美国再将43家中国企业列入强迫劳动清单　新疆供应链面临新一轮国际审查US Adds 43 More Chinese Companies to Forced Labor List, Subjecting Xinjiang Supply Chains to New Round of International ScrutinyVS voegt nog eens 43 Chinese bedrijven toe aan lijst voor dwangarbeid, toeleveringsketens in Xinjiang geconfronteerd met nieuwe ronde van internationale controle

Op 31 juli lokale tijd kondigde het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Veiligheid aan dat het 43 Chinese bedrijven heeft toegevoegd aan de entiteitenlijst van de Uyghur Forced Labor Prevention Act (UFLPA), waardoor goederen die aan deze bedrijven zijn gelinkt de Amerikaanse markt niet meer op mogen.

Dit is de zoveelste grootschalige uitbreiding sinds de wet van kracht werd, en het is een belangrijke actie van de VS in de afgelopen jaren om de controverse rond dwangarbeid in Xinjiang aan te pakken via importcontrolemechanismen.

Na de bekendmaking gaf het Chinese Ministerie van Handel op 1 augustus een verklaring af waarin het de beweringen over zogenaamde "dwangarbeid" in Xinjiang ontkende. Het bekritiseerde de VS voor het gebruik van nationale wetgeving om Chinese bedrijven te onderdrukken, eiste dat de VS de relevante maatregelen onmiddellijk stopzet en verklaarde dat het de nodige stappen zal ondernemen om de legitieme rechten en belangen van Chinese bedrijven te beschermen.

Deze actie betekent niet alleen dat het aantal beperkte bedrijven blijft toenemen, maar laat ook zien dat de reikwijdte van de Amerikaanse handhaving op de toeleveringsketens in Xinjiang zich uitbreidt van sleutelsectoren naar bredere industriële schakels. Voor Chinese bedrijven die afhankelijk zijn van de internationale markt, wordt het verband tussen mensenrechtencontroles, traceerbaarheid van de toeleveringsketen en markttoegang verder aangescherpt.

Sanctielijst opnieuw uitgebreid: VS blijft importbeperkingen voor toeleveringsketens in Xinjiang aanscherpen

Volgens informatie van het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Veiligheid worden de 43 nieuw aan de UFLPA-entiteitenlijst toegevoegde Chinese bedrijven door de VS ervan verdacht direct of indirect betrokken te zijn bij het systeem van dwangarbeid in de regio Xinjiang, of banden te hebben met toeleveringsketens die gebruikmaken van arbeidskrachten van de Oeigoerse en andere etnische minderheden.

Op grond van de Uyghur Forced Labor Prevention Act worden goederen die zijn geproduceerd, verwerkt of geleverd door bedrijven op de entiteitenlijst bij binnenkomst op de Amerikaanse markt in principe verondersteld verband te houden met dwangarbeid. Tenzij importeurs voldoende en geloofwaardig bewijs kunnen overleggen dat de desbetreffende producten geen elementen van dwangarbeid bevatten, kan de Amerikaanse douane de invoer weigeren.

Sinds de wet officieel van kracht is geworden, hebben de VS de entiteitenlijst herhaaldelijk geactualiseerd, waarbij diverse sectoren zoals textiel, katoen, zonne-energie, polysilicium, minerale bronnen, landbouwproducten en industriële productie zijn getroffen. Met de toevoeging van 43 bedrijven in deze ronde worden de doelwitten van de beperkingen verder uitgebreid, wat aantoont dat de VS de handhaving op toeleveringsketens in Xinjiang blijft opvoeren.

*Focus on China* heeft openbare bronnen geanalyseerd en stelde vast dat de nadruk bij de handhaving aanvankelijk lag op de katoen-, textiel- en zonne-energiesector, maar dat de controle inmiddels geleidelijk is uitgebreid naar meer productie- en grondstoffensectoren. Multinationale ondernemingen moeten niet alleen directe leveranciers controleren, maar ook de herkomst van grondstoffen, toeleveranciers en partners in de keten traceren om het risico te verkleinen dat goederen worden vastgehouden of dat de invoer ervan wordt verboden.

Van beschuldigingen over mensenrechten naar handhaving van de handel

De Amerikaanse regering is van mening dat er in bepaalde sectoren in Xinjiang sprake is van een door de overheid gestuurd systeem van arbeidsmigratie en dat de desbetreffende producten mogelijk met dwangarbeid te maken hebben. Daarom moeten handelsmaatregelen worden ingezet om te voorkomen dat deze goederen de Amerikaanse markt bereiken.

Nadat het Amerikaanse Congres aandrong op de invoering van de Uyghur Forced Labor Prevention Act, is de nadruk bij de handhaving geleidelijk verschoven van diplomatieke veroordelingen naar douanecontroles en importbeperkingen. In vergelijking met politieke verklaringen heeft handelshandhaving een directe impact op de bedrijfsvoering, inkoopcontracten en markttoegang, waardoor de gevolgen makkelijker doorwerken in de wereldwijde toeleveringsketen.

*Focus on China* merkt op dat de VS de mensenrechtenkwestie in Xinjiang institutioneel verankert in haar toezicht op de handel. De betrokken bedrijven worden niet langer alleen geconfronteerd met reputatieschade, maar met reële kosten zoals het vasthouden van goederen, geannuleerde orders, beperkte financiering en de herstructurering van toeleveringsketens.

Deze verandering betekent dat de controverse over de mensenrechten in Xinjiang geleidelijk verschuift van een diplomatieke confrontatie naar een internationale handelskwestie die permanent kan worden gehandhaafd via juridische, douane- en nalevingsmechanismen van bedrijven.

Peking blijft alles volledig ontkennen met politieke verklaringen

In reactie op de uitbreiding van de entiteitenlijst door de VS verklaarde het Chinese Ministerie van Handel op 1 augustus dat er in Xinjiang geen sprake is van zogenaamde "dwangarbeid". Volgens het ministerie missen de Amerikaanse maatregelen elke feitelijke basis, worden mensenrechten hiermee gepolitiseerd en als instrument ingezet, en gebruikt de VS nationale wetgeving om handelsbeperkingen op te leggen.

Het Ministerie van Handel stelde dat de Amerikaanse aanpak de legitieme rechten en belangen van Chinese bedrijven schaadt en de normale internationale economische en handelsorde verstoort. China dringt er bij de VS op aan de maatregelen onmiddellijk stop te zetten en verklaarde dat het de nodige stappen zal ondernemen om de belangen van Chinese bedrijven te beschermen.

In de afgelopen jaren heeft de Chinese regering de arbeidsmigratie, beroepsopleidingen en werkgelegenheidsprojecten in Xinjiang steevast gepresenteerd als beleid voor armoedebestrijding en ontwikkeling, en ontkend dat de maatregelen een dwingend karakter hebben.

*Focus on China* merkt echter op dat Peking bij het beantwoorden van externe twijfels voornamelijk reageert met politieke verklaringen en officiële documenten. Er is nog altijd geen ruimte geboden voor echt onafhankelijk, ongecontroleerd arbeidsonderzoek, noch is er een internationaal verificatiemechanisme opgezet waarmee betrokken werknemers vrijuit kunnen getuigen.

Zonder onafhankelijke toegang, vrije interviews en geloofwaardige audits door derden, hebben de officiële Chinese ontkenningen de aanhoudende twijfels van de internationale gemeenschap over het arbeidsbeleid in Xinjiang niet kunnen wegnemen.

Waarom het voor bedrijven moeilijk is om te bewijzen dat er "geen dwangarbeid" is

Voor multinationale ondernemingen betekent de uitbreiding van de lijst dat de kosten voor het controleren van de toeleveringsketen verder zullen stijgen.

Volgens de handhavingslogica van de UFLPA moeten importeurs bewijzen dat de desbetreffende goederen geen verband houden met dwangarbeid in Xinjiang. Deze bewijslast houdt in dat bedrijven niet louter kunnen vertrouwen op schriftelijke verklaringen van directe leveranciers, maar dieper moeten graven naar de herkomst van grondstoffen, productieprocessen en arbeidskrachten.

In de afgelopen jaren hebben diverse internationale merken systemen opgezet om hun toeleveringsketen te traceren en risicoanalyses uit te voeren op de inkoop van grondstoffen, toeleveranciers en logistieke schakels. Zodra een leverancier op de entiteitenlijst terechtkomt, riskeren bedrijven dat goederen worden vastgehouden, contracten moeten worden aangepast, orders worden geannuleerd en de merkreputatie schade oploopt.

Het probleem is dat audits onder het huidige politieke klimaat in China niet noodzakelijkerwijs betrouwbare informatie opleveren. Of werknemers zich vrij kunnen uiten, of auditinstanties worden gehinderd door lokale overheden, of bedrijfsdocumenten compleet zijn en of er administratieve druk schuilgaat achter zogenaamde "vrijwillige arbeid", zijn allemaal kernvragen waar internationale toezichthouders aan blijven twijfelen.

Volgens een analyse van *Focus on China* is het in een omgeving waarin werknemers niet vrij kunnen worden geïnterviewd, lokale overheden de werkgelegenheidsgegevens beheren en bedrijven onder politieke druk staan, uiterst moeilijk om audits naar de naleving van de toeleveringsketen volledig onafhankelijk uit te voeren. Zelfs als bedrijven een formele certificering verkrijgen, voldoet deze niet per definitie aan de bewijseisen van de Amerikaanse toezichthouders.

Wereldwijde toeleveringsketens ondergaan nieuwe nalevingsdruk

Nu de VS de entiteitenlijst uitbreidt, verschuift het beheer van toeleveringsketens van traditionele kwesties als kosten, efficiëntie en levering naar een integrale beoordeling van juridische, mensenrechten- en politieke risico's.

Steeds meer internationale financiële instellingen beginnen mensenrechtenrisico's op te nemen in hun criteria voor investeringsbeoordelingen. Bedrijven moeten niet alleen voldoen aan commerciële contracten, maar ook tegemoetkomen aan de eisen van investeerders, consumenten en toezichthouders op het gebied van transparantie in de toeleveringsketen.

Het belang van de Amerikaanse markt zorgt ervoor dat de meeste internationale bedrijven de juridische risico's van de UFLPA niet kunnen negeren. Zelfs als een bedrijf zelf niet direct actief is in Xinjiang, kan het worden getroffen zodra grondstoffen, onderdelen of toeleveranciers verderop in de keten gelinkt zijn aan bedrijven op de lijst.

*Focus on China* merkt op dat het feitelijke effect van dergelijke sancties niet alleen ligt in het beperken van de beursgenoteerde bedrijven, maar vooral in het dwingen van de gehele internationale markt om de risico's van Chinese toeleveringsketens opnieuw te beoordelen. Bedrijven op de lijst kunnen nog meer internationale orders verliezen, en de toeleveranciers en afnemers waarmee zij samenwerken kunnen eveneens onder de loep worden genomen.

Zal Europa dit voorbeeld volgen?

Momenteel is de VS een van de landen die de strengste importbeperkingen opleggen aan toeleveringsketens uit Xinjiang.

In de afgelopen jaren hebben ook de Europese Unie, het Verenigd Koninkrijk en Canada wetgeving geïntroduceerd op het gebied van zorgvuldigheid in de toeleveringsketen (due diligence), maatschappelijke verantwoordelijkheid van bedrijven en de bestrijding van dwangarbeid. Hoewel de specifieke juridische structuren niet exact hetzelfde zijn als die in de VS, is de verplichting voor bedrijven om strengere mensenrechtencontroles uit te voeren een duidelijke internationale trend geworden.

Als meer landen soortgelijke importbeperkingen invoeren, zullen sommige Chinese exportbedrijven te maken krijgen met een complexere markttoegang. Multinationale ondernemingen worden mogelijk gedwongen om opnieuw te kiezen tussen Chinese toeleveringsketens en de nalevingsvereisten van de VS en Europa.

Tegelijkertijd zijn ook Chinese bedrijven begonnen met het verbeteren van de transparantie in hun toeleveringsketen, het traceren van grondstoffen en het laten uitvoeren van audits door derden, in de hoop de onzekerheid op de internationale markt te verkleinen.

Maar bij de kwestie-Xinjiang is het echte obstakel niet of bedrijven bereid zijn nalevingsrapporten in te dienen, maar of externe instanties de regio in kunnen om onafhankelijke controles uit te voeren, of werknemers zonder toezicht kunnen getuigen en of door de overheid gestuurde werkgelegenheidsprojecten aan openbare controle kunnen worden onderworpen.

De kern van de sancties is verschoven van individuele bedrijven naar systemische risico's

De toevoeging van 43 bedrijven deze keer moet niet louter worden gezien als een nieuwe ronde van handelsbeperkingen tegen specifieke ondernemingen.

Volgens een analyse van *Focus on China* verschuift de kern van de huidige Amerikaanse handhaving van het identificeren van individuele overtreders naar de vraag of het arbeidsbeleid in Xinjiang als zodanig een systemisch risico vormt. Zodra wordt vastgesteld dat er in een bepaalde regio, sector of binnen een bepaald systeem van arbeidsmigratie sprake is van dwangarbeid, beperkt de impact zich niet langer tot één bedrijf, maar verspreidt deze zich over de gehele toeleveringsketen.

Dit is ook het punt dat voor Peking het moeilijkst te weerleggen is.

Als de controverse slechts zou gaan over individuele bedrijven die de regels overtreden, zou de Chinese overheid hierop kunnen reageren met onderzoeken, boetes en openbare herstelmaatregelen. Maar wanneer de internationale gemeenschap vraagtekens zet bij de algehele relatie tussen lokale overheden, staatsbedrijven, industrieparken en het systeem van arbeidsmigratie, volstaat een politieke ontkenning onder de noemer "het Westen zwartmaakt Xinjiang" niet langer om effectief te reageren op specifieke bewijseisen.

De voortdurende uitbreiding van de entiteitenlijst door de VS toont juist aan dat deze controverse niet is verdwenen door de ontkenningen van Peking, maar dat deze zich juist ontwikkelt tot een permanenter en beter handhaafbaar internationaal toezichtsmechanisme.

Van diplomatiek geschil naar langdurig economisch isolement

In de afgelopen jaren concentreerde de internationale discussie over Xinjiang zich voornamelijk op mensenrechtenrapporten, diplomatieke sancties en politieke veroordelingen.

Nu de VS de UFLPA-entiteitenlijst blijft uitbreiden, blijkt dat de controverse geleidelijk is overgegaan in de fase van wetshandhaving, douanecontroles en de herstructurering van toeleveringsketens. Voor Chinese bedrijven is de realiteit waarmee zij geconfronteerd worden niet langer alleen diplomatieke retoriek, maar de voortdurende verandering van de voorwaarden voor toegang tot de internationale markt.

Peking blijft erbij dat er geen sprake is van dwangarbeid en beschuldigt de VS ervan mensenrechtenkwesties te gebruiken om de ontwikkeling van China in te dammen. In een context van sterk met elkaar verbonden wereldwijde productieketens zijn mensenrechtenprestaties echter een van de cruciale voorwaarden geworden voor bedrijven om toegang te krijgen tot belangrijke markten.

*Focus on China* merkt op dat als de Chinese regering onafhankelijke onderzoeken blijft weigeren en geen door de internationale gemeenschap te verifiëren arbeidsgegevens kan overleggen, de internationale controle op sectoren die gelinkt zijn aan Xinjiang niet zal afnemen door politieke ontkenningen. Integendeel, bedrijven, financiële instellingen en overheidsinstanties zullen waarschijnlijk conservatievere risicobeheersingsmaatregelen nemen.

In de toekomst zal het verloop van deze kwestie met name afhangen van de vraag of de VS de entiteitenlijst blijft uitbreiden, of Europa strengere importmechanismen tegen dwangarbeid invoert en of multinationale ondernemingen hun afhankelijkheid van risicovolle Chinese toeleveringsketens verder afbouwen.

Nieuwsachtergrond

De Uyghur Forced Labor Prevention Act is in 2022 officieel in werking getreden.

Op grond van deze wet gaat de Amerikaanse douane er in principe van uit dat alle goederen die geheel of gedeeltelijk in Xinjiang zijn geproduceerd, verwerkt of gewonnen, evenals goederen die verband houden met bedrijven op de entiteitenlijst, een risico op dwangarbeid met zich meebrengen. Tenzij importeurs overtuigend bewijs kunnen leveren dat de producten hier niet mee in verband staan, is de invoer van deze goederen op de Amerikaanse markt verboden.

Dit systeem is voor de VS een belangrijk juridisch instrument geworden om de mensenrechtencontroverses in Xinjiang aan te pakken, en heeft er voor het eerst toe geleid dat mensenrechtenkwesties via grootschalige en permanente handelshandhaving invloed hebben op de Chinese toeleveringsketen.

Belangrijke tijdlijn

• 2022
• De Amerikaanse Uyghur Forced Labor Prevention Act treedt officieel in werking.
• 2022 tot 2026
• De VS breidt de UFLPA-entiteitenlijst voortdurend uit en scherpt de douanecontrole op toeleveringsketens in Xinjiang aan.
• 31 juli 2026
• Het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Veiligheid kondigt de toevoeging van 43 Chinese bedrijven aan de entiteitenlijst aan.
• 1 augustus 2026
• Het Chinese Ministerie van Handel reageert publiekelijk, ontkent het bestaan van dwangarbeid in Xinjiang en eist dat de VS de relevante beperkende maatregelen intrekt.

Aandachtspunten voor de toekomst

Of de VS de reikwijdte van de entiteitenlijst verder uitbreidt, of de EU en andere grote economieën soortgelijke importbeperkingen invoeren, hoe multinationale ondernemingen hun Chinese toeleveringsketens aanpassen en of de internationale gemeenschap toegang krijgt tot Xinjiang om echt onafhankelijk arbeidsonderzoek te doen, zal bepalen of deze controverse in de toekomst beperkt blijft tot politieke confrontatie of verder uitmondt in een langdurig internationaal economisch isolement van de betrokken Chinese sectoren.