Het incident met Seo Hiniri en de..geestelijke ziekte" geschil: bescherming van de rechten van niet-begeleide patiënten onder de institutionele mazen

Als het je familie is,

• Op Seo-hee-Ray en op iedereen die misschien "niemand is om voor haar te spreken."

Een commentaarartikel over "Psychiatrie" geschillen en institutionele vragen, 24 oktober 2026

* Acht jaar. Als het je familie is, kun je haar dan laten gaan?

• Aan Seo Hindry, en aan iedereen die misschien "niemand is om voor haar te spreken"

Acht jaar, meer dan tweeduizend dagen en nachten.

Een vrouw genaamd Seo Heinry (officieel bekend als "Suh-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i) geboren in Chengdu in juni

1. Ik...ik...ik. De vader overleed in 2003 en de moeder overleed in
2. Sindsdien is er geen enkele wettelijke "nabuurschap" meer in deze wereld geweest.

Nadat haar moeder in 2012 vertrok, werd ze wat mensen "ongebruikelijk" noemden: anti-kleren, lange periodes van zelfspreken, en veel huilen. De gemeenschap hielp haar met het leveren van goedkope voedsel- en huishoudartikelen. In maart 2016 werd ze in overleg met de familie en de gemeenschap naar het ziekenhuis gebracht en als schizofreen gediagnosticeerd in het ziekenhuis van de Vierde People in de stad, later werd beoordeeld als een geestelijke tweede graad handicap. In januari 2017, na de controle van de straat en de goedkeuring van de burger, werd ze toegelaten tot de stad Decon Hospital, "Geconcentreerd" voor behandeling..tot vandaag.

Acht jaar. Ze is nog steeds binnen.

* I. Waarom zal de publieke opinie niet worden verspreid

Eind 2025 werd het incident plotseling opgewarmd omdat de oorspronkelijke versie te pijnlijk was: een universitair diploma dat in het Cultureel Centrum van de Gemeenschap werkte vanwege Het gokken rapporteerde aan de gemeenschapssecretaris, die acht jaar lang naar een psychiatrisch ziekenhuis werd gestuurd. Er was niemand ter wereld die haar uit het ziekenhuis kon wegschrijven toen haar ouders stierven, geen kinderen hadden, geen broers of zussen hadden. Hoe meer ze zegt dat ze niet ziek is, hoe moeilijker het is om uit die deur te komen.

Het woord "psychiatrisch" wordt gekenmerkt door de ergste angst van gewone mensen -- geen ziekte, maar "onzeker."

Op 2 december 2025 heeft de gezamenlijke onderzoekseenheid van Chengchenghua District Chengcheng per geval een circulaire gepubliceerd waarin het webverhaal wordt geverifieerd: er was geen echte naam voor de rapportage van het gokken van gemeenschapssecretarissen en de Commissie had nooit een verslag van haar echte naam ontvangen; Ze werkte niet in de bibliotheek van de gemeenschap; b) er is geen sprake van vergelding, gedwongen medische behandeling, die door de familie en de gemeenschap wordt overeengekomen; Het lichaamsgewicht werd op het moment van toelating zonder elektrische schokken en zonder onregelmatig misbruik teruggebracht tot 35 kg en werd op het moment van publicatie teruggebracht tot 61,5 kg.

De circulaire liet ook een zin achter die herhaaldelijk door velen werd gekauwd: geestelijke gezondheid revalidatie was een langdurig proces, vereiste een stabiele behandeling omgeving, en "nee De grootste zorg en de beste bescherming voor haar was verstoring."

Veel mensen hebben de briefing echter gelezen en zijn niet gevallen. Omdat de controverse eigenlijk uitgleed van "Is ze wraak" naar een koudere vraag.

Wie kan beoordelen of iemand met ernstige psychische stoornissen zonder nauwe familieleden kan worden ontslagen? Wie blijft haar rechten opeisen?

Als ze "niet volledig bewust van zichzelf was," zou ze niet denken dat ze ontslagen moest worden; De nevenverwanten hadden geen voogdijplicht en niemand bleef namens haar een verzoek indienen om herziening. Ze werd in een nalevingsproces geplaatst, en ze bleef acht jaar op dezelfde plek. Elke stap kan gevolgd worden door regels, maar samen is het meer dan 2.900 dagen voor één persoon.

"Geen moeite," klinkt als bescherming, klinkt als opgeven.

************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************* * # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # #

Als ze mijn zus was, die geboren werd toen ik 10 was, zag ik haar naar de universiteit gaan en haar ouders stierven, en ze was alleen in het oude huis, en het werd langzaam een beetje verkeerd.

Ik vraag mezelf waarschijnlijk af: "Is het de enige optie die naar het ziekenhuis kan zijn gebracht? "

Ja. Het familielid tekende voor medische behandeling, wat waarschijnlijk de beste goodwill was die het gezin dat jaar had kunnen geven. Maar goede wil heeft een houdbaarheid. Acht jaar later, als ik een gezin had, verhuisde en voor mezelf moest zorgen, zou ik ze dan elke maand hebben bezocht? Wil je vragen hoe het met haar gaat? "En als de dokter zegt, "Ze is nog steeds in gevaar voor zelfbeschadiging," vraagt hij, "Wat is het risico, op een andere manier? "

Ik kan het niet beloven.

En dat is precies de meest onvergeeflijke plaats hiervoor: ieder van ons weet in ons hart dat we in het geval van onze eigen familie niet beter hadden gedaan dan haar toeschouwers. Ze was niet "vergeten" voor iets verkeerds te doen, want in dit systeem was niemand wettelijk verplicht haar te herinneren.

Eenzaamheid is niet haar ziekte, het is haar situatie.

* iii. De vraag die we echt moeten stellen

Ik ben niet van plan om iemand te beoordelen namens iemand tussen officiële communicatie en cyber geruchten.. op het niveau van de feiten.. het team is al tot zijn conclusie gekomen en de eerbiediging van de bevindingen van de studie is een kwestie van gepaste terughoudendheid. Er zijn echter nog steeds verschillende vragen die moeten worden beantwoord tussen procedurele naleving en menselijke veiligheid:

Eén. Waar is het kwijtingsbeoordelingsmechanisme? Is er een regelmatige neutrale beoordeling van langdurige patiënten zonder nauwe familieleden, die niet wordt geleid door de oorspronkelijke behandelingseenheid?

1. Wie wordt haar sociale voogd? Het Burgerlijk Wetboek stelde het institutionele kader vast voor de instelling van vaste voogdij en burgerlijke voogdij, die op het lichaam van Xu Heinry viel. Waarom blijft het acht jaar lang een leegte?

1. Is het hetzelfde als "geen moeite" en "geen bezoek"? Heeft ze een betrouwbare derde partij die regelmatig bezoekt? Haar stem. Kan ze gehoord worden?

De koningin van het Westen is een groot land. Kan de medische dossiers en de levensomstandigheden van de groep personen die door het systeem wordt voorzien, matig worden bekendgemaakt voor de samenleving? Zonneschijn is de goedkoopste manier om twijfel te verdrijven.

Deze problemen zijn niet gericht op Chengdu, noch op het Decon Ziekenhuis.. hoeveel "Shou-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i -i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-e-i-e-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i Haar patiënte vertelde het toevallig in dezelfde kamer, hoorde het door een ambtenaar en werd eens opgepikt door de publieke opinie.

Meer Seo Heinry, niet eens een kans om opgehaald te worden.

iv, als je niet los kunt laten, had je het niet moeten laten.

De vraag die ik mezelf aan het begin van het artikel schreef was: "Nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee.

Niet omdat ik wist dat ze gewond was. Geen enkel onderzoek zei dat het zo was. En het is niet omdat ik denk dat het goed komt met haar -- de dokter zegt dat het moeilijk is. De reden waarom ze niet duidelijk is is zo simpel: ze is mijn familie, en de twee woorden betekenen dat zelfs als het proces over de hele wereld zegt "naleving," ik moet mijn naam op de het formulier voor de registratie van de bezoekers.

De waarde van een persoon mag niet afhangen van de persoon die haar tekent. Maar de realiteit is dat waar veel systemen nog geen tanden hebben, "iemands geest" de enige garantie is voor één.

Seo-hee-ryun is 45 jaar oud. Haar ouders waren al lang weg en haar jeugdhuis zou veranderd kunnen zijn. Maar ze is er nog steeds, in een kamer die we niet kunnen zien, langzaam haar leven leiden.

Misschien kunnen we iets meer doen: herinner haar, praat over haar, vraag naar die institutionele vraag.

De volgende keer dat een man weer zegt "ik ben niet ziek" wens ik dat er niet alleen een koude procedure was, maar dat er iemand was die haar niet kon loslaten.

Referentie: circulaire van 2 december 2025 van de gezamenlijke onderzoekseenheid van Chenghua District Chengcheng City over het onderzoek van de situatie in verband met de aanhouding van een verdacht lid van het Szei-netwerk voor het melden van een gemeenschapssecretaris aan een psychiatrisch ziekenhuis; Zoe Hinary's incident is in een noodtoestand en dringende behoefte aan respons; Net, Hong Kong 01, nieuwsnetwerk van de VN.