Van 'ondermijning van de wetshandhaving' tot 'fraude': De zaak Zion's Light drijft de devotie van de kerk naar de strafrechtbank

Zijn 40e verjaardag werd in de gevangenis doorgebracht. Een paar dagen later ging zijn zaak in de rechtszaak. Samen met hem werd hij betrokken bij de strafrechtelijke vervolging, samen met de vrouw van de oprichter van de kerk, Pong Yuan. De zaak werd oorspronkelijk onderzocht op verdenking van het "gebruik van bijgeloof om de wet te vernietigen" en nu is het openbaar ministerie veranderd in "fraude" om de vervolging te bevorderen, en het centrum van het geschil viel op een meer directe vraag: of gelovigen al jaren vrijwillig hun toewijding aan de kerk hadden gegeven, en of de staat het "bedrogen bezit" kon herdefiniëren.

ChinaAid onthulde op 17 september dat de familieleden van de Donbass vroeger een gebedsbrief hebben uitgegeven om zich voor te bereiden op de vergadering van 15 september. De familie zegt dat de Donbass werkte na het afstuderen van de middelbare school in 2006 en later naar Xi'an ging om theologie te studeren, sinds 2010 deelnam aan de kerkdienst, werd getraind in de kerk van Xi'an in Beijing en daarna terugkeerde naar de kerk van Xi'an.

Het gaat niet om een gewone eigendomsgeschil. De Kerk van het Licht van Zion heeft lange tijd buiten het officiële "Tri-Self"-systeem gehandeld. Toen de politie van Zion in mei 2025 maatregelen oplegde tegen meerdere mensen in de kerk, ging de zaak eerst in de richting van religieuze activiteiten en de zogenaamde "ondermijning van de wetshandhaving"; een materiaal dat ChinaAid vervolgens publiceerde toonde ook aan dat de politie de gevangenis vroeg om een deel van de advocatenbijeenkomsten op te schorten, omdat de zaak mogelijk betrekking had op de nationale veiligheid.

In de fase van het onderzoek van de vervolging, veranderde de naam van de misdaden. Don, Genghishu, Pongyu en anderen werden beschuldigd van "fraude". Oorspronkelijk rond de identiteit van de familie kerk, religieuze activiteiten en de nationale veiligheid, werd een strafzaak rond donaties, pastorale identiteit en het gebruik van geld.

Een priester met een maandinkomen van 3.800 dollar wordt beschuldigd van "fraude"

In een openbare brief beschrijft de familie van Don in detail zijn inkomen en leven. Volgens de familie heeft hij zojuist ongeveer 350 yuan per maand als hij deelnam aan de kerkdienst, waarna hij jarenlang langzaam toeneemt en ongeveer 3800 yuan in de maand voorafgaand aan zijn arrestatie verdient. Hij woont sinds 2017 met zijn vrouw en dochter in een huurwoning van ongeveer 40 vierkante meter, waar het dagelijkse vervoer voornamelijk wordt gebruikt door een elektrische auto. Zijn vrouw, Liu, werkte eerder in een openbaar vervoersbedrijf en is na moeilijkheden in de bedrijfsvoering werkloos en zorgt momenteel voornamelijk voor haar 7-jarige dochter.

Als de aanklager van de zaak meent dat Don Bishop en anderen in naam van de kerk het geld van de gelovigen hebben misbruikt, is het onontkoombaar of de herders hun identiteit hebben verzonnen, of de gelovigen de goederen op basis van een verkeerd inzicht hebben geleverd en waar het geld uiteindelijk naartoe stroomt.

ChinaAid maakte op 14 september bekend dat de openbare aanklager ongeveer 25,5 miljoen Yuan, die de Kerk van het Licht van Zion al lang heeft ontvangen, heeft opgenomen in het verdachte bedrag van fraude, waarvan ongeveer 2,3 miljoen Yuan overeenkomt met 235 personen die als "slachtoffers" werden aangemerkt. De kerk betwistte vervolgens hoe de overige ongeveer 23,2 miljoen Yuan als frauduleuze inkomsten werden geïdentificeerd en of er zogenaamde slachtoffers waren die elk op elkaar konden aansluiten.

Dit cijfer heeft de ernst van de zaak snel verhoogd: als langdurige religieuze toewijding wordt opgenomen in het bedrag van de fraude, zullen de strafrechtelijke gevolgen veel groter zijn dan de administratieve straf voor een niet-geregistreerde religieuze locatie en kunnen decennia van toewijding en financiële transacties van de kerk rechtstreeks worden omgezet in strafbare feiten.

De schuld is veranderd, de logica van de controle van de staat over de kerk is niet verdwenen.

Van “gebruik maken van bijgeloof om de wet te ondermijnen” tot “fraude”, de verandering van de strafnaam heeft de zaak niet losgemaakt van de achtergrond van religieuze governance. In plaats daarvan heeft het de controle die oorspronkelijk werd uitgeoefend op de identiteit en religieuze activiteiten van de familiekerken, verder naar het niveau van financiering gebracht.

De niet-geregistreerde familiekerken in China bevinden zich al lang in een bijzondere situatie: gelovigen kunnen daadwerkelijk deelnemen aan bijeenkomsten en toewijzingen, maar religieuze organisaties kunnen op elk moment opnieuw worden gedefinieerd door administratieve of strafrechtelijke middelen als hun plaats, pastoraat, financiële kosten en opleidingsactiviteiten niet officieel worden erkend. De Zion Light Case toont aan dat deze onzekerheid niet alleen bepaalt of een bijeenkomst kan worden voortgezet, maar ook kan bepalen of jarenlange toewijzingen op een bepaalde dag als religieuze donatie worden beschouwd of in een strafrechtelijke aanklacht worden opgenomen als een "fraudebedrag".

Voor een kerk die al lang bestaat, komt de toewijding meestal voortdurend uit steun van vaste gelovigen. Om deze relatie als frauduleus te beschouwen, moet de aanklager bewijzen dat de zogenaamde "slachtoffer" een misvatting heeft van fraude en op basis van deze misvatting eigendommen bestraffen. Als alleen omdat de kerk niet geregistreerd is en de herders geen officiële religieuze identiteit hebben, wordt de vrijwillige toewijding van gelovigen automatisch geleid tot frauduleus inkomen, wat de kwestie van administratieve vergunningen rechtstreeks in eigendomsmisdrijf zal veranderen.

De kerk ontkent de fraude en beweert dat de toewijding door de gelovigen is gedaan op vrijwillige basis en dat de financiën worden beheerd door een gespecialiseerd team; de aanklager vermeldt dat er bank- en betalingsdocumenten, kasrekeningen, eigendomsdocumenten, getuigenverklaringen en verklaringen van slachtoffers worden vermeld en dat een deel van het geld wordt gebruikt voor persoonlijke en onroerend goeddoeleinden.

Openbaar ministerie, openbare aanklagers, rechtbanken, een keten van verantwoordelijkheid wordt gevormd

De zaak van Zion heeft drie fasen doorgemaakt: de publieke veiligheid instanties onderzoeken met de verdachte "gebruik van bijgeloof om de wetgeving te vernietigen", en eenmaal beperkt door nationale veiligheidsfactoren om advocaten te ontmoeten; de openbare aanklager veranderde vervolgens de richting van de beschuldiging, de zaak bevorderde tot frauduleuze vervolging; nu de zaak in de voorlopige procedure, de rechtbank begon te worden een cruciale link om te beslissen of bewijzen kunnen worden gevormd, of beschuldigingen kunnen worden gehandhaafd.

Deze verantwoordelijkheidsketen betekent ook dat de zaak niet alleen kan worden onderzocht bij de definitieve uitspraak.Waarom de politie de oorspronkelijke misdaden in de onderzoeksfase gebruikt, waarom de zaak later tot fraude is overgegaan, hoe de aanklager de eeuwenlange toewijding van de kerk als het bedrag van het misdrijf heeft berekend, hoe het recht van advocaten om te spreken is beperkt, en of de rechtbank de verdediging toestaat om voldoende kwijt te worden, zullen samen de basis vormen voor het beoordelen of de procedure in de zaak eerlijk is.

De advocaat van de verdediging heeft al aangekondigd dat hij onschuldig zal zijn voor de verdediging van Don. De datum van het proces is nog niet bekend. Don is nog in hechtenis en zijn 40e verjaardag is voorbij.

Voor de Kerk van het Licht van Sion heeft de zaak al lang meer betekenis dan de persoonlijke bestemming van de drie verdachten. Het heeft betrekking op de institutionele grenzen van de Chinese familiekerk die al lang bestaan: of een kerk die niet tot het officiële religieuze systeem behoort, nog steeds ruimte kan behouden voor onafhankelijke bijeenkomsten, onafhankelijk pastoraat en onafhankelijke toewijding van gelovigen. Wanneer administratieve vergunningen, religieuze administratie en strafrechtelijke vervolging worden overlapt, is deze grens niet langer alleen een kwestie van religieus beleid, maar bepaalt direct of de herders hun vrijheid verliezen, of de toewijding van gelovigen wordt omgezet in "boete" en of een kerk kan blijven bestaan.