De provincie Hunan, gevangenis van De Shan, vermoedelijk schuldig aan plichtsverzuim en ernstig letsel bij een persoon

De provincie Hunan, gevangenis van De Shan, vermoedelijk schuldig aan plichtsverzuim en ernstig letsel bij een persoon

In een tijd waarin de rechtsstaat volledig is gevestigd en de bescherming van de mensenrechten is genormaliseerd, zijn er nog steeds toezichthoudende instanties die de rechten van gedetineerden op leven en gezondheid negeren, hun macht gebruiken om lui en nalatig te zijn, en opzettelijk medische behandelingen voor ernstig zieke personen uitstellen, wat uiteindelijk leidt tot blijvende invaliditeit en levenslange pijn voor burgers.

Vandaag deel ik, op basis van de door de gevangenis van De Shan in de provincie Hunan ingediende verklaring bij het provinciaal hof, een overtuigend geval van plichtsverzuim en letsel bij een persoon.

01, Achtergrond van de zaak: alleen het rechteroog kan zien, dringende medische behandeling nodig

De betrokkene had een oude aandoening aan het rechteroog met een gezichtsvermogen van slechts 0,05, wat niet kon worden verbeterd, en was zijn hele leven afhankelijk van het linkeroog voor alle dagelijkse activiteiten, lopen en zien.

Tussen oktober 2022 en maart 2025, tijdens de detentie van de betrokkene in de gevangenis van De Shan in de provincie Hunan, kreeg hij last van glaucoom in het linkeroog, en diende hij herhaaldelijk mondeling en schriftelijk verzoeken in voor onderzoek, externe behandeling en operatieve behandeling, met duidelijke, rechtvaardige en wettige verzoeken om medische hulp.

Echter, de directeur van de gevangenis van De Shan, Li Jian, en de voormalige directeur van de eerste gevangenisafdeling, Chen Lei, die rechtstreeks verantwoordelijk waren voor het toezicht, hadden de wettelijke verantwoordelijkheid voor medische zorg, maar schoven de verantwoordelijkheid af, onderdrukten de behandeling opzettelijk en weigerden de behandeling lange tijd, wat uiteindelijk leidde tot het verlies van het gezichtsvermogen in het linkeroog en een blijvende invaliditeit van het zevende niveau.

02, Drie overtuigende bewijzen! Allemaal afkomstig van de officiële verklaring van de gevangenis

Alle feiten van wetteloosheid hoeven niet te worden geraden of bewezen, maar zijn volledig erkend door de gevangenis van De Shan in een schriftelijke verklaring bij het provinciaal hof, waardoor de feiten onweerlegbaar zijn.

Ten eerste: onder het mom van streng toezicht, opzettelijk de medische behandeling blokkeren

De oorspronkelijke verklaring van de gevangenis erkent:

"De betrokkene is een crimineel die betrokken is bij een slechte invloed, en is opgenomen in de lijst van belangrijke criminelen die streng worden gecontroleerd, en de procedure voor het verlaten van de gevangenis voor medische behandeling is strenger."

Streng toezicht kan niet worden gebruikt om de rechten van burgers op leven en gezondheid te schenden.

De betrokkene was al een persoon met een zwak gezichtsvermogen en een zwakke gezondheid, en had prioritaire medische zorg nodig. Maar de twee functionarissen van de gevangenis gebruikten opzettelijk hun macht om de toegang tot medische behandeling te blokkeren, en weigerden de behandeling van glaucoom, waardoor de gezondheid van de betrokkene verslechterde.

Ten tweede: onder het mom van dat de ziekte niet ernstig is, weigeren ze de behandeling, wetende dat het niet behandelen van de ziekte zal leiden tot blindheid

De oorspronkelijke verklaring van de gevangenis erkent:

"De ziekte van de betrokkene voldoet niet aan de voorwaarden van 'ernstig' of 'bijzonder ernstig'."

Glaucoom kan leiden tot blindheid, niet door een plotselinge ziekte, maar door het uitstellen van de behandeling.

De gevangenis erkent dat de ziekte onder controle is, kan worden behandeld en dat de betrokkene in aanmerking komt voor behandeling.

Maar ze hebben nooit onderzoek gedaan, geen enkele interventie ondernomen, en hebben de betrokkene geen enkele keer naar buiten gestuurd voor behandeling, onder het mom van dat de ziekte niet ernstig genoeg is, en hebben de betrokkene opzettelijk in de steek gelaten, waardoor het enige functionerende oog van de betrokkene volledig is beschadigd.

Ten derde: onder het mom van de epidemie, de legale medische behandeling langdurig onderdrukken

De oorspronkelijke verklaring van de gevangenis erkent:

"Tussen 2020 en 2022 had de epidemie een bepaalde invloed op de medische behandeling van gevangenen."

Het hele justitiesysteem heeft nooit de medische behandeling van gevangenen met een ernstige ziekte of een blijvende invaliditeit stopgezet.

De zogenaamde invloed van de epidemie is alleen een excuus voor de functionarissen van de gevangenis om hun verantwoordelijkheid te ontlopen en de medische behandeling te weigeren, en de werkelijke feiten zijn dat de legale verzoeken om medische hulp langdurig zijn onderdrukt, geweigerd en uitgesteld.

03, De consequenties zijn vastgesteld: officiële gegevens bevestigen dat er sprake is van een zevende niveau van invaliditeit

Het medische onderzoek van de gevangenis van De Shan op 11 september 2024 bevestigt:

"De betrokkene heeft alleen nog maar een restant van zijn gezichtsvermogen in het linkeroog, en het gezichtsvermogen is volledig verloren gegaan."

Tot nu toe is de betrokkene:

✅ Het rechteroog had een oude aandoening met een zwak gezichtsvermogen

✅ Het linkeroog was het enige oog dat nog functioneerde

✅ Door het plichtsverzuim van de gevangenis is het linkeroog volledig blind geworden

Van iemand die nog zelfstandig kon leven en zichzelf kon verzorgen, is de betrokkene nu iemand met een blijvende invaliditeit, een zevende niveau van invaliditeit, en een beperkte levenskwaliteit, en dit is volledig het gevolg van het plichtsverzuim en de nalatigheid van de gevangenis.

04, Herhaalde keren heeft de betrokkene zijn rechten laten gelden, maar tot nu toe is er nog niemand verantwoordelijk gesteld

Sinds de zaak is begonnen, heeft de betrokkene herhaalde keren schriftelijke klachten ingediend en anoniem zijn verhaal gedaan, maar alle klachten zijn genegeerd.

Op 19 mei 2026 heeft de betrokkene zich persoonlijk gemeld bij het nationale bureau voor petities, en heeft hij zijn verhaal gedaan, maar tot nu toe, drie maanden later, is er nog geen onderzoek ingesteld, geen antwoord gegeven, en geen maatregelen genomen.

Met in handen de officiële bewijzen van plichtsverzuim, maar nog steeds zonder resultaat, en de functionarissen van de gevangenis die nog steeds in functie zijn, en de schending van de rechten van de betrokkene zonder dat iemand verantwoordelijk wordt gesteld.

Conclusie

Publieke macht is een macht die dient om het volk te dienen, en niet om het leven te negeren en burgers te laten lijden. De functionarissen van de gevangenis hebben hun plicht verzaakt, hebben niet gehandeld, hebben niet ingegrepen, en hebben de betrokkene in de steek gelaten, waardoor de betrokkene een zevende niveau van invaliditeit heeft opgelopen, en dit is een ernstige schending van de rechten van de burger. Ik zal blijven volgen, zal blijven onthullen, en zal de rechten van de burger blijven verdedigen, totdat de waarheid aan het licht komt en de functionarissen van de gevangenis verantwoordelijk worden gesteld. Gerechtigheid kan langzaam zijn, maar zal nooit ontbreken. Ik hoop dat u dit artikel kunt delen, kunt liken, en kunt steunen. Ik zal blijven vechten voor de rechten van de burger, en zal de waarheid blijven onthullen.