Een boete van 500 euro voor het verbranden van een hectare onkruid: de absurde rommel van grassroots wetshandhaving

Een hectare groente, een stuk gras, een vuur, een drama.

In Hanoi, Hanoi, lijkt de grassroots wetshandhaving een klein landelijk probleem te zijn, in feite is het een leerboek van willekeurige wetshandhaving, willekeurige wetshandhaving en vervolgens belijdenis van de wetshandhaving. Het hele proces is absurd, onopvallend, met een oog op de ogen, de grassroots bestuur van formele luiheid, willekeurig misbruik van de wetshandhaving, schandalen van het wegnemen van verantwoordelijkheid.

Ieder deel van het boek staat vol onregelmatigheden, ondoorzichtigheid en geen respect voor de rechtsstaat.

Een plaatselijke landelijke vrouw, in haar eigen landgoed te reinigen van gras, verbrandde slechts minder dan een vierkante meter van gras, geen open vuur verspreid, geen brand gevaar, veroorzaakte geen openbare schade.

De meest spectaculaire operatie is gekomen: de dorpelingen weten dat de administratieve straffen op grond van de wet en de naleving van de regels moeten zijn, op het terrein om een formele administratieve strafbeslissing te eisen. de wetshandhavers kunnen rechtstreeks weigeren, alleen mondeling om geld vragen, geen documenten geven, geen bewijzen achterlaten.

De rechtsstaat is daar: er zijn geen wettelijke documenten, geen feiten, geen strafgrondslag, geen boetes om de rechten te informeren, dat is typisch misbruik, misbruik van wetshandhaving, naaktheid van de macht over de grenzen heen.

Toen de plaatselijke bevolking het licht kreeg, keerde het beeld 180 graden om.

Van de oorspronkelijke "boete van 500 yuan", "geen boete in de mond van de commissaris van de wetshandhaving, alleen het opnemen van een briefje van de waarschuwing"; van de harde vervolging van de straf, veranderd in een lichte mondelinge onderwijs. op 18 september, de Joint County Inquiry Group uitgegeven een mededeling, rechtstreeks een hamer "wassen": geen beslissing over de boete, de specifieke situatie verder te controleren.

In een korte periode van een dag, de calorie herhaaldelijk sprongen, de bewering tegenstrijdigheid, gedrag volledig gesneden.

* alsjeblieft *

Wie heeft de boete opgelegd aan de gemeente?

Is de boete die de gemeente vraagt een leegte?

Is het niet verboden om de wet uit te oefenen, de mensen te intimideren of te intimideren?

Een echte wetshandhavingslager, uiteindelijk veranderd in een woord spel van "niet vinden dit ding". boetes kunnen worden verdwenen door niets, de overtreding kan worden meegenomen, de wetshandhaving fouten kunnen worden gewist door de mond, dit is de meest echte wetshandhaving van de grens.

Dit is geen afzonderlijke gebeurtenis, het is een ziekteverschijnsel van langdurige grassroots bestuur.

Veel grassroots wetshandhaving, is al lang afgeweken van de oorspronkelijke bedoeling van "de algemene wet, misbruik, voor het volk", is uitgegroeid tot de bestraffing, het beheer en de strenge, van de strenge misbruik. de oorspronkelijke bedoeling van het verbod op het verbranden van het beleid, is het voorkomen van grote gebieden van brand, het voorkomen van bosbranden, de openbare veiligheid te beschermen, is het nemen van risico's, het behoud van de bodemlijn, de bescherming van het leven van de bevolking.

In de handen van een deel van de grassroots wetshandhaving personeel, kan het beleid worden gecodeerd, onbeperkt verspreid, extreem misbruikt. ongeacht de scenario's, ongeacht de grootte, ongeacht de gevaren, ongeacht de omstandigheden, ongeacht de realiteit van de massa, liever verkeerde bestraffing honderd mensen, nooit een fout doen.

Grote gebieden verbranden vervuilde lucht, branden veroorzaakt onverantwoordelijkheid, de bevolking op eigen terrein schoon te maken van de kruimels, de plaats van het verbranden van de onkruid te verwijderen, maar worden nauwgezet vast te leggen, de kleine dingen te doen, de grote boetes. de echte risico-lekken zijn onzichtbaar, speciaal gericht op de kleine dingen van de boeren, het is niet de taak van de uitvoering, het is luiheid, selectieve wetshandhaving, mechanische snijden.

Maar wat nog erger is, is dat de ‘rechtshandhaving’ is.

Eerste stap: krachtige druk op het terrein, mondelinge straffen, willekeurige straffen, geen documenten geven, geen procedures vertellen, gebruik maken van informatiefouten om gewone dorpelingen te misleiden;

De tweede stap: de massa is niet in staat om te verdedigen, stilzwijgend de straf te accepteren, en de overtreding van de wetshandhaving zwijgt;

De derde stap: zodra de publieke opinie wordt blootgesteld en de publieke opinie buiten controle is, moet u onmiddellijk de bekentenis wijzigen, de sporen verwijderen en de straf ontkennen.

Stap 4: de officiële kennisgevingen worden onduidelijk behandeld en worden afgesloten met een "gecontroleerde" versie, en uiteindelijk worden grote en kleine gebeurtenissen gemaakt, zonder verantwoordelijkheid en zonder verantwoordelijkheid.

Geen kosten, geen beperkingen, geen grenzen aan macht, geen redenen voor de massa.

De administratieve straffen moeten feitelijk duidelijk zijn, op basis van de wettigheid en de juiste procedure, en een strafdocument moet worden afgegeven om het recht van de partijen op verklaring, verdediging, heroverweging en procesrecht te waarborgen.

Mondelinge boetes, ongerechtvaardigde straffen, weigering om documenten te openen, verandering van mond na de gebeurtenissen, elke stap is een procedureovertreding, elke stap is een overtreding van de macht.

Maar het is zo duidelijk dat de overtreding van de regelgeving op het grensniveau herhaaldelijk optreedt en niet meer verboden is. wetshandhavers begrijpen de wet niet, houden zich niet aan de wet, respecteren de wet, houden de macht van de rechtsstaat, doen dingen die mensen regeren, gebruiken willekeurige operaties om het vertrouwen van de overheid te verspillen en het vertrouwen van de massa's te consumeren.

Ik vraag me af: waarom is deze absurde wetgeving zo onbetaalbaar?

De essentie is het gebrek aan beperking van de macht, het gebrek aan respect voor de wetshandhaving en het stromen van toezicht in de vorm.

Om de beoordeling te voltooien, om de vervolging te vermijden, worden de lagen gecodeerd en gecontroleerd; wetshandhavingspersoneel voor de provincie, om het aantal te verzamelen, om vrijstelling van aansprakelijkheid, eenvoudig en willekeurig om de wet te handhaven; na de gebeurtenissen zijn er officiële achtergronden, discussies, publieke omstandigheden, natuurlijk onverschrokken, onverschrokken en onbevreesd.

Het verbranden van een gram onkruid doet weinig schade; een misbruik van de wetshandhaving doet het hart van het volk pijn en vernietigt het vertrouwen.

De landbouwsector is de meest eenvoudige landbouwactiviteit; regelgeving en controle is de noodzaak van governance, maar overmatige wetshandhaving, willekeurige wetshandhaving, onrechtmatige procedures en achteraf witwassen is absoluut niet de normale staat van governance.

Ik hoop dat de inspectie van dit onderzoeksteam niet stopt met het woordspel "geen boete" en niet stroomt met pijnloze mondelinge kritiek.

* Het hele proces moet worden gecontroleerd*

Wie verzoekt om een mondelinge boete?

Wie weigert een wettelijke verklaring?

Wie heeft de regels en procedures overtreden?

Wie is er aan de slag met het verbergen en verbergen van de problemen?

Er is onjuistheid, onregelmatigheid en verantwoordelijkheid voor het verlies van verantwoordelijkheid om de vervorming van de grensoverschrijdende onrechtmatige wetshandhaving echt te remmen.

De overheid is verantwoordelijk voor de kleine dingen en bewaart het volk.

Zelfs de wetshandhaving van een onkruid kan zich ontwikkelen tot een absurde droom, hoe zit het met het verfijnen van de governance, hoe zit het met de administratie volgens de wet, hoe zit het met het dienen van het volk?

Laat de grenslijn van de wetshandhaving niet langer door de mondelinge macht worden geslagen; laat de waardigheid van de rechtsstaat niet langer de wisselende bureaucratie verslaan.