Het 36e boek van de familie Ding werd in beslag genomen: Ro Shengchun vroeg waarom hij de brief niet mocht lezen in de gevangenis van Gangbei.

De 36e brief, geschreven door Rosheng Chun aan zijn man, de familie, slaagde er niet in de cel in zijn geheel te bereiken. > > Disclosure van 14 oktober > onthult dat na vele contacten met de De gevangenis van Gangpei, personeelsleden die om redenen van nationale veiligheid zijn toegelaten brieven achter te houden, worden in de gevangenis gezet en worden gerehabiliteerd, maar niet vermeld welke straf in strijd is met de bepaling, en het biedt geen effectief kanaal van uitdaging. Voor een gevangene is het familieboek geen abstract recht op communicatie, maar een van de enige verbanden in het dagelijks leven tussen hem en zijn vrouw.

> In het publieke verslag van Ro Sheng Chun werden ook details gegeven over de in beslag genomen brieven. Zoals eerder vermeld, ontving Tanya Ting slechts vier pagina's van de schaakinhoud, en de privébrief aan hem werd niet aan hem overhandigd. Rosheng benadrukte herhaaldelijk op sociale platforms dat de gevangenis ervaring van het niet toestaan van intieme telefoongesprekken en het verwijderen van Bijbels en gezangen had volgehouden, en dat ze was De heer Delors (PPE).

• (FR) Mijnheer de Voorzitter, ik wil de heer Delors danken voor zijn verslag. Haar woede komt niet voort uit juridische concepten, maar uit de wachttijden en opnieuw dat ze niet kan bevestigen wat de echtgenoot gelezen heeft.

Ding Jia-hee is geen vreemde in gewone strafzaken. Hij is al lang betrokken bij de nieuwe burgerbeweging en is veroordeeld voor politieke activiteiten wegens het vergrijp van de machtsmisbruik. Al vele jaren onderhoudt vrouw Roh Seung-chun contact binnen en buiten de gevangenismuren door brieven te schrijven, communicatie en contacten met mensenrechten te onderhouden. organisaties. 2024, Radio Free Asia heeft een foto van Rochun's gepubliceerd familiefoto en zij heeft haar eerste brief van haar man in de gevangenis gepubliceerd; Nu is ze gestopt door een brief van haar man. Twee afzonderlijke tijdregistraties tonen aan dat communicatiebarrières niet sporadisch zijn.

De oproep bevatte ook een belangrijk feit: Roxing Chun vroeg niet alleen om brieven maar ook om garanties van vrijheid, aankoop van boeken, lezen van de Bijbel en persoonlijke telefoons. Volgens haar hangt het antwoord van de gevangenis op deze zaken af van de..reform behoeften.. van de familie Dinh, die niet het recht hebben om verschillende claims te maken. Zo zijn het lezen van brieven, de beschikbaarheid van boeken, de toegankelijkheid van religieuze teksten en het telefoongesprek opgenomen in dezelfde reeks managementbeslissingen.

Gevangenis heeft zeker de wettelijke bevoegdheid, maar deze macht is niet zonder grenzen. De weigering om specifieke inhoud te specificeren door middel van een algemene interpretatie van de nationale veiligheid betekent dat gezinnen niet kunnen beoordelen of de aanhouding betrekking heeft op de taal die de expliciete beperking of de persoonlijke uitdrukking raakt die de beheerders niet willen toestaan dat de gevonniste persoon leest. In geval van politieke gevangenen kan de administratieve discretie, wanneer zij niet te testen normen, verschuiven van een regelgevingsbevel naar een instrument om gezinnen hun banden te ontnemen.

De gevangenneming ontzegt de persoon vrijheid en mag niet toestaan dat elk woord tussen man en vrouw een gevoel wordt dat bestaat nadat de gevangenis het heeft toegestaan. Ro Sheng Chun vroeg niet de familie om zijn straf af te krijgen, maar om de brief van zijn vrouw te lezen. Dit boek, nee. 36 staat in de gevangenis, waardoor een specifieke en identificeerbare manier om de macht uit te breiden naar het privéleven in politieke zaken waarbij de communistische partij betrokken is.