Negen jaar na de verdwijning van een mensenrechtenadvocaat uit Shaanxi, is er nog geen melding van legale detentie.

Op 13 augustus 2017 verdween hij uit zijn huis in de provincie Shaanxi.

Negen jaar later werden er steeds meer feiten bevestigd door de tijd, maar de informatie die hij zelf kon bevestigen bleef op die dag.

Hij was een van de bekendste mensenrechtenadvocaten van China en heeft christenen, Falun Gong-oefenaars, slachtoffers van gedwongen verhuizing en andere politiek gevoelige zaken vertegenwoordigd. Na 2005 werd hij onder druk gezet omdat hij openlijk kritiek had op de manier waarop de autoriteiten religieuze en mensenrechtenzaken behandelden, waarna hij licenties had ingetrokken, werd bewaakt, gearresteerd, veroordeeld en meerdere keren verdwenen.

In 2006 werd hij veroordeeld tot een gevangenisstraf van drie jaar en een gevangenisstraf van vijf jaar wegens "misdrijven tot ondermijning van het staatsregime". In de daaropvolgende jaren werd hij in het geheim meermaals weggenomen en beschreef hij openbaar dat hij tijdens zijn gevangenschap werd gemarteld. Eind 2011 kondigde de Chinese overheid aan dat hij drie jaar gevangenisstraf kreeg wegens schending van de gevangenisstraf; na zijn gevangenisstraf in augustus 2014 werd hij niet echt vrijgelaten, maar was hij lange tijd onder strenge bewaking en feitelijke bewaring in Shaanxi. De database van individuele gevallen van de Internationale Commissie voor Religieuze Vrijheid van de Verenigde Staten registreert nog steeds dat hij op 13 augustus 2017 verdween en de status van "Unknown

De verdwijning in 2017 werd een tweede en langere tijdlijn. Familie en mensenrechtenorganisaties hebben de Chinese overheid sindsdien voortdurend gevraagd om de locatie van de verdwijning bekend te maken. De speciale procedures van de Verenigde Naties hebben de Chinese overheid over de verdwijning van Cao Zhi onderhandeld. In de afgelopen negen jaar heeft de buitenwereld nog steeds geen toegang gehad tot openbare informatie die de staat van zijn vrijheid, de plaats van zijn detentie en zijn lichamelijke toestand kan aantonen.

Op 13 augustus publiceerde het verdedigingsnetwerk opnieuw een update van de zaak, waarin werd bevestigd dat het nog steeds niet mogelijk is om zijn plaats te bereiken op de negende verjaardag van de verdwijning van Cao Cheng.

Deze periode van negen jaar heeft de aard van de zaak veranderd.

Als een burger strafrechtelijk wordt vastgehouden, moet er een bewaringsorgaan zijn; als hij wordt aangehouden, moet er een bewaringsplaats zijn; als hij wordt vervolgd, moet er een openbaar ministerie en een zaaknummer zijn; als hij wordt veroordeeld, moet er een rechterlijk vonnis en een gevangenis zijn.

Maar in de afgelopen negen jaar is geen van beide toestanden duidelijk verklaard door de Chinese overheid.

Dit is de gevaarlijkste plaats om gedwongen te verdwijnen.De staatsmacht hoeft niet openlijk te verklaren hoeveel jaar een persoon is veroordeeld, maar hoeft hem alleen buiten het publiek te laten zien, terwijl het kanaal van familie, advocaten en de samenleving om zijn woonplaats te bevestigen wordt afgesneden, kan een burger lang in een juridisch zwart gat zetten.

De zaak is vooral symbolisch, omdat hij zelf een advocaat is. Hij vertrouwde op de Chinese wet om anderen te verdedigen, maar uiteindelijk kwam hij in een toestand waarin zelfs de meest fundamentele juridische procedures niet openbaar konden worden bevestigd.

Van de onderdrukking van de praktijk in 2005 tot de strafrechtelijke veroordeling in 2006; van de latere geheime hechtenis en de beschuldigingen van foltering, tot de voortdurende bewaking na de veroordeling in 2014 en tot het totale verlies van de publieke positie op 13 augustus 2017, is het niet een geïsoleerde wetshandhaving, maar een voortdurend versterkte keten van persoonlijke controle.

Tegenwoordig, negen jaar later, is de vraag die de Chinese overheid echt nodig heeft om te beantwoorden, uiterst eenvoudig: waar is Gao?

Voor een regime met een groot systeem van veiligheid, nationale veiligheid, justitie en bevolkingsbeheer is dit geen technisch onbeantwoorde vraag.

De negen jaar durende stilte is het zwaarste deel van de zaak.