Tien jaar op rechten gebaseerde weg en de compromisloze Lee Moi.

Ze heeft die pen niet verplaatst.

De pen werd over de tafel geduwd door het politiebureau, zwart, zeer goed. Er was een schikkingsovereenkomst met een lijn van donkerrode letters in de titel. De burgerpolitie zei: "Teken het en je kunt naar huis." Ze keek een tijdje uit het raam en zei: "Ik zal niet tekenen."

Dat is een bemiddelingskamer in de zomer van 2025 op Seamount. Er was geen surveillance, geen identificatie van letsel, en het bemiddelingsboek was als een speellijn en wachtte op stempelen. Toen herinnerde ze zich dat het slechts de meest gewone dag van het elfde jaar was. Later werd ze opgepakt, gearresteerd, gevangen genomen, uit de veiligheidszaal gesleept en op koude treden gegooid, met alleen papieren schelpen en plastic zakken. En die pen, die viel nooit op papier.

Haar jeugd is niet meer beschikbaar. Ze was 23 jaar oud en werkte parttime in het Xuzhou Hotel. Het internet ontmoette een man genaamd Ding Jie, die zei dat hij zichzelf aan het werk kon introduceren. Ze volgde haar weg naar een huurhuis in de open ruimte. Ze herhaalde dit aan de politie, de aanklager en de rechter: tape sealing, wurging, verstikking, ze dacht dat ze niet zou leven, drie keer, de laatste keer dat ze wakker werd, En ze rende naakt naar de politie. De politie nam een biomonster en de vrouwelijke burgerpolitieagente in politieuniform hield haar hoofd op dezelfde dag, dus ze was niet bang. Ze was echt bang op dat moment -- ze dacht dat de wet een muur was en ze zou terugkomen.

Jin Jung-sung werd gemarteld en werd vrijgelaten op borgtocht in een paar dagen. De zaak is vijf jaar gezonken.

Vijf jaar lang komen er mensen werken. De familie van Tin Toss, voor vrede en voor verlies van geld; Enveloppen werden ook overhandigd bij de ingang van het politiebureau. Een meisje met weinig opleiding is misschien niet in staat om te spreken van de..keten van bewijs... maar ze begrijpt één ding: het nemen van zijn geld is gelijk aan het eens zijn dat alles wat hij Deed het niet. Dus ze schudt haar hoofd, tekent niet, neemt niet op, antwoordt niet.

Eind 2020 werd Xuzhou veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf wegens poging tot verkrachting door de rechtbank van het district Chenqing Ting. Ze was in de rechtbank. Vervolgens verzocht ze haar te betwisten dat de nek gewurgd was, drie uur lang, tape verzegeld, en dat de poging tot moord opzettelijk was; Het Openbaar Ministerie antwoordde dat het bestaande bewijssysteem niet werd ondersteund. Ze heeft herhaaldelijk een klacht ingediend, en niemand zal er ooit aandacht aan besteden. Ze begon brieven te schrijven, postposten te plaatsen en het materiaal te verspreiden op microblogging. Op dat moment verwijderde ze alle emotionele woorden, waardoor de zaak en het papierwerk, en de leescapaciteit was nog steeds stijgen. Ze zwollen op tot 30 miljoen, en ze trok handboeien.

Aan het einde van 2024 werd Xuzhou veroordeeld voor een stille misdaad door de rechtbank van Kasae, die twee jaar in de gevangenis zat en drie jaar geschorst werd.

De proeftijd is een zeer dun, maar sterk touw. Ze moest vertrekken om te reizen, haar mobiele locatie was niet gesloten en haar post werd herinnerd aan.identiteit. Ze beweert de bekentenis niet te hebben ondertekend, maar de rode zegel werd geplaatst toen het instrument neer kwam. Ze was niet duidelijk over wat er in het midden was gebeurd, maar alleen wist dat ze was veranderd van seksueel misbruikte....in..in.. en dat de wereld haar ogen had veranderd. Ze ging naar het gemeentehuis en werd verteld dat je voorwaardelijk vrij was, dus niet bewegen. Ze is op internet, en ze heeft gebeld, ze heeft haar naam gewist; Ze verliet Xuzhou om in Shanghai te werken zonder verslag, en deze actie werd later bewijs van haar toelating tot de gevangenis.

In juni 2025 ging Li Xie-mei werken bij Bayhong in het district Poshan in Shanghai. Hij werd ontslagen tot de zesde dag. Ze ging de middag van de derde dag naar de winkel om haar loon te innen en te discussiëren met de winkelier, Cao Lu, in de werkplaats. De andere berispte haar en begon het te doen. Ze rende naar het politiebureau in New Village, Dahua, en vroeg om een medische verklaring, die werd behandeld in overeenstemming met de wet. Zij vroeg zich af waarom er telkens wanneer een nieuwe plaats werd bereikt, slechts één woord over was voor een regeling van het geschil: bemiddeling. De politie zei dat er geen bewaking was, geen beelden, als je wilt, en de andere betaalde je $1000. Ze zei nee. Ze wil een verklaring, een getuigenis, een rapport. De burger zei dat jij eerst terugging.

Ze begon te klagen, ging naar haar superieuren, genaamd 12389, gaf een internetpost, stopte tijdens het passeren van de winkel en filmde de deur. Ze dacht dat op een dag, als één waarheid herhaaldelijk zou worden verteld, het serieus zou worden genomen door een geüniformeerde man. Maar nee. Halverwege september, toen ze weer de politie belde, veranderde de politieagent die het overnam naar het Doppo politiebureau, waar ze verbleef. Op 19 september werd een besluit inzake administratieve sancties ingetrokken: tien dagen administratieve hechtenis omdat de politie in hun aangifte van een verstoring van de openbare orde. De dagvaarding werd alleen ondertekend, en zij verklaarde dat zij geen officiële verklaring had ontvangen. Ze zat nog steeds in de gevangenis te denken dat de man die haar sloeg niet eens een dag opgesloten zat.

Op de ochtend van 29 september, 10 dagen na het verstrijken van de straf, stapte ze met licht uit de deur van de detentiefaciliteit. Een paar geüniformeerde mannen stonden tegenover de straat, de eerste zin met een Xuzhou accent. De arrestatie werd overhandigd, waarin werd verklaard dat Li werd gearresteerd op verdenking van seksuele intimidatie. De 10 jaar oude en de nieuwjaarsrekeningen worden op één moment in hetzelfde woord omgezet: toelating. De vrije lucht die ze uitademde is niet gesetteld en is geboeid.

Ze werd twee jaar terug gestuurd naar Xuzhou gevangenis en heeft haar straf uitgezeten. Ze werd later geteld, van geslagen in juni 2025 tot vrijgelaten in juni 2026, precies één jaar. Ze wachtte niet op een straf voor de aanvaller tijdens het jaar, maar in plaats daarvan veranderde zichzelf van..verklaarde..aan..ondergeprinseerd. De dag dat het certificaat werd verzonden, stond ze bij de ingang van Xuzhou gevangenis, en er was geen geld in haar zak, gevouwen en vouwde het papier en stopte het in een Dichtbij elkaar.

Ze ging terug naar Shanghai en ging naar het agentschap om 2,3 miljoen commissie te innen. Het bedrijf zei dat het kon zijn geregeld, maar iemand zei hallo en zou niet hebben geteld zonder hun toestemming. Ze ging naar de rechtbank en verloor de zaak; De keten van bewijs was duidelijk in haar hoofd en het hof ontkende het. Zij vervolgde de straffen van het slaan in Nadun, waar zij op 23 juni 2025 door de Divisie Poshan werd opgeroepen en vervolgens een kopie van het besluit inzake niet-administratieve bijstand van Administratieve straf, die niet werd veroordeeld (2025) 00055, die tot de conclusie kwam dat de overtredingen van de op 12 juni door Cao Lu gepleegde mishandelingen en beledigingen niet werden vastgesteld op de gronden dat de getuigenverklaring, verklaringen van de verdachte, bewijsstukken, audiovisueel materiaal, zoals zij wist, slechts vier woorden bevatten: geen toezicht.

Ze heeft geen plek om te wonen. De supermarkten, de bruggrotten, de verlaten stations hebben allemaal geslapen. De ingang van het politiebureau was toen een relatief veilige landing, met lichten aan ten minste voor de nacht. Later vond ze verschillende papieren schelpen, gelegd op treden, bedekt met muurhoeken, en plaatste plastic zakken rond haar enkels als covers. Ze was twee keer nat na een kleine regen in Shanghai in de vroege herfst.

In de vroege uren van 12 september viel ze in slaap voor de deur van het burgerlijk register. Volgens haar later materiaal, burgerpolitieagent Meng-mind No. 045963, kwam over en zijn voet was op haar buik en schopte het karton weg. Ze wurgde en vocht niet terug. De bewaker naast hem spuugde op hem en zei dat de politie hem het had laten doen. Ze nam niet op, had geen getuigen op de plaats delict, en liet slechts één transcriptie.

Op 21 september om 12 uur ging ze naar de deur van het stadhuis om te zien of iemand bereid was om haar materiaal op te halen bij het Fojian brief-bezoek venster. Volgens haar raakte de portier ZQ0079 haar borst aan en nam haar mobieltje mee en viel op de grond. Ze drukte

1. De beveiliging is weg. Er kwam een man met burgerkleren langs: 1000 dollar voor jou, dat is prima. Ze wilde het niet. De politieagent die de zaak leidt, Seo Dong-jin, heeft haar zaak niet gemeld, het slachtoffer niet op de hoogte gebracht van haar rechten en verplichtingen, de verklaring is geschrapt en zij vroeg Wat die verwijdering betekende. Geen antwoord. Ze werd vervolgens door een andere burgerpolitieagent geadviseerd dat er geen manier was om je geen papieren meer te geven.

Die avond ging ze naar het Tsao familie politiebureau en wilde een kopie van het rapport. Volgens haar, sleepten de bewakers en de burgerwachten haar uit de bewakingszaal en helemaal naar een hut achter het stadhuis. Ze riep 110 en er kwam geen politieauto. Ze werd later vrijgelaten, stond bij de ochtendstraat, toen de ochtendploeg watertruck over haar kartonnen schelp reed en het water werd gespat met natte schoenen. Ze ging naar beneden en pakte het karton op, alsof ze verpletterd was.

Het meest ontroerende aan dit hele ding is niet de roodharigen, noch de twee-voudig isolatie: de pen die niet werd opgepikt.

In het geval van Ding Jiqin werd de bemiddelingsovereenkomst voor haar gelegd: ondertekend, betaald en de zaak verlicht of verdwenen. Ze tekent niet.

De chef van de winkel was geslagen en de schikkingsovereenkomst was voor haar geplaatst: ondertekend, betaald, niet geïnspecteerd, en niet vervolgd. Ze tekent niet.

De bewakers van de stad waren misbruikt en ze was gevraagd om duizend dollar om privé te...: het rapport werd ondertekend en nooit geteld. Ze tekent nog steeds niet.

Ze is het moeilijkste feest in alle rechtszaken. Ze wil geen geld, geld, geen huis, geen emotionele troost. Zij werd verzocht een ondertekend document te hebben: een verslag van de naam van de persoon die haar sloeg, een verslag van de naam van de persoon die haar borst aanraakte en een strafblad voor de het huurhuis zes jaar eerder. Maar iedereen zei dat ze de papieren moest neerleggen en het geld moest aannemen.

Een vrouw die weigert geld aan te nemen is uit de hand gelopen in een geld-gebaseerde bestelling. Ze maakt bemiddeling niet effectief, het prachtige raster en het veiligheidsoordeel. Ze veranderden toen de manier waarop ze behandeld: ze niet liet de..no-money persoon in het systeem blijven, gooide haar uit, en vervolgens gekenmerkt haar na gegooid als..touching. De weg is zeer soepel van het slachtoffer naar de persoon die gewaarschuwd is, naar de persoon die bezocht en naar de persoon die in hechtenis werd gehouden.

Het enige wat Li Xiaomei fout deed in 11 jaar was een verklaring willen die overeenkomt met de pijn en het lijden.

In een context van systemische tegenstellingen is de zaak nauwelijks compassievol of zelfs behandeld als een ziekte. Je zou zeggen dat ze te koppig was om de wet te begrijpen en gewoon de realiteit te accepteren. Deze verklaring heeft zijn eigen levenslogica, maar als we die allemaal accepteren, zullen we de legitieme woede van de slachtoffers erkennen als een schuld die moet worden aangepakt. Ze wees de schuld af. Ze heeft echt ingebroken toen ze de pen terugduwde.

De laatste situatie waar ze mee geconfronteerd werd was de spiegel van de onverzoende wereld die ze had gekozen: een stuk papier dat ze op de trap had gelegd, een paar plastic zakken bedekten haar knieën, iemand Ze kwam midden in de nacht en schopte haar uit haar bed, ze sprak niet, ze verhuisde gewoon de schelp terug naar haar huis en ging weer slapen.

Lee Moe-mei schreef nooit een brief van begrip. Ze wachtte op een oordeel dat tien jaar te laat was en één die de originele in die kamer kon beantwoorden. Daarom zou ze bereid zijn om elke dag een stuk papier onder haar eigen lichaam te leggen, en ze zou het bewaren zolang dat antwoord niet gevallen was.

Als dat antwoord niet komt, wordt ze de enige getuige.