht heeft wettelijk verdedigen om in stilte te wachten op een antwoord zonder zelfs maar een reden.

Het materiaal is verzonden. Ik wacht op het antwoord van het Beijing High People's Court.