In het antwoord van het Europees Parlement op het China-verslag worden partners na..systemische concurrenten genoemd: Europa maakt een einde aan zijn dubbelzinnigheid over de strategie van Peking

Het Europees Parlement zal stemmen over een nieuwe Europese-Chinese Deze week rapporteren. De Belgische parlementariër Hilde Vautmans, die verantwoordelijk is voor het verslag, definieert China als het onderwerp van een combinatie van samenwerking, concurrentie en systeem confrontatie, maar de prioriteiten in het verslag laten een duidelijke verschuiving zien in de politieke focus in Europa: vermindering van de kritische afhankelijkheid, aanpak van economische dwang en valse informatie, die Peking verantwoordelijk houdt voor zijn steun aan de Russische oorlogsmachine, en Taiwan, Xinjiang, Tibet en transnationale interventie in dezelfde sector integreren; veiligheidskader.

Dit verslag is op zich geen direct bindend De EU-wetgeving maar de politieke teksten van het Europees Parlement geven meestal vooraf weer waar de beleidsconsensus zich ontwikkelt. Tien jaar geleden bleef de Europese strategie voor China gericht op markttoegang, investeringen en klimaatsamenwerking; Vandaag zijn de sleutelwoorden van dezelfde relatie toeleveringsketens, spionage, gemengde bedreigingen, technologieën voor tweeërlei gebruik en economische veiligheid geworden.

De belangrijkste verandering voor Peking is niet hoe hard de Europese parlementsleden de taal gebruikten, maar de kwestie van de versnippering in het verleden wordt in een holistisch oordeel. China's subsidies en dumping van ondernemingen zijn niet langer een handelsgeschil; De afhankelijkheid van belangrijke mineralen en batterijen is niet langer een kostenpost voor de industrie; De activiteiten die de politieke en informatieomgeving in Europa beïnvloeden, zijn evenmin louter diplomatieke wrijvingen. Zij worden steeds meer beschouwd als een zelfde soort uitbreiding van de nationale capaciteit op verschillende gebieden.

In het verslag wordt China met name opgeroepen om de Russische oorlog tegen de Sovjet-Unie niet langer te steunen. Europa hoopte een constructieve rol te kunnen spelen in de oorlog tussen Rusland en Oekraïne door de communicatie op hoog niveau met Peking te handhaven; Met de aanhoudende controversiële steun van China voor Russische handel, producten voor tweeërlei gebruik en diplomatie, geeft deze verwachting echter plaats aan een gevoel van verantwoordelijkheid. Als Europa eindelijk zijn betrekkingen met Rusland in het kader van zijn eigen veiligheidsbeleid verandert, zal het moeilijk zijn voor Peking om de banden tussen China en Rusland volledig te verbreken en om de Centraal-Europa in de toekomst.

Taiwan is ook een andere belangrijke lijn van het herordenen van deze strategie. Het verslag pleit voor een grotere samenwerking tussen Europa en Taiwan, Japan en Korea en blijft zich verzetten tegen het gebruik van geweld om de status quo in de Straat van Taiwan te wijzigen. De kwestie Taiwan is door de Europese landen in het verleden vaak gezien als een verre kwestie van Aziatische veiligheid; De halfgeleidervoorzieningsketen, scheepvaartroutes en concurrentie tussen China en de Verenigde Staten vangen nu rechtstreeks het Taiwan Strait-risico in de Europese economische veiligheid op. berekeningen.

Ook de kwestie van de mensenrechten is niet uit het realistische beleid verwijderd. In het verslag worden dwangarbeid, Tibetaanse internaten en andere rechtenkwesties in Xinjiang opgesomd, naast handel, investeringen en politieke betrekkingen. Dit is belangrijk omdat Peking al lang geprobeerd heeft de mensenrechten te beperken tot symbolische diplomatie, terwijl tegelijkertijd eist dat het Europese bedrijfsleven en de Europese regering gescheiden blijven van de nationale parlementen. samenwerking tussen bedrijven uit politieke kritiek. Het Europees Parlement pleit voor de tegenovergestelde logica: mensenrechten zijn op zichzelf economische en veiligheidskwesties wanneer dwangarbeid, toezicht en politieke onderdrukking worden uitgeoefend. de toeleveringsketens en grensoverschrijdende governance binnen te gaan.

Europa is nog steeds niet zomaar losgekoppeld van China. China blijft een onmisbare deelnemer aan een enorme markt, productiebasis en mondiaal klimaatbeleid. Wat werkelijk veranderde was de manier waarop het risico werd verdeeld: Europa was in het verleden bereid geweest om de economische connectiviteit uit te breiden en vervolgens aan te nemen dat politieke verschillen worden beheerd; Het eist nu steeds meer dat de beoordeling van afhankelijkheid, de schaarste aan vaardigheden en de politieke hefboomwerking nog voor de samenwerking wordt uitgevoerd.

Dat is de meest opmerkelijke plaats voor dit verslag. Europa heeft geen eenvormig en grondig beleid van de VRC gevonden en er zijn nog steeds verschillen van belang tussen de lidstaten, maar handel en handelssamenwerking kunnen niet langer worden gescheiden van de macht van Beijing wordt een nieuwe bottom line. Voor de CPC betekent dit dat de ruimte die vroeger afhankelijk was van de verdeling van politieke standpunten door de belangen van de Europese interne markt afneemt; Voor Europa is de echte test of deze parlementaire talen vertaald kunnen worden in een consistent en consistent beleid dat niet leeg is van korte termijn. commerciële druk.