一个长期自发为农民工讨薪、热心家乡公益的民间志愿者，在被地方政法机关超期羁押两年多以后，非但没有等来迟到的正义，反而面临着检方高达七年六个月有期徒刑、并处罚金五万元的重刑量刑建议。

甘肃公益人士景树仁的遭遇，不仅是一起典型的人权灾难，更是一面撕碎中共“全面依法治国”遮羞布的司法照妖镜。2026年7月20日，这起引发海内外舆论高度关注的案件将在兰州市城关区法院开庭。审判席上即将坐下的，是一个已经被剥夺自由整整856天的无辜公民；而真正应当站在被告席上的，是以法律之名行政治迫害之实的兰州政法系统。

翻开本案的卷宗与辩护律师公开的信息，这场由公安抓捕、检察院维持指控、法院配合走过场的政治构陷，其荒谬程度令人发指。它不仅在法理上漏洞百出，更在办案逻辑上暴露出地方权力为了掩盖自身失职、维护“虚假稳定”而不择手段的底层黑幕。

一、 没有敲诈与暴力的“寻衅滋事”：重刑建议的法律依据究竟在哪里？

根据兰州检方的量刑建议，景树仁面临七年六个月的重刑。在中共的司法实践中，“寻衅滋事罪”的常规法定刑一般在五年以下。检方若要提出五年以上的重刑建议，必须跨过极高的法律门槛：证明被告人“纠集他人，多次实施寻衅滋事行为，严重破坏社会秩序”。

然而，审视兰州公诉机关的核心指控，本案共有七名被告人，其中周禄宝等六人同时被控“寻衅滋事”和“敲诈勒索”两项罪名，而唯独景树仁只有寻衅滋事一个罪名 。检方的起诉书中，没有任何一项文字指控景树仁通过维权讨薪事件“非法获取财物”，整宗案件中更没有任何关于景树仁实施或组织过任何“暴力行为”的证据。

没有非法占有财物的主观故意与客观事实，就排除了经济犯罪；没有使用暴力或暴力威胁，就排除了妨害社会管理秩序的实体危害。那么，这长达七年六个月的量刑建议，其合法的法理支点究竟在哪里？

兰州办案机关在此玩弄了一个极其低劣的“打包构陷”技术。他们将不同被告人、不同性质的行为强行合并到同一宗案件中。由于景树仁与网络知名维权人士周禄宝存在亲属关系，并且共同身处某些维权微信群、曾帮受害者转交过维权材料，办案机关便将这些正常的人际往来和民间互助，政治化地曲解为“团伙关系”与“犯罪分工”。

在现代法治文明中，亲属关系不能推导为共同犯罪，群聊痕迹不能等同于犯罪密谋，转交材料更无法直接证明实施了寻衅滋事。检方所谓的“多次”，不过是景树仁转发讨薪信息的次数；所谓的“纠集”，不过是弱势群体在微信群里的抱团取暖。兰州检方试图通过反复强调全案其他被告人的“严重性”，来绑架和支撑对景树仁个人的重刑建议，这彻底背离了“罪责自负”的根本司法原则。

二、 从“有温度的自媒体”到“阶下囚”：地方政府的维稳焦虑与恐惧

景树仁究竟是一个什么样的人？讽刺的是，中共官方媒体本身就给出过答案。

他来自甘肃省定西市陇西县的农村，是一名普通的农民工。2018年，他在家乡开展“新年新衣”和“启智书屋”捐赠，为全村两百多名贫困老人送去过冬棉衣，向村妇联捐赠了四百多册图书；2019年底，他孤身一人深入传销窝点，成功解救被骗的同乡；2020年，他多次向省交通运输厅反映连霍高速的公共安全隐患并促成解决。中共甘肃省委网信办旗下的党媒中国甘肃网，曾公开将景树仁作为正面典型，宣传其为“有温度的自媒体人”。

然而，几年之后，同一个景树仁却成了兰州警方的眼中钉。官方态度的180度大转弯，根源在于景树仁关注和发声的领域，触碰了地方官僚的乌纱帽——他长期关注并帮扶农民工讨薪、关注农产品虚假宣传以及各种事故的民事赔偿。

当景树仁捐赠棉衣和图书时，地方政府乐于将其写进自己的“扶贫政绩”和公益宣传中，因为这粉饰了太平。但当景树仁开始传播欠薪信息和事故赔偿黑幕时，带来的政治后果完全不同。具体个案的曝光，逼得公众不断追问：涉事企业为什么敢长期公然违法？负责监管的劳动监察部门和地方政府机关为什么长期装聋作哑、推诿扯皮？

更令地方维稳官员感到恐惧的是，随着景树仁传播的个案越来越多，原本孤立无援、互不认识的受害者开始通过他建立起横向的联系和民间互助网络。信息不再是一次性的宣泄，而是汇聚成了要求政府履职的舆论压力。在专制体制的逻辑中，民间一旦出现跨地域、组织化的横向联结雏形，不管其诉求多么合法，都会被执政者视为对政权安全的潜在威胁。

因此，兰州警方在2024年3月将景树仁刑事拘留，其真实目的根本不是为了维护所谓的社会秩序，而是为了“物理清除”民间的信息中继站，切断受害者之间的联系通道，以此达到让弱者失声、让地方权力免受舆论追问的维稳目的。

三、 司法双标的极致：吴云案与景树仁案的荒诞对照

为了掩盖政治迫害的本质，中共的宣传机器常常辩称“寻衅滋事罪”在司法实践中本来就是“口袋罪”，重判属于“依法打击”。然而，只要将景树仁案与同样发生在近期的江苏泰兴“吴云案”进行对比，就能看清这套司法系统背后的极致双标与腐败。

根据公开报道和案情记录，江苏泰兴的吴云，收受了高达五百万元的巨额雇佣金，光天化日之下组织数十名两牢释放人员，持刀跨省强力抢劫了价值上亿元的“蓝海300号”船舶。这起案件有明确且数额巨大的财产犯罪目标，有组织严密的黑恶势力团伙，更有持刀、强行登船控制船员的恶劣暴力行为。按照中国刑法，这性质属于性质极其严重的团伙抢劫罪。

然而，在泰兴地方政法系统的乾坤大挪移下，这起涉案上亿、动用刀具的团伙抢劫案，被一路“降格”认定为轻飘飘的“寻衅滋事罪”，主犯吴云最终仅被轻判一年零四个月有期徒刑。甚至在该案进入中央督办程序后，吴云依然能够顺利获得取保候审，并在取保的第二天高调前往三亚乘坐豪华邮轮度假。

两起案件放在一起，展现出了一幅极其荒诞而残酷的司法图景：

有钱、有背景、有关系的涉黑富豪（吴云）：组织持刀强劫价值上亿的资产，法律对他们展现出了极致的“宽容”，重罪化小，寻衅滋事罪成了他们逃避重刑的保护伞和绿色通道。

无权、无势、没有背景的公益农民工（景树仁）： 没有拿过一分钱的非法利益，没有动过一根手指的暴力，仅仅因为在网络上帮同胞转发了几条讨薪信息，同一个寻衅滋事罪，却被无限上纲、扩大适用，检方直接祭出了七年六个月的重刑断头台。

法律条文一字未变，司法的尺度却天差地别。这戳破了最核心的政治真相：在党管政法的体制下，法律的松紧完全不取决于罪行的轻重，而是取决于办案的对象是谁，以及你是否挑战了官僚集团的利益与威严。

四、 以押代判与政治构陷：党管政法之下的程序伪饰

在证据存在巨大争议、甚至连基本犯罪事实都不成立的情况下，景树仁已经被剥夺自由超过两年。案件被起诉至法院一年以后，辩护律师直到2026年3月底才接到庭前会议通知。在此期间，律师从未收到法院关于延长审理期限的合法通知，家属委托律师的权利受到办案机关的层层阻挠，官方甚至试图强行指派顺从的“官派律师”来架空真正的辩护。

这种在程序上的故意拖延和黑箱操作，暴露了中国司法体制下最顽固的潜规则——“以押代判”。

一审判决尚未作出，长达856天的羁押实际上已经变成了提前强加在景树仁身上的事实刑罚。在政法系统内部，羁押时间越长，公安和检察机关承认错误的成本就越高。法院如果依法判决景树仁无罪，就意味着此前的抓捕、公诉和长期羁押全部属于严重的“错案”，必然引发内部的倒查追责和高额的国家赔偿。因此，为了维护政法机关自身的“面子”和官僚利益，法院在政治压力下，往往只能“因错就错”，景树仁被关了多久，最后就必须判满多久。

这种将错就错的底气，正是来自“党管政法”的独裁体制。从王小洪掌握的公安维稳体系，到张军领导的最高人民法院，再到李希掌管的纪律系统，整套机器运转的核心KPI永远是“政治安全”和“大局稳定”，而非“司法公正”。

地方政法干部的升迁与考核，看的是能不能压制住境内的维权声音，能不能不给上级“添乱”。在这种扭曲的政治生态中，办错案件的法律责任被远远抛在政治忠诚之后。公安负责抓人定调，检察院负责机械维持指控，法院则负责提供一张带有国徽的判决书，为这场政治追诉披上合法化的外衣。

五、 终结民间互助：权力对整个社会的恐吓

景树仁案的荒谬性，在甘肃省人社厅近期的政治作秀中达到了顶峰。2026年7月8日，甘肃省人社厅还高调向媒体公布了所谓“治理拖欠农民工工资”的新工作机制，宣称要推动欠薪治理从事后处置转向事前防范。

一边是省人社厅在主席台上慷慨陈词、高调宣传自己如何关怀农民工；另一边，则是真正帮助农民工传播讨薪信息的景树仁，正被冰冷地关押在兰州市第一看守所里等待重判。

这一极具讽刺意味的冲突，揭示了体制在面对社会危机时真正的“优先项”。追究和惩办那些背景深厚的欠薪企业，需要动摇地方的利益链条，甚至暴露政府监管的严重失职，这会引发权力的阵痛；而抓捕一个没有任何背景的信息传播者，却能以最低的政治成本，迅速在网络上清空刺耳的声音，营造出“天下太平”的虚假景象。

地方政府解决不了欠薪的问题，但他们解决得了提出欠薪问题的人。

兰州政法系统执意对景树仁施以重刑，其目的已经完全超出了对个人行为的刑事追究，它承担的是维稳的“威慑与恐吓功能”。他们试图向整个中国社会传递一个明确而恐怖的信号：在底层遭遇不公时，任何越过官方渠道的民间互助、任何试图横向联结的集体发声，都将遭到毁灭性的打击。 今天他们可以用7年6个月来惩罚帮人讨薪的景树仁，明天他们就可以用同样的口袋罪，去惩罚每一个在网络上为弱者转发、点赞、呼吁的普通公民。

7月20日的城关区法院开庭，不仅是对景树仁个人的审判，更是对中国残存的民间良知与互助空间的绞杀。公众如果停止关注，这场权力的暴政就将在黑箱中顺利完成。唯有持续地记录、不断地发声，将这856天的冤屈钉在历史的耻辱柱上，才能让那些坐在审判台上的木偶与幕后操盘手，感受到来自正义与舆论的真正颤抖。

A long-time volunteer who has spontaneously helped migrant workers demand unpaid wages and enthusiastically supported public welfare in his hometown, after being detained beyond the legal limit by local political-legal organs for more than two years, has not only failed to receive belated justice, but instead faces a heavy sentencing recommendation from prosecutors of up to seven years and six months in prison, along with a fine of 50,000 yuan.

The ordeal of Gansu public welfare activist Jing Shuren is not only a typical human rights disaster, but also a judicial mirror that tears away the fig leaf of the Chinese Communist Party's (CCP) "comprehensive rule of law." On July 20, 2026, this case, which has drawn high attention from public opinion both at home and abroad, will open at the Chengguan District Court in Lanzhou. Sitting in the dock will be an innocent citizen who has been deprived of his freedom for a full 856 days; while those who truly belong in the dock are the Lanzhou political-legal system, which is carrying out political persecution in the name of the law.

Looking through the case files and the information made public by the defense lawyers, the absurdity of this political framing—arrested by the police, charges maintained by the procuratorate, and rubber-stamped by the court—is outrageous. It is not only riddled with legal loopholes, but also exposes the underlying dark secrets of local power using any means necessary to cover up its own dereliction of duty and maintain a "false stability."

I. "Picking Quarrels and Provoking Trouble" Without Extortion or Violence: Where is the Legal Basis for the Heavy Sentence Recommendation?

According to the Lanzhou prosecution's sentencing recommendation, Jing Shuren faces a heavy sentence of seven years and six months. In the CCP's judicial practice, the conventional statutory penalty for the crime of "picking quarrels and provoking trouble" is generally under five years. If the prosecution wants to propose a heavy sentence of more than five years, it must cross an extremely high legal threshold: proving that the defendant "assembled others to repeatedly commit acts of picking quarrels and provoking trouble, seriously disrupting social order."

However, examining the core accusations of the Lanzhou public prosecution organ, there are seven defendants in this case. Among them, six people, including Zhou Lubao, are simultaneously charged with two crimes: "picking quarrels and provoking trouble" and "extortion," whereas Jing Shuren alone is charged only with picking quarrels and provoking trouble. In the prosecution's indictment, there is not a single word accusing Jing Shuren of "illegally obtaining property" through wage-demand rights protection events, nor is there any evidence in the entire case that Jing Shuren committed or organized any "violent acts."

Without the subjective intent and objective facts of illegal possession of property, economic crime is ruled out; without the use of violence or threats of violence, substantive harm to the order of social administration is ruled out. So, where exactly is the legal pivot for this seven-year-and-six-month sentencing recommendation?

The Lanzhou handling organs played an extremely low-grade trick of "packaged framing" here. They forcibly merged different defendants and behaviors of different natures into the same case. Because Jing Shuren is related to the well-known online rights activist Zhou Lubao, and they shared certain WeChat groups for rights protection and had helped victims forward rights protection materials, the handling organs politically misinterpreted these normal interpersonal interactions and civil mutual aid as a "gang relationship" and "division of criminal labor."

In modern legal civilization, family relationships cannot be extrapolated into joint crimes, chat group logs cannot be equated with criminal conspiracies, and forwarding materials cannot directly prove the commission of picking quarrels and provoking trouble. The prosecution's so-called "multiple times" is merely the number of times Jing Shuren forwarded wage-demand information; the so-called "assembling" is merely vulnerable groups keeping warm together in WeChat groups. The Lanzhou prosecution is attempting to hijack and support the heavy sentencing recommendation for Jing Shuren individually by repeatedly emphasizing the "seriousness" of the other defendants in the case, which completely departs from the fundamental judicial principle of "individual responsibility for one's own crimes."

II. From a "Warm-Hearted Self-Media Person" to a Prisoner: The Local Government's Stability-Maintenance Anxiety and Fear

What kind of person is Jing Shuren? Ironically, the CCP's official media itself has given the answer.

He comes from a rural area in Longxi County, Dingxi City, Gansu Province, and is an ordinary migrant worker. In 2018, he carried out "New Clothes for the New Year" and "Qi Zhi Book House" donations in his hometown, sending winter cotton coats to more than 200 poor elderly people in the village and donating more than 400 books to the village women's federation; at the end of 2019, he went alone deep into a pyramid scheme den and successfully rescued a deceived fellow villager; in 2020, he repeatedly reported public safety hazards on the Lianhuo Expressway to the Provincial Department of Transportation and prompted their resolution. China Gansu Net, a party media outlet under the Cyberspace Administration of the Gansu Provincial Committee of the CCP, once publicly featured Jing Shuren as a positive role model, promoting him as a "warm-hearted self-media person."

However, a few years later, the same Jing Shuren became a thorn in the side of the Lanzhou police. The 180-degree turn in the official attitude stems from the fact that the areas Jing Shuren focused on and spoke out about touched the official career prospects of local bureaucrats—he long focused on and assisted migrant workers in demanding unpaid wages, drew attention to false advertising of agricultural products, and civil compensation for various accidents.

When Jing Shuren donated cotton coats and books, the local government was happy to write it into their own "poverty alleviation achievements" and public welfare publicity because it painted a picture of peace and prosperity. But when Jing Shuren began to spread information about unpaid wages and the dark secrets of accident compensation, the political consequences were completely different. The exposure of specific cases forced the public to constantly ask: Why do the involved companies dare to openly violate the law for a long time? Why have the labor supervision departments and local government organs responsible for supervision turned a blind eye and shirked responsibility for so long?

What terrified local stability-maintenance officials even more was that as Jing Shuren broadcasted more and more individual cases, victims who were originally isolated, helpless, and unknown to each other began to establish horizontal connections and civil mutual aid networks through him. Information was no longer a one-time venting of frustration, but gathered into public opinion pressure demanding that the government perform its duties. In the logic of an authoritarian system, once the embryonic form of cross-regional, organized horizontal connections appears among the public, no matter how legitimate their demands are, they will be viewed by the rulers as a potential threat to regime security.

Therefore, the Lanzhou police criminally detained Jing Shuren in March 2024. Their real purpose was not to maintain so-called social order at all, but to "physically eliminate" the civil information relay station and cut off the communication channels between victims, thereby achieving the stability-maintenance goal of silencing the weak and shielding local power from public questioning.

III. The Ultimate Judicial Double Standard: The Absurd Contrast Between the Wu Yun Case and the Jing Shuren Case

To cover up the essence of political persecution, the CCP's propaganda machine often argues that the crime of "picking quarrels and provoking trouble" is inherently a "pocket crime" (catch-all charge) in judicial practice, and that heavy sentencing falls under "combating crime according to the law." However, simply by comparing the Jing Shuren case with the "Wu Yun case" in Taixing, Jiangsu, which also occurred recently, one can clearly see the ultimate double standards and corruption behind this judicial system.

According to public reports and case records, Wu Yun in Taixing, Jiangsu, received a huge employment fee of up to five million yuan and, in broad daylight, organized dozens of released convicts to carry out an armed, cross-province robbery of the vessel "Lanhai No. 300," valued at over 100 million yuan. This case had a clear and massive property crime target, an organized underworld gang, and egregious violent acts of holding knives and forcibly boarding the ship to control the crew. According to the Chinese Criminal Law, this is a gang robbery of an extremely serious nature.

However, under the sleight of hand of the Taixing local political-legal system, this gang robbery case involving over 100 million yuan and the use of knives was downgraded all the way to the lightweight charge of "picking quarrels and provoking trouble," and the main culprit, Wu Yun, was ultimately sentenced to only one year and four months in prison. Even after the case entered central supervision procedures, Wu Yun was still able to smoothly obtain bail pending trial, and on the second day of his bail, he went to Sanya in high profile to vacation on a luxury cruise ship.

Placing the two cases together presents an extremely absurd and cruel judicial picture:

Wealthy, well-connected, and influential gang-related figures (Wu Yun): Organized an armed robbery of assets worth over 100 million yuan. The law showed them ultimate "leniency," reducing major crimes to minor ones, and the crime of picking quarrels and provoking trouble became their protective umbrella and green channel to escape heavy sentences.

Powerless, voiceless, and unconnected public welfare migrant worker (Jing Shuren): Did not take a single penny of illegal benefits, did not use a single finger of violence, and merely forwarded a few pieces of wage-demand information for his compatriots on the internet. For the exact same crime of picking quarrels and provoking trouble, he was subjected to unlimited escalation and expanded application, with the prosecution directly bringing down the heavy sentencing guillotine of seven years and six months.

The text of the law has not changed by a single word, yet the judicial yardstick is worlds apart. This punctures the core political truth: under the system where the Party controls the judiciary, the tightness of the law does not depend on the severity of the crime at all, but on who the target of the case is, and whether you have challenged the interests and majesty of the bureaucratic group.

IV. Detention in Lieu of Sentencing and Political Framing: Procedural Window Dressing Under the Party-Controlled Judiciary

Under circumstances where the evidence is highly disputed and even the basic criminal facts do not hold up, Jing Shuren has been deprived of his freedom for more than two years. A year after the case was prosecuted in court, the defense lawyers did not receive a pre-trial conference notice until late March 2026. During this period, the lawyers never received any legal notice from the court regarding the extension of the trial period, the family's right to appoint lawyers was obstructed at every level by the handling organs, and the authorities even tried to forcibly appoint compliant "government-appointed lawyers" to sideline the real defense.

This deliberate delay in procedure and black-box operation exposes the most stubborn unspoken rule under the Chinese judicial system—"detention in lieu of sentencing."

Before a first-instance judgment has even been made, the 856-day detention has actually turned into a de facto punishment imposed on Jing Shuren in advance. Within the political-legal system, the longer the detention period, the higher the cost for the public security and procuratorial organs to admit their mistakes. If the court rules Jing Shuren innocent according to the law, it means that the previous arrest, public prosecution, and long-term detention were all serious "wrongful cases," which would inevitably trigger internal retroactive accountability and high state compensation. Therefore, to protect the "face" and bureaucratic interests of the political-legal organs, the court, under political pressure, often has no choice but to "persist in the error"—however long Jing Shuren has been locked up is how long he must ultimately be sentenced to.

The confidence to persist in such errors comes precisely from the dictatorial system of "the Party controlling the judiciary." From the public security stability-maintenance system controlled by Wang Xiaohong, to the Supreme People's Court led by Zhang Jun, to the discipline system managed by Li Xi, the core KPI for the operation of the entire machine is always "political security" and "overall stability," rather than "judicial justice."

The promotion and evaluation of local political-legal cadres depend on whether they can suppress rights-protection voices within their jurisdiction and avoid "causing trouble" for their superiors. In this distorted political ecology, the legal responsibility for mishandling cases is cast far behind political loyalty. The public security is responsible for arresting people and setting the tone, the procuratorate is responsible for mechanically maintaining the charges, and the court is responsible for providing a judgment bearing the national emblem to cloak this political prosecution in a veneer of legalization.

V. Terminating Civil Mutual Aid: Power's Intimidation of the Entire Society

The absurdity of the Jing Shuren case reached its peak in the recent political showmanship of the Gansu Provincial Department of Human Resources and Social Security. On July 8, 2026, the Gansu Provincial Department of Human Resources and Social Security high-profile announced to the media a so-called new work mechanism for "governing the withholding of migrant workers' wages," claiming it would push wage-withholding governance from post-hoc disposal to pre-emptive prevention.

On one side, the Provincial Department of Human Resources and Social Security is making eloquent speeches on the rostrum, high-profile promoting how it cares for migrant workers; on the other side, Jing Shuren, who actually helped migrant workers spread wage-demand information, is being coldly detained in the Lanzhou First Detention Center awaiting a heavy sentence.

This highly ironic conflict reveals the system's true "priorities" when facing social crises. Investigating and punishing those well-connected wage-withholding enterprises would shake local interest chains and even expose serious dereliction of duty by the government, which would cause pain to those in power; whereas arresting a completely unconnected information disseminator can, at the lowest political cost, quickly clear harsh voices from the internet and create a false illusion of "peace under heaven."

The local government cannot solve the problem of unpaid wages, but they can solve the people who raise the problem of unpaid wages.

The Lanzhou political-legal system's insistence on imposing a heavy sentence on Jing Shuren has completely exceeded the criminal prosecution of individual behavior; it carries the "deterrence and intimidation function" of stability maintenance. They are attempting to send a clear and terrifying signal to the entirety of Chinese society: When those at the bottom encounter injustice, any civil mutual aid that bypasses official channels, and any collective voice attempting horizontal connection, will face a devastating blow. Today they can use seven years and six months to punish Jing Shuren for helping people demand wages; tomorrow they can use the same catch-all charge to punish every ordinary citizen who forwards, likes, or appeals for the weak on the internet.

The trial at the Chengguan District Court on July 20 is not only a trial of Jing Shuren individually, but also a strangling of the remaining civil conscience and space for mutual aid in China. If the public stops paying attention, this tyranny of power will be successfully completed in a black box. Only by continuously recording, constantly speaking out, and nailing this 856-day injustice to the pillar of historical shame can we make those puppets sitting on the judicial bench and the operators behind the scenes truly tremble before justice and public opinion.

Een vrijwilliger die zich al geruime tijd spontaan inzet om migrantenarbeiders te helpen bij het opeisen van achterstallig loon en die zich warm maakt voor het algemeen nut in zijn geboortestreek, wacht na meer dan twee jaar van overschrijdende detentie door lokale politiek-juridische organen niet op verlate gerechtigheid. In plaats daarvan hangt hem een zware strafeis boven het hoofd van de aanklager: tot zeven jaar en zes maanden gevangenisstraf, plus een boete van 50.000 yuan.

Het lot van de maatschappelijk activist Jing Shuren uit Gansu is niet alleen een typische mensenrechtenramp, maar ook een justitiële spiegel die het vijgenblad van de 'alomvattende rechtsstaat' van de Chinese Communistische Partij (CCP) aan stukken scheurt. Op 20 juli 2026 dient deze zaak, die in binnen- en buitenland scherp in de gaten wordt gehouden, voor de rechtbank van het district Chengguan in Lanzhou. In de beklaagdenbank zal een onschuldige burger plaatsnemen die al 856 dagen van zijn vrijheid is beroofd; degenen die daar daadwerkelijk thuishoren, zijn de functionarissen van het politiek-juridische apparaat van Lanzhou, die onder de dekmantel van de wet politieke vervolging bedrijven.

Wie het dossier van deze zaak en de door de defensie openbaar gemaakte informatie doorneemt, ziet een politieke manipulatie die door de politie is ingezet, door het parket in stand wordt gehouden en door de rechtbank plichtsgetrouw wordt meegespeeld. De absurditeit ervan is stuitend. De zaak rammelt juridisch aan alle kanten en legt in haar opsporingslogica de duistere achtergrond bloot van een lokale overheid die er alles aan doet om het eigen falen te verhullen en een 'schijnstabiliteit' overeind te houden.

I. 'Het uitlokken van ruzies en het veroorzaken van problemen' zonder afpersing of geweld: waar ligt de juridische basis voor de zware strafeis?

Volgens de strafeis van het parket in Lanzhou riskeert Jing Shuren een zware straf van zeven jaar en zes maanden. In de rechtspraktijk van de CCP ligt de reguliere wettelijke strafmaat voor het delict 'het uitlokken van ruzies en het veroorzaken van problemen' doorgaans onder de vijf jaar. Wil het parket een zware strafeis van meer dan vijf jaar op tafel leggen, dan moet er aan een zeer hoge juridische drempel worden voldaan: er moet worden bewezen dat de verdachte 'anderen heeft verzameld om herhaaldelijk ruzies uit te lokken en problemen te veroorzaken, waardoor de openbare orde ernstig is verstoord'.

Als we de kern van de beschuldiging van de openbare aanklager in Lanzhou bekijken, zien we dat er in deze zaak zeven verdachten zijn. Zes van hen, onder wie Zhou Lubao, worden tegelijkertijd beschuldigd van twee delicten: 'het uitlokken van ruzies en het veroorzaken van problemen' en 'afpersing'. Alleen Jing Shuren wordt uitsluitend beschuldigd van het uitlokken van ruzies en het veroorzaken van problemen. In de akte van beschuldiging van het parket is geen enkele passage te vinden waarin Jing Shuren ervan wordt beschuldigd via de loonacties 'onrechtmatig goederen of gelden te hebben verkregen'. Evenmin is er in het hele dossier enig bewijs dat Jing Shuren 'gewelddaden' heeft gepleegd of georganiseerd.

Zonder het subjectieve oogmerk en de objectieve feiten van wederrechtelijke toe-eigening is er geen sprake van een economisch delict; zonder het gebruik van geweld of de dreiging daarmee is er geen sprake van materiële schade aan de openbare orde. Waar ligt dan in hemelsnaam het wettelijke fundament voor deze strafeis van zevenenhalf jaar?

De opsporingsinstanties in Lanzhou hebben hier een uiterst povere truc van 'pakketmanipulatie' toegepast. Ze hebben verschillende verdachten en gedragingen van uiteenlopende aard met geweld in één en dezelfde zaak geschoven. Omdat Jing Shuren familie is van de bekende online activist Zhou Lubao, en omdat zij samen in bepaalde WeChat-groepen voor belangenbehartiging zaten en materiaal van slachtoffers hebben doorgegeven, hebben de instanties deze normale intermenselijke contacten en onderlinge hulp politiek verdraaid tot een 'bendeverband' en een 'criminele taakverdeling'.

In een moderne rechtsstaat kan een familieband niet worden vertaald in medeplegerschap, kunnen chatgesprekken niet gelijkgesteld worden met een crimineel complot en is het doorgeven van documenten geen direct bewijs voor het uitlokken van ruzies. Het 'herhaaldelijk' waar het parket over spreekt, is louter het aantal keren dat Jing Shuren informatie over achterstallig loon heeft gedeeld; het 'verzamelen' is niets anders dan het opzoeken van steun door kwetsbare groepen in WeChat-groepen. Het parket van Lanzhou probeert de zware strafeis tegen de persoon Jing Shuren te rechtvaardigen door telkens te hameren op de 'ernst' van de daden van de andere verdachten in de zaak. Dit druist volledig in tegen het fundamentele rechtsbeginsel van individuele schuld.

II. Van 'warme onafhankelijke mediamaker' tot gevangene: de angst en stabiliteitskramp van de lokale overheid

Wat voor iemand is Jing Shuren eigenlijk? Ironisch genoeg hebben de officiële staatsmedia van de CCP daar zelf het antwoord op gegeven.

Hij is afkomstig van het platteland van het arrondissement Longxi in de stadsprefectuur Dingxi (provincie Gansu) en is een gewone migrantenarbeider. In 2018 organiseerde hij in zijn geboortedorp acties zoals 'Nieuwe kleren voor het nieuwe jaar' en de schenking van de 'Qi Zhi-bibliotheek'. Hij bezorgde meer dan tweehonderd arme ouderen in het dorp winterjassen en schonk meer dan vierhonderd boeken aan de lokale vrouwenbond. Eind 2019 drong hij in zijn eentje door in een netwerk van piramidespelen om een misleide dorpsgenoot te redden. In 2020 kaartte hij herhaaldelijk veiligheidsrisico's op de Lianhuo-snelweg aan bij het provinciale ministerie van Transport, wat leidde tot een oplossing. China Gansu Net, een partijmedium onder de internetautoriteit van het provinciale CCP-comité van Gansu, prees Jing Shuren destijds openlijk als een positief voorbeeld en noemde hem een 'warme onafhankelijke mediamaker'.

Enkele jaren later is diezelfde Jing Shuren echter een doorn in het oog van de politie van Lanzhou. Deze ommekeer van 180 graden bij de autoriteiten vindt haar oorsprong in het feit dat de thema's waar Jing Shuren zich op richtte, de carrières van lokale bureaucraten in gevaar brachten. Hij hield zich immers langdurig bezig met hulp bij het opeisen van achterstallig loon voor migrantenarbeiders, misleidende reclame voor landbouwproducten en civiele schadevergoedingen bij ongevallen.

Toen Jing Shuren jassen en boeken schonk, nam de lokale overheid dat graag op in haar eigen 'armoedebestrijdingscijfers' en pr-campagnes, omdat het de schone schijn ophield. Maar toen Jing Shuren informatie begon te verspreiden over onbetaalde lonen en de duistere praktijken rond schadevergoedingen, waren de politieke gevolgen van een heel andere orde. Door de onthulling van specifieke casussen begon het publiek zich af te vragen: waarom durven de betrokken bedrijven de wet zo openlijk te treden? Waarom geven de verantwoordelijke arbeidsinspectie en lokale overheidsinstanties al die tijd niet thuis en schuiven ze de hete aardappel door?

Wat de lokale stabiliteitsambtenaren nog angstiger maakte, was dat naarmate Jing Shuren meer zaken naar buiten bracht, de slachtoffers – die voorheen geïsoleerd en machteloos waren en elkaar niet kenden – via hem horizontale contacten en netwerken voor onderlinge hulp begonnen op te bouwen. Informatie was niet langer een eenmalige uiting van frustratie, maar klonterde samen tot een publieke druk die de overheid dwong haar werk te doen. Binnen de logica van een autoritair systeem wordt elke vorm van grensoverschrijdende, georganiseerde horizontale netwerkvorming onder burgers, hoe legitiem de eisen ook zijn, door de machthebbers gezien als een potentiële bedreiging voor de staatsveiligheid.

Daarom ging de politie van Lanzhou in maart 2024 over tot de strafrechtelijke detentie van Jing Shuren. Het werkelijke doel was geenszins het handhaven van de zogenaamde openbare orde, maar het 'fysiek uitschakelen' van een burgerlijk informatieknooppunt en het doorsnijden van de communicatielijnen tussen slachtoffers. Zo wilde men de zwakkeren het zwijgen opleggen en de lokale macht beschermen tegen kritische vragen.

III. De ultieme dubbele standaard: de absurde vergelijking tussen de zaak-Wu Yun en de zaak-Jing Shuren

Om het politieke karakter van de vervolging te maskeren, beweert de propagandamachine van de CCP vaak dat het delict 'het uitlokken van ruzies en het veroorzaken van problemen' in de rechtspraktijk nu eenmaal een 'verzamelcategorie' is en dat een zware straf valt onder de 'rechtmatige misdaadbestrijding'. Wanneer we de zaak-Jing Shuren echter vergelijken met de 'zaak-Wu Yun' in Taixing (provincie Jiangsu), die zich in dezelfde periode afspeelde, wordt de extreme dubbele standaard en corruptie binnen dit rechtssysteem pijnlijk duidelijk.

Volgens openbare berichten en processtukken ontving Wu Yun uit Taixing een gigantische som van vijf miljoen yuan aan steekpenningen om op klaarlichte dag, samen met tientallen ex-gedetineerden, met messen een gewapende, provincieoverschrijdende overval te plegen op het schip 'Lanhai No. 300', met een waarde van ruim 100 miljoen yuan. In deze zaak was er sprake van een duidelijk en enorm vermogensdelict, een strak georganiseerde bende en grove gewelddaden waarbij de bemanning met messen onder controle werd gehouden. Volgens het Chinese Wetboek van Strafrecht is dit een groepsgewapende overval van de allerzwaarste categorie.

Door creatief schuifwerk van het politiek-juridische apparaat in Taixing werd deze gewapende overval ter waarde van ruim 100 miljoen yuan echter stapsgewijs 'gedegradeerd' tot het lichte vergrijp 'het uitlokken van ruzies en het veroorzaken van problemen'. Hoofdverdachte Wu Yun werd uiteindelijk veroordeeld tot een lichte straf van slechts één jaar en vier maanden gevangenisstraf. Zelfs nadat de zaak onder direct toezicht van de centrale autoriteiten was geplaatst, kon Wu Yun probleemloos op borgtocht vrijkomen. De dag na zijn vrijlating vertrok hij in alle openheid naar Sanya voor een vakantie op een luxe cruiseschip.

Als we deze twee zaken naast elkaar leggen, ontstaat een uiterst absurd en wreed beeld van de rechtspraak:

Rijke, invloedrijke criminelen met connecties (Wu Yun): Organiseren een gewapende overval op bezittingen ter waarde van ruim 100 miljoen yuan. De wet toont zich uiterst 'mild' voor hen; zware misrijven worden gereduceerd tot futiliteiten, en het delict 'het uitlokken van ruzies en het veroorzaken van problemen' fungeert als een beschermend schild en een sluiproute om aan een zware straf te ontkomen.

Een machteloze migrantenarbeider zonder connecties die zich inzet voor het algemeen nut (Jing Shuren): Heeft geen cent onrechtmatig verkregen, heeft geen vinger naar geweld uitgestoken en heeft louter een paar berichten over achterstallig loon voor zijn landgenoten gedeeld op internet. Voor exact hetzelfde delict 'het uitlokken van ruzies en het veroorzaken van problemen' wordt de wet maximaal opgerekt en eist het parket direct de zware straf van zevenenhalf jaar.

De letter van de wet is geen millimeter veranderd, maar de maatstaven van de rechtspraak liggen mijlenver uit elkaar. Dit legt de harde politieke waarheid bloot: in een systeem waarin de Partij de rechtspraak controleert, hangt de strengheid van de wet niet af van de ernst van het misdrijf, maar van de persoon die voor de rechter staat en de vraag of diegene de belangen en de waardigheid van de bureaucratische elite heeft uitgedaagd.

IV. Detentie als straf en politieke manipulatie: procedurele schone schijn onder partijgestuurde rechtspraak

Hoewel het bewijs uiterst omstreden is en de feiten voor een misdrijf ontbreken, is Jing Shuren al meer dan twee jaar van zijn vrijheid beroofd. Een jaar nadat de zaak bij de rechtbank werd aangebracht, ontvingen de defensieadvocaten pas eind maart 2026 de uitnodiging voor de regiezitting. In de tussentijd hebben de advocaten nooit een wettelijke kennisgeving van de rechtbank ontvangen over de verlenging van de procestermijn. Het recht van de familie om advocaten in te schakelen werd door de instanties op alle mogelijke manieren gedwarsboomd, en de autoriteiten probeerden zelfs met geweld meegaande 'door de staat aangewezen advocaten' op te leggen om de echte verdediging buitenspel te zetten.

Deze bewuste vertraging van de procedure en de werkwijze achter gesloten deuren leggen de meest hardnekkige ongeschreven regel van het Chinese rechtssysteem bloot: 'detentie als straf'.

Nog voordat er in eerste aanleg vonnis is gewezen, is de detentie van 856 dagen in feite al veranderd in een vooraf opgelegde straf voor Jing Shuren. Binnen het politiek-juridische apparaat geldt: hoe langer de detentie duurt, hoe groter de gezichtsverlieskosten voor de politie en het parket om hun fouten toe te geven. Als de rechtbank Jing Shuren conform de wet vrijspreekt, betekent dit dat de eerdere arrestatie, de vervolging en de langdurige detentie allemaal ernstige 'dwalingen' waren. Dit leidt onherroepelijk tot interne onderzoeken en hoge schadevergoedingen door de staat. Om het eigen gezicht en de bureaucratische belangen te beschermen, rest de rechtbank onder politieke druk vaak niets anders dan 'op de ingeslagen weg door te gaan': hoe langer Jing Shuren heeft vastgezeten, hoe langer de uiteindelijke straf moet zijn.

De rugdekking voor dit soort dwalingen is rechtstreeks afkomstig van het dictatoriale systeem waarin 'de Partij de rechtspraak controleert'. Van het door Wang Xiaohong gecontroleerde veiligheidsapparaat van de politie tot het door Zhang Jun geleide Hooggerechtshof, en het door Li Xi geleide disciplinaire systeem: de belangrijkste prestatie-indicatoren (KPI's) voor de hele machine zijn altijd 'politieke veiligheid' en 'algemene stabiliteit', en niet 'justitiële rechtvaardigheid'.

De promotie en beoordeling van lokale politiek-juridische functionarissen hangen af van de vraag of zij erin slagen kritische stemmen binnen hun rechtsgebied te smoren en de hogere echelons niet 'tot last te zijn'. In deze verziekte politieke cultuur komt de wettelijke verantwoordelijkheid voor een foute rechtsgang ver achter politieke loyaliteit te staan. De politie arresteert en bepaalt de toon, het parket houdt de beschuldiging mechanisch in stand en de rechtbank levert een vonnis met het nationale embleem om deze politieke vervolging van een legaal sausje te voorzien.

V. Het beëindigen van burgerlijke onderlinge hulp: de intimidatie van de hele samenleving door de macht

De absurditeit van de zaak-Jing Shuren bereikte onlangs een hoogtepunt tijdens een politieke show van het provinciale ministerie van Menselijke Hulpbronnen en Sociale Zekerheid van Gansu. Op 8 juli 2026 maakte dit ministerie met veel vertoon een nieuw werkmechanisme bekend voor de 'aanpak van achterstallig loon voor migrantenarbeiders'. Men claimde dat de aanpak zou verschuiven van achteraf ingrijpen naar preventie vooraf.

Terwijl het provinciale ministerie op het podium ronkende verklaringen aflegt over hoe begaan men is met migrantenarbeiders, zit Jing Shuren – de man die migrantenarbeiders daadwerkelijk hielp door hun looneisen te verspreiden – in de koude cel van het Huis van Bewaring Nr. 1 in Lanzhou te wachten op een zwaar vonnis.

Dit uiterst ironische contrast legt de werkelijke prioriteiten van het systeem bloot wanneer het met maatschappelijke crises wordt geconfronteerd. Het aanpakken en bestraffen van invloedrijke bedrijven die lonen achterhouden, tast de lokale belangennetwerken aan en legt het falen van de overheid bloot. Dat doet de machthebbers pijn. Het oppakken van een informatieverspreider zonder connecties kost daarentegen nauwelijks politieke moeite, veegt de kritische geluiden snel van het internet en creëert de schijn van een 'harmonieuze samenleving'.

De lokale overheid lost het probleem van de onbetaalde lonen niet op, maar rekent wel af met de mensen die het probleem aankaarten.

Dat het politiek-juridische apparaat in Lanzhou vasthoudt aan een zware straf voor Jing Shuren, overstijgt de strafrechtelijke vervolging van een individu. Het dient een breder doel van 'afschrikking en intimidatie' in het kader van de stabiliteitsbewaking. Men probeert een duidelijk en angstaanjagend signaal af te geven aan de hele Chinese samenleving: wanneer de onderklasse met onrecht wordt geconfronteerd, zal elke vorm van onderlinge hulp buiten de officiële kanalen om, en elke poging tot collectieve stemvorming, genadeloos worden neergeslagen. Vandaag gebruiken ze zevenenhalf jaar om Jing Shuren te straffen omdat hij mensen hielp hun loon op te eisen; morgen kunnen ze dezelfde verzamelcategorie gebruiken om elke gewone burger te straffen die op internet berichten voor de zwakkeren deelt, liket of steunt.

De zitting van de rechtbank in het district Chengguan op 20 juli is niet alleen een proces tegen de persoon Jing Shuren, maar ook de definitieve wurging van het weinige dat er nog over is van het burgerlijk geweten en de ruimte voor onderlinge hulp in China. Als het publiek stopt met toekijken, zal deze machtsterreur zich geruisloos achter gesloten deuren voltrekken. Alleen door te blijven registreren, te blijven spreken en dit onrecht van 856 dagen aan de schandpaal van de geschiedenis te nagelen, kunnen we ervoor zorgen dat de poppen op de rechterstoel en de regisseurs achter de schermen de werkelijke rillingen van gerechtigheid en publieke opinie voelen.

参与讨论Join the discussionNeem deel aan het gesprek

请围绕事实与观点理性交流。新评论会先进入编辑审核。Discuss facts and views constructively. New comments are reviewed before publication.Bespreek feiten en standpunten op een constructieve manier. Nieuwe reacties worden voor publicatie beoordeeld.