Xi Jinping herdenkte Jiang Zemin, het meest verlegen is niet het vergeten van ouderdom, maar de Chinezen hebben ineens een vergelijkbaar tijdperk.

Xi Jinping heeft vandaag ongeveer 40 minuten besteed aan het evalueren van Jiang Zemin.

Deze toespraak diende aan een zeer duidelijk politiek doel: de hele partij te vertellen dat Jiang Zemin behoort tot de legitieme politieke traditie van de Communistische Partij en dat de "nieuwe tijdperk" die Xi Jinping vandaag leidt, de voortzetting is van deze historische lijn.

In de periode van de honderdste verjaardag van Jiang Zemin lanceerde de Communistische Partij van China twaalf documentaires, en op het Chinese netwerk verscheen opnieuw de anti-Jiang-tijd. Jiang zelf was natuurlijk geen democratisch politicus. Hij kwam aan de macht in het politieke patroon na de onderdrukking van de zestiende en vierde eeuw, terwijl de Communistische Partij van China de heerschappij van een partij niet heeft opgegeven, en de onderdrukking van dissidenten, religieuze groepen en Falun Gong heeft ook een ernstig record achtergelaten.

Maar het vergelijken van de periode van Jiang Zemin met de periode van Jiang Zemin is twee dingen.

In de jaren negentig van de vorige eeuw tot het begin van deze eeuw heeft de Chinese samenleving een andere politieke en economische combinatie meegemaakt: de Chinese Communistische Partij blijft politieke macht monopoliseren, terwijl zij de markteconomie uitbreidt, buitenlands kapitaal aantrekt, particuliere ondernemingen bevordert, de Wereldhandelsorganisatie (WTO) toetreedt en de samenleving in sommige niet-politieke gebieden een grotere ruimte biedt.

In de periode van Xi Jinping is dit evenwicht veranderd.De partijorganisaties gaan opnieuw diep in het bedrijfsleven en in de sociale instellingen, de "nationale veiligheid" breidt voortdurend het toepassingsgebied uit, de internetcontrole wordt versterkt, de politiek in religieuze en educatieve gebieden wordt verdiept en de politieke beperkingen op het particuliere kapitaal worden verhoogd.In 2018 zijn de beperkingen op de ambtstermijn van de president van de staat geannuleerd en zijn de formele beperkingen die na de hervorming en opening van het systeem van overdracht van de hoogste macht nog steeds bestaan, verder verwijderd.

Daarom, wanneer de officiële televisie voortdurend de documentaire van Jiang Zemin uitzendt, ziet het publiek niet alleen een overleden secretaris-generaal van de CCP, maar ook de straten, bedrijven, diplomatieke scènes, media-omgeving en sociale sfeer van die tijd.

Dit verklaart waarom "Jiang Zemin ontbreekt" vandaag de dag een complexe politieke betekenis heeft. Het betekent niet noodzakelijkerwijs dat het publiek de politieke onderdrukking van de Jiang-periode erkent, noch dat de Chinezen echt willen dat Jiang Zemin zelf wordt hersteld.

Hij kan Jiang Zemin niet ontkennen, omdat het ontkennen van Jiang Zemin het leiderschap van de Communistische Partij zelf zou ondermijnen; hij kan ook niet echt het politieke en economische klimaat van de Jiang-tijd herstellen, omdat de logica van de heerschappij van Xi in de afgelopen tien jaar precies is gebaseerd op het versterken van de macht van de partij, het versterken van het veiligheidssysteem en het concentreren van de hoogste macht.

Een gedenkconferentie om de “continuïteit van de geschiedenis” te bewijzen, toont in plaats daarvan de breuk in de geschiedenis.

De verantwoordelijkheid voor de repressie die hij achterliet, vereist ook een historische liquidatie.Maar voor Xi, de moeilijkste vraag om te beantwoorden is niet hoe goed Jiang Zemin precies is, maar waarom een voormalige leider die eveneens tot het autocratische systeem van de CCP behoort, tegenwoordig relatief open lijkt te zijn vanwege de tegenstelling van de tijd.

Wanneer een regime moet vertrouwen op het herinneren van het verleden om te bewijzen dat het vandaag juist is, terwijl het publiek door het verleden terugkeert naar het heden, is de propaganda-machine niet langer het probleem van het geheugen, maar het probleem van de realiteit.