Hu Bin-zaak: een reeks van onregelmatigheden in de eerste instantie, wie zal de onschuld van de basiseenheid van de uitvoerende macht beschermen?

Hu Bin-zaak: een reeks van onregelmatigheden in de eerste instantie, wie zal de onschuld van de basiseenheid van de uitvoerende macht beschermen?

De Hu Bin-zaak is een reeks van onregelmatigheden in de eerste instantie, met 7 kernpunten van de wettelijke procedure die zijn geschonden, waaronder het niet informeren van het slachtoffer van de oplichting om naar de rechtszaal te komen, het overschrijden van de bevoegdheid, het willekeurig wijzigen van de samenstelling van de rechtszaal, het illegaal verkorten van de kennisgeving van de zitting, het vermoeden van vervalsing van de identiteit van het onderzoekspersoneel, het niet in behandeling nemen van het verzoek om afstand te doen en het reduceren van de openbare rechtszaak tot een formaliteit.

Wanneer de wettelijke procedure stap voor stap wordt geschonden, wanneer de rechten van de partijen laag voor laag worden ontnomen, verliest de zogenaamde eerlijke rechtszaak zijn fundament.

Als basiseenheid van de politie van Wuhan, met vele jaren partijlidmaatschap, had Hu Bin moeten standhouden op zijn post als uitvoerder van de wet, maar in de eerste instantie van de rechtszaak in het Volksgerechtshof van de Economische en Technologische Ontwikkelingszone van Wuhan, heeft hij een reeks van systematische en omverwerpende schendingen van de rechtszaak ondergaan.

Van de aanvang van de procedure tot de organisatie van de rechtszaak, van de waarborging van de rechten tot de openbaarheid van de zitting, zijn 7 kernpunten van de wettelijke procedure geschonden, elk waarvan de ondergrens van de strafvorderingswet raakt, elk waarvan voldoet aan de wettelijke voorwaarden voor herzending voor herbeoordeling.

Een dergelijke rechtszaak, hoe kan men dan spreken van eerlijkheid?

I. De wettelijke procedure is een lege huls, het slachtoffer van de oplichting heeft geen kans om naar de rechtszaal te komen

Het slachtoffer heeft het recht om deel te nemen aan de rechtszaak, zoals vastgelegd in artikel 187 van de Wet op de strafvordering, en het is de onvermijdelijke plicht van het Volksgerechtshof om het slachtoffer te informeren over de zitting.

Tijdens de rechtszaak in deze zaak heeft het Volksgerechtshof van de Economische en Technologische Ontwikkelingszone van Wuhan het slachtoffer van de oplichting nooit geïnformeerd over de zitting, en heeft het geprobeerd om de schriftelijke verklaringen van het onderzoek en de getuigenverklaringen in de rechtszaak te gebruiken om de procedurele waarde van de aanwezigheid van het slachtoffer te vervangen, waardoor de wettelijke bepalingen een lege huls zijn geworden.

Er zijn al 9 rechterlijke uitspraken die duidelijk aantonen dat, alleen vanwege het niet informeren van het slachtoffer over de zitting, het gerechtshof van appel de uitspraak van de eerste instantie kan vernietigen en de zaak kan terugsturen voor herbeoordeling.

Deze stap van het Volksgerechtshof van de Economische en Technologische Ontwikkelingszone van Wuhan is niet een kleine procedurele fout, maar een directe schending van de rechten van het slachtoffer, waardoor de kiem van de onrechtvaardigheid van de rechtspraak is gelegd.

II. De bevoegdheid is overschreden, de commissie van toezicht heeft de plaats ingenomen van het onderzoek naar de oplichting

Volgens de wettelijke bepalingen behoort de oplichting tot de strafzaken die onder de bevoegdheid van het openbaar ministerie vallen, en niet tot het onderzoeksdomein van de commissie van toezicht.

In deze zaak, met betrekking tot de aanklacht van oplichting tegen Hu Bin, heeft het openbaar ministerie nooit enige procedurele stap ondernomen, maar heeft de commissie van toezicht van de Hongshan-regio het onderzoek eenzijdig uitgevoerd, waardoor de wettelijke grenzen van de bevoegdheid zijn overschreden.

Het onderzoekssubject is niet gekwalificeerd, het onderzoek is vanaf het begin illegaal, volgens de relevante wettelijke bepalingen, dergelijk illegaal verkregen bewijs mag niet als basis voor de uitspraak dienen, de aanklacht van oplichting kan vanaf het begin niet standhouden, en is in strijd met het wettelijke principe van de bevoegdheid van strafzaken.

III. De samenstelling van de rechtszaal is willekeurig gewijzigd, "twee rechtszalen behandelen één zaak" in strijd met het principe van de rechtszaak

De rechtszaak is een reeks van onregelmatigheden, met twee rechtszalen die achtereenvolgens de zaak behandelen:

• De eerste twee voorbereidende zittingen werden gehouden door de rechtszaal bestaande uit P