De stijging van de industriële prijzen in september van China lag ver boven het verbruiksniveau: wie draagt de kosten van de stijging van de grondstoffen

In september stegen de prijzen van industriële ondernemingen in China met 6,9 procent in vergelijking met hetzelfde jaar, terwijl de prijzen van niet-uit productie genomen producten met 5,0% stegen, Terwijl de consumentenprijzen van de bevolking met slechts 0,9% zijn gestegen. In dezelfde maand werden de bedrijven die steeds duurdere grondstoffen hadden, geconfronteerd met steeds grotere kosten, waardoor het voor de producenten moeilijk werd om de volledige stijging over te hevelen naar huishoudens die grondstoffen. De kloof tussen de drie reeksen cijfers laat een barst zien tussen de kostendruk van de Chinese productie en de koopkracht van de bevolking.

gepubliceerd op 14 oktober ook onthult de fouten stroomopwaarts en stroomafwaarts. De prijs van de winningsindustrieën is met 25,4% gestegen, de grondstoffenindustrie met 9,4 procent, de verwerkende industrie met 3,4 procent en de kosten van de bron van levensonderhoud materiaal met 0,1%. De aankoop van brandstof en elektriciteit steeg met 13,6% en de invoer van non-ferrometalen en draden met 20%. Een producent die afhankelijk is van energie, metaalmaterialen, moet duurdere aankooporders accepteren, en de uiteindelijke verkoop van dagelijkse artikelen heeft niet noodzakelijkerwijs de mogelijkheid om waarde toe te voegen. De prijsstructuur geeft aan dat de kostendruk aan het einde van de productie geconcentreerd is en dat niet kan worden aangenomen dat elke onderneming winst heeft verloren.

De stijging van de prijzen van industrieprodukten is niet gelijk aan een stijging van het verbruik. De populatiegegevens tonen een ander beeld: September de prijzen voor vers voedsel gedaald met 8,1 procent, varkensvlees daalde met 10% en levensmiddelen met 1,7% in totaal; Tegelijkertijd steeg het verkeer en de communicatie met 4,3% en de gezondheidszorg met 2,7%. Een gezin kan minder uitgeven aan een groentestand, maar meer aan reizen en gezondheid. Voor degenen wier inkomen niet aanzienlijk is verbeterd, zijn prijswijzigingen niet alleen goed of slecht nieuws, maar veeleer een constante verandering in de structuur van de uitgaven.

Reuters koppelt de stijging van industriële eindprijzen aan de De situatie in het Midden-Oosten, die de hogere energie- en grondstoffenkosten veroorzaakt, terwijl de binnenlandse vraag nog steeds zwak is. Externe olie- en gasschokken komen voor een zwakke interne consumptie en zijn een werkelijk gevaarlijke combinatie van huidige ronde gegevens. De prijsstijgingen voor grondstoffen komen van internationale markten en bedrijven moeten consumenten thuis vinden die bereid zijn het over te nemen. Een fabrikant die de kosten niet volledig kan overmaken via de verkoopprijs, zal ruimte vinden uit winst, productieritmes of werkafspraken.

Dit dilemma houdt verband met de langetermijngroeifocus van China. De Xi-regering is afhankelijk van investeringen, infrastructuur en uitbreiding van de productiesector om de economie als geheel te ondersteunen, maar kan de koopkracht van de Xi-landen niet automatisch verhogen. huishoudens op dezelfde manier. De leningen kunnen nieuwe capaciteit in ondernemingen stimuleren, lokale projecten kunnen de vraag naar staal en energie stimuleren, maar de beschikbaarheid van lonen voor gewone werknemers is nog steeds afhankelijk van bedrijfsprestaties, arbeidsonderhandelingen en inkomensverdeling. Hoe sneller de fabriek uitdijt en hoe moeilijker het is om de vraag naar huishoudens bij te houden, hoe meer de aandelen- en prijsconcurrentie de winsten van de producenten opslokken.

De kern van de CPI voor de bevolking steeg met slechts 1,0 procent in september. Uit deze reeks indicatoren blijkt dat de stijging van de industriële kosten niet betekent dat de eindvraag tegelijkertijd toeneemt. Peking zou de omvang van de productiesector in de groeirapportkaart kunnen schrijven, maar de kosten van het beleid zouden uiteindelijk afzonderlijk worden geregistreerd in de zakelijke aankoop boek, de consumenten shopping rekening en de loonrekening van de werknemer.