De Noord-Dai-rivier komt in een gevoelig politiek venster: van de verschijning van Tsjechi tot de partijconferentie in oktober, blijft de ruimte voor "informele overleg" onder Xi Jinping samentrekken

In augustus verscheen er opnieuw een signaal van de Noord-Dai-rivier in openbare activiteiten op het hoogste politieke niveau van China.

Op 3 augustus meldde Reuters dat Tsji, secretaris van het Politiek Bureau van de CPC en secretaris-generaal van het Centraal Bureau van de CPC, een zomervakantie-expert bezocht in de Noord-Dai-rivier en werd beschouwd als een belangrijk openbaar teken van de lancering van de zomeractiviteiten van de Noord-Dai-rivier van de hoogste niveaus van de CPC.

Dit jaar is het bijzonder opmerkelijk, omdat verschillende politieke signalen tegelijkertijd samenkomen.

Het eerste signaal is afkomstig van het tijdschema. Na de activiteiten van de Noord-Dai-rivier zal de Communistische Partij in oktober een belangrijke interpartijconferentie houden, waarbij disciplinaire hervormingen, kaderbeheer en de volgende fase van de politieke inzet op de agenda kunnen worden. Het tweede signaal is afkomstig van de opeenvolgende hoogwaardige personele schokken die zich eerder hebben voorgedaan. Het leger, het financieel toezichtssysteem en de plaatselijke hooggeplaatste kaders zijn dit jaar opeenvolgende ontslagen, onderzoeken en beëindiging van de kwalificaties van de vertegenwoordigers van de Volkspartij, en de politieke elite van de Communistische Partij is ver weg van een stabiele periode in de verbeelding van de buitenwereld.

Het derde signaal is meer institutioneel: de Noord-Deense rivier zelf is aan het veranderen.

In de periode van Hu Jintao en eerder werd de Noord-Dai-rivier door de buitenwereld gezien als een belangrijke plaats voor de huidige leiders om informeel te communiceren met gepensioneerde senioren en zelfs om belangrijke kwesties te coördineren. Na Xi Jinping aan de macht te zijn gekomen, werd de werkelijke rol van deze traditionele politieke coördinatiemechanismen aanzienlijk verminderd na de concentratie van persoonlijke macht en de invloed van gepensioneerde leiders. Reuters citeert analisten die erop wijzen dat de ruimte voor gepensioneerde senioren om belangrijke beslissingen te beïnvloeden veel lager is dan in het verleden.

Daarom is het in dit jaar om de Noord-Dai-rivier te observeren en door te gaan met het traditionele "fractie-strijd" -model om te zoeken naar degenen die Xi Jinping uitdagen, in plaats van gemakkelijk verkeerd te beoordelen wat de echte politieke veranderingen zijn.

De CPC heeft geen concurrerende verkiezingen, geen onafhankelijke parlementaire toezicht, noch een openbaar overdrachtsmechanisme van de hoogste macht. In een dergelijk politiek systeem is de nadeel van de Noord-Dai-rivier al lang bezorgd, juist omdat het de coördinatiefunctie buiten het formele systeem heeft overgenomen. Wanneer het formele systeem geen open concurrentie heeft en het informele raadplegingsmechanisme steeds zwakker wordt, is de werking van de hoogste macht meer afhankelijk van Xi Jinping zelf en het verticale controlesysteem dat is gevormd rond het centrale kantoor, het politieke bureau en de centrale militaire commissie.

Deze verandering is al zichtbaar in de kaderpolitiek. Officiële promoties benadrukken steeds meer politieke loyaliteit, disciplinaire inspecties gaan voortdurend naar hogere kaders en militaire systemen, belangrijke personele veranderingen verschijnen vaak eerst "verlies", afwezigheid of aanpassing van de functie, en vervolgens door officiële aanvullende procedurele uitleg.

De rivier is dus nog steeds belangrijk, maar het belang ervan is al anders dan twintig jaar geleden.

De vraag in het verleden was wat voor compromis de verschillende krachten hier zouden bereiken, en de vraag van vandaag is wie zich daadwerkelijk zou kunnen verzetten tegen belangrijke beleidsfouten nadat het systeem dat de hoogste leiders binnen de Communistische Partij kan beperken, tegelijkertijd met het informele mechanisme in de achteruitgang is gegaan.

Een regime kan bevelen sneller uitvoeren door middel van gecentraliseerde macht, maar kan geen beslissingsfouten tegelijkertijd wegnemen. Het echte gevaar is hier: wanneer iedereen verantwoordelijk moet worden gesteld aan een machtscentrum, filtert de verkeerde informatie ook voortdurend door het systeem.

De kustlijn van de Noord-Dai-rivier ziet er nog steeds rustig uit en de Chinese Communistische Partij is echt veranderd, maar het is de machtstructuur die zich achter deze rust verbergt.