Tien jaar voor negen kon hij niet alleen lopen: de handicap in de Xinjiang Imam gevangenis werd nog steeds de toegang tot medische behandeling ontzegd

Halimiti Qeghel was een imam die diende in Tori district, Xinjiangta stad. Nu er pas een jaar verstreken is sinds het einde van de 10 jaar gevangenisstraf, hebben gezinnen informatie ontvangen dat hij niet langer zelfstandig kan lopen, dat zijn gezondheid De situatie is in de loop der tijd verslechterd en hij heeft in de gevangenis geen adequate externe medische zorg gekregen.

Radio Free Asia, 6 oktober, gerapporteerd en veroordeeld tot een Moslim religieuze persoon tot 10 jaar voor religieuze activiteiten. Familieleden en geïnformeerde bronnen beweerden dat hij ernstige fysieke problemen had tijdens zijn detentie en steun en zelfs steun nodig had. De schade die op lange termijn wordt veroorzaakt door gevangenisstrafsen verandert een gevangenisstraf met een laatste straf in een fysieke straf die gepaard kan gaan met een levenslange straf.

De zaak Harimiti is niet een van de meest internationaal zichtbare religieuze onderdrukkingen in Xinjiang, maar het verklaart hoe massale onderdrukking is ingetreden gewone religieuze leven. De Communistische Partij van China in Xinjiang heeft religieuze opvoeding, onderwijs, vergaderingen en de sociale invloed van religieuze persoonlijkheden opgenomen, zonder toestemming van de staat, in het veiligheidsbestuur onder de naam "de-extremization," terrorismebestrijding en religieus zakenbeheer. Imams zijn niet langer louter een religieus beroep, maar moeten ook politieke controle, training en loyaal management ondergaan.

De medische zorg in gevangenissen is dus een andere krachtknooppunt geworden. Gevangenen kunnen geen ziekenhuis, arts of medisch dossier kiezen en het is moeilijk voor gezinnen om de behandeling zelfstandig te controleren. In gevallen waarin de gevangene zijn mobiliteit heeft verloren, de toekenning van zorg buiten de zorg, de overplaatsing naar een extern ziekenhuis en de verstrekking van revalidatie zijn in de de handen van de gevangenis en het rechtssysteem. Dit betekent dat hoe ernstiger de lichamelijke toestand is, hoe meer de individuele afhankelijkheid van het staatsapparaat wordt.

De Chinese wet heeft een systeem van extra medische zorg, maar de transparantie in Xinjiang politieke zaken is extreem laag. en Uighur De internationale gemeenschap heeft jarenlang de lange gevangenisstraf van religieuze, intellectuele en gemeenschapsleiders en de moeilijkheid voor gezinnen om volledige zinnen en gezondheidsinformatie. De heer Beijing van zijn kant ontkende de systematische schending van de mensenrechten in Xinjiang en beschreef het desbetreffende beleid als terrorismebestrijding, beroepsopleiding en juridische bescherming. governance.

De veroordeling van Harimitei zou op papier eindigen, maar als hij door het verlaten van de gevangenis zijn onafhankelijkheid had verloren, zou de straf van de staat niet ophouden met de datum van vrijlating. De echte vraag voor een persoon die het beveiligingssysteem binnenkomt vanwege zijn religieuze identiteit is niet alleen..hoe lang zal hij zitten?, maar welk lichaam hij na 10 jaar naar huis kan dragen.