Paspoorten veranderen in 'vragenlijst': China verscherpt mensen, kapitaal en technische bezorgdheid achter vertrekken en goedkeuring

Een paspoort in de handen van Chinese burgers lijkt steeds meer op een "vragenlijst" die een laag ondertekening vereist om te worden gebruikt.Radio Vrij-Azië op 3 septemberVanaf 15 september zullen de invoer- en uitreikingspoorten van China strengere personeelsuitreikingsbeheersing uitvoeren, sommige ambtenaren, staatsbedrijven en bedrijfseenheden, universitaire docenten, artsen, leidinggevenden van beursgenoteerde bedrijven en zelfs universitaire studenten worden gevraagd om aanvragen in te dienen en goedkeuring te verkrijgen voordat ze vertrekken; er is ook een verantwoordelijkheidsmechanisme van "wie goedkeurt, wie verantwoordelijk is", zodra de goedgekeurde personeelsleden in het buitenland blijven of niet terugkeren, kunnen de ondertekenaars van de goedkeuring worden vervolgd.

De betekenis van dergelijke veranderingen is niet alleen het beheer van de eenheid verscherpt, maar de staat is het recht van vertrek opnieuw op te nemen in organisatorische controle, risicobescherming en politieke verantwoordelijkheid systeem. In de afgelopen jaren, de economische vertraging van China, de uitstroom van kapitaal, de concurrentie van wetenschappelijke en technologische talenten en de overvloed van "leuke scholing", waardoor het vertrek geleidelijk van de gewone individuele keuze, wordt gezien door Beijing als kwesties met betrekking tot de financiële veiligheid, de veiligheid van talenten en politieke stabiliteit.

Van "U kunt met een paspoort het land verlaten" naar "Doe de eenheid durven te ondertekenen"

RFA verwijst naar het financiële systeem, zei dat sommige financiële instellingen en openbare ziekenhuizen beheerders worden beperkt het aantal uitstapjes per jaar en paspoorten moeten worden teruggestuurd na het terugkeren naar het land. Het rapport vermeldt ook dat sommige banken vereisen dat werknemers maximaal twee keer per jaar naar het buitenland en binnen drie dagen na het terugkeren naar het land hun paspoorten. Meer opvallend is dat "Wie goedkeurt Wie is verantwoordelijk" verandert de hele goedkeuring logica: als leiders eenmaal het gecombineerde risico, de veiligste optie is vaak niet goedkeuren, maar weigeren.

Wanneer een expat moet verantwoordelijk zijn voor de "stagnatie en onherroepelijkheid" van anderen, zal het systeem van nature individuele reizen van een kwestie van rechten veranderen in risico's binnen de organisatie.

De staat hoeft niet eens een nationaal "uitreisbeperkende bevel" openbaar te maken, zodat een groot deel van de bevolking daadwerkelijk het vermogen verliest om vrij te beslissen of ze het land moet verlaten door middel van eenheidsregistratie, gecentraliseerde bewaring van paspoorten, interne goedkeuring, risicobewaking en leiderschapsverantwoordelijkheid.

‘Waarom jongeren in de gaten houden’

Een andere student zei in de video dat ze werd meegenomen naar de check-room toen ze verliet de luchthaven van Nanning, telefoons, chat-records, bankoverbrengingen, retourtickets en hotelbestellingen werden bekeken, en het visum werd vervolgens geannuleerd.

Het integreren van universitaire studenten in het beheer van buitenlandse risico's weerspiegelt de diepere bezorgdheid van Beijing. China wordt geconfronteerd met een daling van de bevolking, een daling van de werkgelegenheid van jongeren, een toenemende concurrentie tussen wetenschappelijke en technologische talenten en de realiteit dat sommige hooggekwalificeerde talenten ervoor kiezen om zich op lange termijn in het buitenland te ontwikkelen. Wanneer een regering begint te vrezen dat "jongeren niet terug kunnen komen nadat ze buiten zijn", weerspiegelt dit niet de vraag naar grenzen, maar naar binnenlandse kansen, vertrouwen en aantrekkelijkheid van instellingen.

* Exit control wordt uitgebreid van grenscontroles naar gezinnen en gemeenschappen

RFA rapporteert ook dat sommige Chinese burgers die lang in Singapore en de Verenigde Staten werken, na hun terugkeer naar hun land worden gevraagd om hun paspoorten, arbeidsverklaringen, verzekeringen, werkkaarten, adressen en andere materialen in te dienen; andere langdurig verblijvende personen zeggen dat hun familieleden ook worden gecontacteerd door de gemeenschap of de politie om te helpen bij het verifiëren van hun leven in het buitenland.

In dit kader zijn ten minste drie trends te zien:

• Georganiseerd: eenheden en leidinggevenden dragen de verantwoordelijkheid voor goedkeuring en individuele vertrekken worden opgenomen in het administratieve niveau;
• Georganiseerd: informatie over verblijf, werk, locatie en sociale informatie in het buitenland wordt opgenomen in de verificatie;
• Georganiseerd: familie, collega's en goedkeuringsverleners kunnen allemaal deel uitmaken van de controleketen.

China's "Exit Entry Management Law" bepaalt dat Chinese burgers in overeenstemming met de wet aanvragen voor reisdocumenten, zoals paspoorten, en de procedure van binnenkomst te verwerken in overeenstemming met de wet. maar in de realiteit, tussen de algemene kwalificatie van de wet en de werkelijke vergunning in het administratieve systeem, is er een grotere kloof. Als een gewone persoon paspoort kan worden gebruikt, uiteindelijk afhankelijk van de leiding van de eenheid durft te ondertekenen, of het grensinspectiesysteem is rood licht, of de post vereist aanvullende materialen, dan kan de uitgaande kwalificatie door de wet wordt herdefiniërd door de administratie.

De echte vraag is niet "waarom iemand wil gaan", maar waarom de overheid steeds meer bang wordt dat iemand weggaat. De uitstroom van kapitaal kan worden verklaard door financiële regelgeving, gevoelige technische talenten kunnen worden verklaard door nationale veiligheid, maar als leraren, artsen, universiteitsstudenten en gewone buitenlandse werknemers geleidelijk in het netwerk van goedkeuring komen, zijn de grenzen van de nationale veiligheid aanzienlijk uitgebreid in het dagelijks leven.

De politieke betekenis van de uitbreiding van de grensoverschrijdende beperkingen is volgens Focus China dat de Chinese regering de bevolkingsstromen opnieuw in het kader van de veiligheidsperspectief opneemt.Een land dat vertrouwt op zijn eigen systeem, zou moeten vertrouwen op kansen, behandelingen en sociale omgevingen om talenten te behouden, in plaats van paspoorten terug te laten keren naar de kluis van de eenheid, waardoor de luchthavens de tweede politieke censuurdrempel worden. Wanneer "verlaten" steeds meer afhankelijk wordt van beperkingen in plaats van aantrekkelijkheid, is dit op zich een steenworp op de vertrouwenscrisis in China.