8月6日正午,兰州的烈日将城关区人民法院门前的沥青路面晒得烫人。北京泰寮律师事务所律师朱孝顶站在法院大门外,举起手机准备记录保安阻拦其入内的过程。几秒钟后,两名身穿便服、未出示任何证件的男子突然冲上前去。在密集的推搡与强行扭打中,朱律师的手机被硬生生抢走;同行的张俊斌律师被重重推倒在地,手扶腰部身体极度不适,血压急剧飙升。

这场发生在法院门前的暴力冲突,源于对周禄宝、景树仁案的审理。作为无偿提供法律援助的辩护律师,朱孝顶与张俊斌刚刚结束上午的庭审。他们所辩护的当事人景树仁,仅仅因为帮助农民工讨薪并转交了维权材料,便被当局指控涉嫌“寻衅滋事罪”。

这一幕不仅是两名维权律师的遭遇,更是中共极权体制下司法制度严重异化的缩影。在“党管司法”与维稳至上的统治逻辑下,法院不再是恪守中立与公平的法律殿堂,而是极权机器维护政治秩序与社会控制的前沿阵地。当辩护律师的合法执业权与人身安全在法院门前被公然剥夺,中共官方高调宣扬的“依法治国”彻底沦为讽刺,透视出绝对权力在缺乏监督与约束时的肆意与猖獗。

在中共一党专政的架构下,司法体系从根源上服务于统治集团的“政权安全”。自2015年“709大抓捕”以来,人权律师群体遭遇了系统性的打压与清洗,辩护权作为司法公正的最后一道防线正被不断蚕食。

在“大维稳”的既定格局下,公权力的执法边界被无限拉伸甚至模糊。便装人员之所以敢于在法院辖区这一本应高度严肃的司法场所内,肆无忌惮地对辩护律师实施暴力并抢夺证据,本质上反映出维稳体制对法定程序的彻底漠视。与此同时,“寻衅滋事”这类边界模糊的口袋罪名,已被高度工具化为当局压制民间讨薪、维权及独立舆论的标准化武器。当法院、检察院与公安机关在政法委的统一统筹下拧成一股所谓的“公检法合力”,辩护律师便不再被视为司法程序中不可或缺的抗辩力量,反而被这套极权机器视作需要防范与清除的“异类”与“隐患”。

在随后赶到的兰州市公安局城关分局民警邓龙(警号014699)面前,朱孝顶律师明确指出,便衣人员不仅未出示证件,更在法院管辖区域内越权执法,其行为已完全脱离法定警务范畴。

现场民警记录下了朱孝顶律师的控诉,并承诺向上级汇报。然而,在法院大门外的阳光下,被抢走手机的余震依然笼罩着现场。

朱孝顶律师整了整衣角,准备迎接下午继续进行的庭审。在这个由绝对权力主导的司法剧场里,性和他的同行们依然站在辩护席上——这不仅是对当事人合法权益的艰难恪守,更是对一个日益严酷的独裁体制发出的无声抗争。

At noon on August 6, the scorching sun in Lanzhou heated the asphalt road in front of the Chengguan District People's Court to a burning temperature. Zhu Xiaoding, a lawyer from Beijing Tailiao Law Firm, stood outside the court gates, holding up his mobile phone to record court security guards blocking his entry. A few seconds later, two men dressed in plain clothes, without presenting any identification, suddenly rushed forward. In a dense scuffle and forced tussle, Lawyer Zhu's phone was violently snatched away; his colleague, Lawyer Zhang Junbin, was heavily pushed to the ground, clutching his waist in extreme physical discomfort as his blood pressure spiked rapidly.

This violent clash in front of the court gates stemmed from the trial of the Zhou Lubao and Jing Shuren case. As defense lawyers providing pro bono legal aid, Zhu Xiaoding and Zhang Junbin had just finished their morning court session. Their client, Jing Shuren, was accused by authorities of "picking quarrels and provoking trouble" simply for helping migrant workers demand unpaid wages and forwarding rights-protection materials.

This scene is not only the ordeal of two rights-defense lawyers, but also a microcosm of the severe alienation of the judicial system under the Chinese Communist Party's (CCP) totalitarian regime. Under the ruling logic of "Party-controlled justice" and stability maintenance above all else, the court is no longer a temple of law that upholds neutrality and fairness, but rather a frontline outpost for the totalitarian machine to maintain political order and social control. When defense lawyers' legal right to practice and their personal safety are openly stripped away in front of the court gates, the official "rule of law" highly touted by the CCP is reduced to an absolute irony, revealing the wantonness and rampancy of absolute power in the absence of supervision and restraint.

Under the framework of the CCP's one-party dictatorship, the judicial system fundamentally serves the "regime security" of the ruling clique. Since the "709 Crackdown" in 2015, the human rights lawyer community has faced systematic suppression and purging, and the right to defense—the final line of defense for judicial justice—is being continuously eroded.

Under the established pattern of "grand stability maintenance," the law enforcement boundaries of public power have been infinitely stretched and even blurred. The reason why plainclothes personnel dare to wantonly commit violence against defense lawyers and snatch evidence within the court's jurisdiction—a place that should be a highly solemn judicial venue—essentially reflects the stability maintenance system's complete disregard for statutory procedures. Meanwhile, vague "pocket crimes" like "picking quarrels and provoking trouble" have been highly instrumentalized as standardized weapons for the authorities to suppress grassroots wage demands, rights protection, and independent public opinion. When courts, procuratorates, and public security organs are bound together into a so-called "joint force of public security, procuratorate, and court" under the unified coordination of the Political and Legal Affairs Commission, defense lawyers are no longer viewed as an indispensable adversarial force in the judicial process, but are instead treated by this totalitarian machine as "outsiders" and "hidden dangers" that need to be guarded against and eliminated.

In front of Deng Long (police badge number 014699), an officer from the Chengguan Branch of the Lanzhou Municipal Public Security Bureau who arrived subsequently, Lawyer Zhu Xiaoding pointed out clearly that the plainclothes personnel not only failed to produce identification, but also exceeded their authority by enforcing the law within the court's jurisdiction, and that their behavior had completely departed from the scope of statutory policing.

The police officer on the scene recorded Lawyer Zhu Xiaoding's accusation and promised to report it to his superiors. However, under the sunlight outside the court gates, the aftershocks of the snatched phone still hung over the scene.

Lawyer Zhu Xiaoding adjusted his clothes, preparing to face the afternoon's continued trial. In this judicial theater dominated by absolute power, he and his colleagues still stand at the defense table—this is not only a difficult adherence to the legitimate rights and interests of their clients, but also a silent struggle against an increasingly harsh dictatorial regime.

Op het middaguur van 6 augustus maakte de brandende zon in Lanzhou het asfalt voor de Volksrechtbank van het district Chengguan gloeiend heet. Zhu Xiaoding, advocaat bij het advocatenkantoor Beijing Tailiao, stond buiten de poort van de rechtbank en hield zijn mobiele telefoon omhoog om vast te leggen hoe beveiligers hem de toegang weigerden. Enkele seconden later stormden twee mannen in burgerkleding, zonder enige legitimatie te tonen, plotseling naar voren. In een hectisch geduw en getrek werd de telefoon van advocaat Zhu hardhandig afgepakt; zijn meereizende collega, advocaat Zhang Junbin, werd hard tegen de grond geduwd, hield zijn rug vast van de pijn en kampte met een snel stijgende bloeddruk.

Deze gewelddadige confrontatie voor de poort van de rechtbank vloeide voort uit de behandeling van de zaak tegen Zhou Lubao en Jing Shuren. Als pro-bono-advocaten hadden Zhu Xiaoding en Zhang Junbin net de ochtendzitting achter de rug. Hun cliënt, Jing Shuren, wordt door de autoriteiten beschuldigd van 'het uitlokken van ruzies en het veroorzaken van problemen' (寻衅滋事罪), louter omdat hij migrantenarbeiders hielp bij het opeisen van achterstallig loon en documenten ter verdediging van hun rechten had doorgestuurd.

Dit tafereel is niet alleen het lot van twee mensenrechtenadvocaten, maar weerspiegelt in het klein de ernstige ontsporing van het rechtssysteem onder het totalitaire regime van de Chinese Communistische Partij (CCP). Onder de heersende logica van 'door de Partij gecontroleerde justitie' en het handhaven van de stabiliteit boven alles, is de rechtbank niet langer een tempel van het recht die neutraliteit en billijkheid waarborgt, maar een voorpost van de totalitaire machine om de politieke orde en sociale controle te handhaven. Wanneer het wettelijke recht op beroepsuitoefening en de persoonlijke veiligheid van verdedigingsadvocaten openlijk voor de poort van de rechtbank worden ontnomen, wordt de door de CCP-autoriteiten zo luidkeels geprezen 'rechtsstaat' gereduceerd tot een farce. Het toont de bandeloosheid en arrogantie van absolute macht bij een gebrek aan toezicht en controle.

Binnen het kader van de eenpartijdictatuur van de CCP dient het rechtssysteem in de kern de 'veiligheid van het regime' van de heersende klasse. Sinds de '709-arrestatiegolf' in 2015 is de gemeenschap van mensenrechtenadvocaten systematisch onderdrukt en gezuiverd, en wordt het recht op verdediging — de laatste verdedigingslinie van de rechtspleging — steeds verder uitgehold.

Binnen de vastgestelde structuur van 'grootschalige stabiliteitsbewaking' worden de grenzen van de wetshandhaving door de overheid onbeperkt opgerekt en zelfs vaag gemaakt. Dat personen in burgerkleding het aandurven om binnen het terrein van de rechtbank — een plaats die een uiterst plechtige gerechtelijke locatie zou moeten zijn — schaamteloos geweld te gebruiken tegen verdedigingsadvocaten en bewijsmateriaal te roven, weerspiegelt in wezen de totale minachting van het stabiliteitssysteem voor wettelijke procedures. Tegelijkertijd zijn vage 'verzamelmisdrijven' zoals 'het uitlokken van ruzies en het veroorzaken van problemen' verregaand geïnstrumentaliseerd als standaardwapens voor de autoriteiten om looneisen van burgers, belangenbehartiging en onafhankelijke meningsuiting te onderdrukken. Wanneer rechtbanken, procuraturen en politieorganen onder de centrale coördinatie van de Commissie voor Politieke en Juridische Zaken worden samengesmeed tot een zogenaamde 'gezamenlijke vuist van politie, OM en rechtbank', worden verdedigingsadvocaten niet langer gezien als een onmisbare tegensprekende kracht in het proces, maar door deze totalitaire machine beschouwd als 'buitenstaanders' en 'veiligheidsrisico's' die moeten worden geweerd en geëlimineerd.

Ten overstaan van de inmiddels gearriveerde politieagent Deng Long (dienstnummer

  1. van het Chengguan-bureau van de politie in Lanzhou, wees advocaat Zhu Xiaoding er nadrukkelijk op dat de agenten in burger niet alleen geen legitimatie hadden getoond, maar ook hun boekje te buiten waren gegaan door binnen het terrein van de rechtbank op te treden, en dat hun handelen volledig buiten het wettelijke politiekader viel.

De aanwezige politieagent noteerde de beschuldiging van advocaat Zhu Xiaoding en beloofde deze aan zijn superieuren te rapporteren. Desondanks bleef de schok van de hardhandig afgepakte telefoon in de zon voor de rechtspoort nog voelbaar.

Advocaat Zhu Xiaoding fatsoeneerde zijn kleding en maakte zich op voor de voortzetting van de rechtszaak in de middag. In dit door absolute macht gedomineerde juridische theater staan hij en zijn collega's nog altijd in de banken van de verdediging — dit is niet alleen een moeizame verdediging van de wettelijke rechten van hun cliënten, maar ook een stil protest tegen een steeds grimmiger wordend dictatoriaal regime.

参与讨论Join the discussionNeem deel aan het gesprek

请围绕事实与观点理性交流。新评论会先进入编辑审核。Discuss facts and views constructively. New comments are reviewed before publication.Bespreek feiten en standpunten op een constructieve manier. Nieuwe reacties worden voor publicatie beoordeeld.