De 11e werd in Londen omgezet in een protestdag: de Hong Kongers, Oeigoeren en Tibetanen brachten Beijing repressie naar de Chinese ambassade.

Op 1 oktober heeft Peking de 77e verjaardag van de oprichting van de Volksrepubliek China gevierd; Op dezelfde dag verscheen er in Londen nog een foto voor de Chinese ambassade in het Verenigd Koninkrijk. De oppositiegroepen in Hongkong, Oeigoer, Tibet en China kwamen bijeen om te protesteren en brengen de onuitgesproken politieke claims in China rechtstreeks naar de diplomatieke diensten in Peking.

De deelnemers toonden de vlaggen van Hongkong, Tibet en Oost-Turksland en gebruikten slogans tegen politieke onderdrukking door de Communistische Partij. De demonstranten in Hongkong toonden ook beelden van de koning van de natie, een standbeeld van de zes of vier doden die niet meer publiekelijk konden worden getoond op de site van de Universiteit van Hong Kong. Voor degenen die in ballingschap zijn, was het opnieuw plaatsen voor de Chinese ambassade op zich een reactie op de verwijdering van het publieke geheugen uit Hong Kong.

Van de Nationale Dag tot de Dag van de Vertrek

De operatie was geen enkele etnische demonstratie. De deelnemers waren van mening dat het politieke kader hetzelfde is voor de repressie van de staat Hongkong, de situatie van de Oeigoeren in Xinjiang, Tibetaans cultuur en religieuze controle, en de ontmoeting van dissidenten op het vasteland van China. Taiwan Plus meldde dat demonstranten ook kritiek hadden op de National Unity Progress Promotion Act, die in juli van dit jaar in werking is getreden, en voerde aan dat de bepalingen betreffende De heer Van Miert, lid van de Commissie.

• (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil de heer Beazley danken voor zijn verslag.

Dergelijke zorgen zijn onlangs opgenomen in de officiële politieke documenten van het Britse parlement. De resolutie van de parlementsleden had betrekking op de onderdrukking van Tibetanen door China en wees er met name op dat er wettelijke bepalingen kunnen worden toegepast tegen personen en organisaties. in het buitenland die werden aangeduid als "het verstoren van de nationale eenheid. Voor Hong Kongers, Tibetanen en Oeigoeren die al in Engeland wonen, is het extraterritoriale ontmoedigen van de wet van Peking dan ook niet langer slechts een abstracte discussie.

Ambassade oproep, politie arriveert

De Britse politie was ter plaatse gekomen tijdens de avond van de demonstratie. De politie gaf aan dat ze klachten van de Chinese ambassade hadden ontvangen over de belemmering van de toegang. De ambassade had eerder omheind en geregeld voor beveiligingspersoneel.

Dit detail toont de meest realistische machtsbotsing van protesten in het buitenland: in China kunnen soortgelijke slogans, vlaggen en herdenkingsgebeurtenissen direct door de politie worden verwijderd; In het Verenigd Koninkrijk kan de ambassade de politie bellen, maar of het een overtreding van de wet is en hoe de politie ermee omgaat, moet worden bepaald door de Britse wet. en niet door Chinese politieke eisen.

Dit institutionele verschil verklaart ook de aanhoudende protesten in het buitenland. Veel deelnemers konden niet in het openbaar hetzelfde evenement houden in Hongkong, Xinjiang, Tibet of China, en steden zoals Londen, Manchester, Toronto en Vancouver werden alternatieve ruimtes voor politieke expressie.

Super ambassade laat veiligheidsgeschillen ter plaatse

De Londense protesten van dit jaar hebben een achtergrond die niet kan worden omzeild: China's plan om een nieuwe ambassade te bouwen in Royal Mint Court. De Britse regering heeft projecten goedgekeurd, terwijl de lokale bewoners, parlementsleden en ballingschapsgemeenschappen blijven vrezen dat grotere diplomatieke faciliteiten de risico van toezicht en grensoverschrijdende intimidatie. De Britse Hoge Raad verwierp de gerechtelijke uitdaging van de bewoners aan de geplande goedkeuring in juli van dit jaar, maar de politieke controverse over veiligheid en protestruimte heeft niet Ik ben er geweest.

Daarom was de demonstratie van 1 oktober meer dan een jaarlijkse herdenking. De deelnemers hebben te maken met een reëel probleem: hoe zorgt de Britse regering ervoor dat zij hun oppositie veilig kunnen uiten in de buurt van China's diplomatieke dienst wanneer Peking zich uitbreidt diplomatieke infrastructuur in het Verenigd Koninkrijk, terwijl verbannen gemeenschappen als Hong Kong, Uighur en Tibet zich zorgen maken over grensoverschrijdende repressie?

Het Verenigd Koninkrijk heeft in het verleden een direct precedent gekend. In 2022 werd de democratische demonstrant Bob Chan in Hongkong naar het consulaat gesleept en geslagen terwijl hij buiten het Chinese consulaat in Manchester demonstreerde. De Britse regering verzocht de betrokken Chinese ambtenaren hun diplomatieke immuniteit op te heffen om door de politie te worden ondervraagd, en China vervolgens zes ambtenaren uit het Verenigd Koninkrijk. Dit incident maakte..veiligheid van demonstraties in de buurt van ambassades en consulaten.. een kwestie van specifieke historische verslagen in plaats van een hypothese.

Een protest toont twee compleet verschillende politieke ruimtes

Peking zou tijdens de nationale ceremonie politieke eenheid kunnen tonen, maar het kon de overzeese gemeenschap niet vragen dezelfde stilte te repliceren. De gelijktijdige verschijning van Hong Kong, Tibet, Oeigoer en Chinese dissidenten buiten de ambassade van Londen op 1 oktober illustreert het controlebeleid van de Communistische Partij in De Commissie heeft de Raad verzocht de Raad en de Commissie te verzoeken de nodige maatregelen te nemen om de samenwerking tussen de lidstaten te verbeteren.

De politieke eisen van deze groepen zijn niet identiek, maar zij staan voor een gemeenschappelijk doel: een partijstaatssysteem dat de interne politieke uitsluitingsgebieden wil uitbreiden tot buiten de eigen grenzen. Van de extraterritoriale toepassing van de Hong Kong National Security Law tot de beloning van overzeese activisten en het risico van grensoverschrijdende repressie die in de Britse Republiek besproken worden Het Parlement, de politieke grenzen van Peking zijn al lang opgehouden elkaar te overlappen met de grenzen van China.

Het is dus niet het aantal mensen, maar de ruimte, die echt de moeite waard is om in Londen op te nemen. De herinneringen die verboden zijn in Hongkong, de beweringen die niet openbaar kunnen worden uitgedrukt in Xinjiang en Tibet, en de zwijgende oppositie op het vasteland van China zijn herenigd voor de Chinese ambassade. De CPC heeft controle over de nationale gebeurtenissen op haar grondgebied, maar heeft geen volledige controle over hoe ballingen het verhaal van de dag vertellen.