Drie anonieme medeplichtigen kwamen naar voren in de zaak Maduro martelen: wie gaf opdracht, wie geautoriseerde, die misbruik pleegde op de plaats van bewaring

Aanvullende aanklacht van het Verenigd Koninkrijk Staatsdienst voor het Zuidelijk District van New York op 8 oktober waarbij voormalig president Nicholas Maduro van Venezuela en zijn vrouw, Celia Flores, betrokken waren in een nieuwe beschuldiging van samenzwering tot marteling. Naast de waterstraffen, elektrische schokken en gedwongen injecties van gedetineerden, verwijst de aanklacht ook naar drie personen die nog niet zijn genoemd, met behulp van CC-1, CC-2, CC-3 als symbolen, waarin de wijze wordt beschreven waarop zij op verschillende niveaus aan vervolging hebben deelgenomen.

Deze codes zijn gericht op een keten van vermoedelijke orders van de politieke hoge en veiligheidsdiensten naar de werkelijke plaats van bewaring. Het openbaar beschikbare materiaal van het ministerie van Justitie laat zien dat de aanklager niet alleen de directe dader achtervolgt, maar ook probeert uit te leggen wie de beslissing heeft genomen, die de marteling heeft toegestaan en die persoonlijk aan de executie heeft deelgenomen.

Hoe krijg je een bevel naar de detentieplaats

De aanklager beweert dat CC-1 bepaalde gevangenen had verzocht te worden gemarteld of zelfs gedood; b) deelname van CC-2 aan de goedkeuring of organisatie van de methoden van foltering; CC-3 wordt ervan verdacht rechtstreeks betrokken te zijn bij het misbruik van gevangenen. De rol van de drie zijn niet hetzelfde: de eerste omvat instructies gericht tegen een persoon, de tweede betreft organisatie of machtiging, en de derde komt voor op de plaats van bewaring en ondervraging. De identiteit blijft anoniem en het ministerie van Justitie heeft deze beschuldigingen niet beschreven als een uitspraak van een rechtbank.

De mishandeling van de aanklagers was onder andere waterzinnen die werden gesimuleerd door verdrinking, elektroshocks op de geslachtsorganen, verstikking, gedwongen naaktheid, gedwongen injectie en verlengde eenzame opsluiting. De slachtoffers van de vervolging waren onder andere de Venezolaanse politieke tegenstanders, militairen en enkele burgers van de Verenigde Staten. Voor de slachtoffers is marteling niet alleen een gewelddadig incident tijdens het verhoor; De autoriteiten die beslissen wie wordt vastgehouden, of zij al dan niet toegang hebben tot behandeling en wanneer zij worden vrijgelaten, hebben ook gevolgen voor de mate waarin zij nog steeds schade lijden.

Hoe de autoriteiten hierbij betrokken raken

Tijdens het regime van Maduro werden het Venezolaanse leger, politie, inlichtingendiensten en de rechterlijke macht betrokken bij ernstige aanklachten tegen politieke tegenstanders. Deze aanklacht van de Verenigde Staten verbindt het functioneren van het beveiligingsapparaat met de individuele strafrechtelijke verantwoordelijkheid van de voormalige president en de echtgenote, die de rechter vereisen een specifieke kwestie aan te pakken: wat is de relatie tussen de verdachte van het geven van de opdracht en de feitelijke dader?

Dit is niet het geval met een enkele president beschuldigd van gedrag van geweld. De functies die de aanklager beschrijft als CC-1, CC-2, CC-3 zijn een poging om orders op hoog niveau te geven hoe je via verschillende personen als specifieke handelingen in hechtenis moet worden uitgevoerd. Indien dergelijke overdrachtsrelaties worden ingesteld, kan de verantwoordelijkheid zich uitstrekken tot buiten de politieagenten die rechtstreeks geweld plegen aan ambtenaren die deze taken ontwerpen en goedkeuren. betekent.

De zaak omvatte beschuldigingen van drugsterrorisme samenzwering, cocaïne import samenzwering en twee wapendelicten. De nieuwe beschuldigingen van medeplichtigheid aan folteringen richten zich verder op de strafrechtelijke vervolging van politieke tegenstanders en gedetineerden door de regering. a) het feit dat in de zaak tegelijkertijd verschillende soorten strafbare feiten voorkomen, betekent niet dat een van deze feiten door een rechtbank is aangetroffen; Voor elke bewering zijn er nog steeds onafhankelijke bewijsmiddelen.

Drie anonieme mensen achtergelaten door een aanklacht

Het publieke materiaal heeft nog geen namen van drie codenamen gegeven, maar de vermeende handelingen zijn onderscheiden als orders, machtigingen en uitvoering. De omvang van de strafrechtelijke verantwoordelijkheid is dus niet langer beperkt tot de vraag of de Maduros aanwezig waren tijdens de hoorzitting. Voor degenen die willekeurig zijn vastgehouden en slecht behandeld, is het even belangrijk om de bron van het bevel na te streven als om de directe dader te vervolgen.

De Maduros en Maduros zijn gecontroleerd door de Verenigde Staten, en het politieke machtspatroon in Venezuela is veranderd, maar veiligheids- en detentiefaciliteiten verdachten van het plegen van schendingen niet automatisch verdwijnen als leiders falen. De identiteit en de organisatierelatie achter de drie anonieme personen houdt verband met de verantwoordingsplicht van ambtenaren die nog steeds in het systeem kunnen blijven, alsmede met de toegang van gedetineerden tot officiële gerechtelijke dossiers.