Moskou brengt Beijing-verhalen naar Taipei: Chinese-Russische cognitieve strijdcoördinatie achter een show van 20 mensen

In het begin van september werd in het centrum van Taipei de Sovjet-documentaire "De nederlaag van het Japanse militarisme" uit 1945 en met de Chinese titel "Het verpletteren van het Japanse militarisme" uitgezonden door het Russische bureau voor de coördinatie van de economische en culturele samenwerking van Taipei in Taipei. Taiwan vindt dat dit geen pure historische en culturele activiteit is, maar dat Rusland Beijing helpt bij het versterken van de verhalen van de "heropstanding van het Japanse militarisme" en probeert het politieke vertrouwen tussen Taiwan en zijn westerse partners te ondermijnen.

Wat echt opmerkelijk is, is niet het aantal toeschouwers, maar de media die Taiwan binnenkomen. Beijing heeft de geschiedenis van de anti-Japanse oorlog lang gebruikt om de legitimiteit van het regime op te bouwen en heeft Japan herhaaldelijk afgebeeld als een externe bedreiging van een poging om het militarisme terug te keren tijdens de spanningen in Taiwan. Tegenwoordig wordt dit verhaal niet langer alleen geëxporteerd via de Chinese officiële media, het ministerie van Buitenlandse Zaken of het buitenlandse oorlogsplatform, maar wordt het rechtstreeks in de sociale ruimte van Taipei gebracht door de officiële Russische instanties in Taiwan.

Russische diplomatieke instanties in Taiwan gaan van lage diplomatieke naar proactieve verhalenexporten

Volgens openbare gegevens van het ministerie van Buitenlandse Zaken van Taiwan is het bureau een factuele vertegenwoordiging van Rusland in Taiwan, waarvan de huidige vertegenwoordiger Pavel Lapin is. Reuters meldt dat de Russische diplomaten in Taiwan relatief laag zijn sinds de Russische militaire invasie van Oekraïne in 2022, maar dat het evenement persoonlijk is georganiseerd door Sergey Chudodeev en personeel, en dat Reuters-journalisten de toegang hebben geweigerd, de activiteit is beperkt tot uitgenodigde deelnemers.

Een deelnemer zei ook dat Pavel Lapin namens hem na afloop van de show hoopte dat het soortgelijke evenement in de toekomst zou blijven plaatsvinden. Dit betekent dat het geen toeval was, maar mogelijk een proefwater was voor het uitbreiden van politieke geschiedenisverhalen door Russische agentschappen in Taiwan.

De film is gericht op de rol van de Sovjet-Unie in de gevechten tegen Japan, de wreedheden in de Japanse oorlog en de rol van de Sovjet-Unie in de "overwinning op het militarisme"; Rusland benadrukt de slachtoffers van de Sovjet-Unie en het Chinese volk in de oorlog in de campagne en zet zichzelf in het historische kamp van gemeenschappelijk "anti-militarisme" met China.

Beijing beschouwt de Japanse bedreigingstheorie als een instrument om Taiwan te differentiëren

De politieke wrijving tussen Beijing en Tokio rond de veiligheidsproblemen van Taiwan is in de achtergrond van de gebeurtenis. De Japanse premier, Gao Moshin, heeft eerder gezegd dat een aanval van China op Taiwan in bepaalde omstandigheden een militaire reactie van Japan zou kunnen veroorzaken.

Taiwan is een belangrijke maatschappij waar deze propaganda een doorbraak nodig heeft.Taiwan en Japan hebben de afgelopen jaren steeds meer politieke, veiligheids-, rampenhulp-, economische en civiele banden met elkaar, en Japan is ook een van de belangrijkste externe partners van Taiwan om te reageren op de militaire druk van de Communistische Partij van China. Als Beijing de veiligheidssamenwerking met Taiwan opnieuw kan verpakken in een “Japanse militaristische penetratie van Taiwan”, kan het vertrouwen in Japan binnen Taiwan worden gecreëerd door historische gevoelens.

De cognitieve oorlog is niet noodzakelijkerwijs gericht op massale verspreiding van eenmalige activiteiten; het kan eerst in kleine netwerken van academici, voormalige journalisten, zakenlieden en andere publieke figuren terechtkomen en vervolgens via sociale media, commentaarprogramma's en secundaire verspreiding.

“De Russische verdeling van de arbeid is begonnen”

Rusland en China hebben niet hetzelfde belang in historische kwesties, maar in het verzwakken van de Verenigde Staten, Japan en hun partnerschappen kunnen beide partijen steeds meer propagandamateriaal delen. Beijing benadrukt "China's overwinning tegen de oorlog" en de geschiedenis van de Japanse agressie, terwijl Moskou de verhalen van de Sovjet-Unie over de nederlaag van Japan en de post-oorlogse orde versterkt, die uiteindelijk gericht zijn op hetzelfde realistische politieke doel

• Japan te vormen tot een gevaarlijk land dat wordt hermilitariseerd.

Een dergelijke samenwerking vereist geen openbare "gemeenschappelijke propaganda-richtlijn".Vanuit het oogpunt van het verspreidingsmechanisme is de effectievere manier om verschillende nationale instellingen te benaderen met elkaar verbonden discussies, historische symbolen en politieke thema's, het creëren van informatie-druk in dezelfde richting in verschillende doelgroepen.Taiwan National Security System heeft dit fenomeen in het kader van China-Russische cognitieve oorlog samenwerking waargenomen.

De verantwoordelijkheidsketen van propaganda is duidelijk te herkennen: Beijing biedt realistische politieke thema's en een kader voor "Japanese militarisme", Russische officiële agentschappen leveren Sovjet-historisch materiaal en lokale activiteiten voor plaatselijke verspreiding door uitgenodigde gemeenschappen en netwerken. Dit patroon is gemakkelijker te verbergen als "historische discussie" of "culturele uitwisseling" dan het rechtstreeks uitzenden van Chinese officiële media-inhoud.

De vrijheid van meningsuiting in Taiwan is een open toegangspoort voor authentieke propaganda.

De democratische samenleving verbiedt de film niet vanwege de politieke positie van een film, wat het fundamentele verschil is tussen Taiwan en het Russische systeem. Het ministerie van Buitenlandse Zaken van Taiwan heeft het respect voor de legale en normale uitwisseling aangegeven en benadrukt dat de activiteiten van buitenlandse instellingen de historische feiten en de waarden van democratie en vrijheid moeten respecteren.

Het probleem van een open samenleving bestaat niet in het toestaan van verschillende historische opvattingen, maar in het feit dat autoritaire staten deze openheid kunnen benutten om de publieke propaganda in gewone burgerlijke uitdrukkingen te verpakken. China en Rusland kunnen hun politieke verhalen openlijk verspreiden in Taiwan, terwijl de Taiwanese media, protestanten of anti-oorlog stemmen geen ruimte hebben voor wederzijdse verspreiding in China en Rusland. Deze asymmetrie is op zich een belangrijke voorwaarde voor cognitieve oorlog.

De reactie van Taiwan zou dus niet gericht moeten zijn op het blokkeren van films, maar op openbare organisatoren, financiering, verspreidingsroutes, publieknetwerken en relaties met buitenlandse regeringen. Alleen wanneer de bronnen van de nationale propaganda duidelijk worden geïdentificeerd, kan het publiek beoordelen wat onafhankelijke opvattingen of politieke verspreiding door buitenlandse regimes zijn.

De geschiedenis is opnieuw verwerkt, het doel is nog steeds de Taiwanese politiek van vandaag

De Chinese communistische geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog heeft lange tijd een politieke tegenstelling: de Chinese regering van die tijd vertegenwoordigde China echt om Japan te overgeven en de belangrijkste verantwoordelijkheid op het positieve slagveld te dragen, maar de Communistische Partij van China heeft na de oprichting van het regime in 1949 voortdurend de "overwinning van de oorlog" opgenomen in de legitimiteit van haar regering.

Deze kleine activiteit mag dus niet worden begrepen als een gewone film. Het weerspiegelt dat de strategische samenwerking tussen China en Rusland zich uitbreidt van militair, energie- en diplomatieke niveaus tot historische verhalen en cognitieve ruimten. Toen de Russische instanties in Taiwan begonnen met het proactief brengen van politieke discours die zeer overeenkomt met Peking in Taiwan, heeft de samenwerking tussen China en Rusland de informatieomgeving binnen de Taiwanese samenleving aangetast.

Beijing kan niet alleen op militaire vliegtuigen en oorlogsschepen de politieke keuzes van de Taiwanezen veranderen, dus is het voortdurend op zoek naar een manier om de impact te verlagen. Geschiedenisgeheugen, Japanse emoties, oorlogsangst en wantrouwen in de bondgenoten zijn een materiaal dat herhaaldelijk kan worden verwerkt. Moskou heeft dit keer een kleine show van 20 mensen in Taipei, maar het mechanisme wordt vrij duidelijk weergegeven: militaire bedreigingen drukken buiten de Straat en politieke verhalen proberen de Taiwanese samenleving binnen te dringen.