Van Rode Rivier tot Chengdu, religieuze activiteiten beginnen met het opstellen van prijzen: waarom religieuze governance op grensniveau is overgegaan naar "massale ontdekking"

Sinds 2026 heeft China op verschillende plaatsen een beloningsreclame-systeem voor zogenaamde "illegale religieuze activiteiten" geïntroduceerd. In februari heeft Yunnan Red River State een aankondiging gepubliceerd, waarin 35 categorieën kunnen worden gerapporteerd en wordt bepaald dat algemene, grotere en belangrijke aanwijzingen 200 tot 5000 yuan worden beloond; Chengdu heeft vervolgens een proefmethode geïntroduceerd om 200 tot 800 yuan te belonen voor het controleren van de aanwijzingen.

Deze beleidsmaatregelen brengen het beheer van religieuze aangelegenheden van overheidsdiensten, religieuze locaties en overheidsinstanties verder uit tot gemeenschapsbewoners, hotels, reisbureaus en gemeenschappelijke bedrijven. Of religieuze activiteiten "legitiem" zijn, maakt het steeds waarschijnlijker dat ze eerst worden geïdentificeerd en gerapporteerd door buren, huurders, werknemers of exploitanten van locaties in de dagelijkse sociale relaties en vervolgens in administratieve procedures.

De lijst van de Red River staten toont aan dat het doelwit van regelgeving veel verder is dan geweld, fraude of extremisme.

De 35 categorieën meldingen van de Commissie voor nationale religieuze aangelegenheden van de staat Red River omvatten zowel het gebruik van religie om de nationale veiligheid in gevaar te brengen, terroristische activiteiten uit te voeren, fraude om geld te verdienen, maar ook het organiseren van collectieve religieuze activiteiten in niet-geregistreerde privéwoningen, kantoorgebouwen, hotels, restaurants en parken, online religieuze training, het uitnodigen van buitenlandse of buitenlandse mensen om te prediken, en het opzetten van vergaderpunten zonder goedkeuring.

Maar de grenzen van de rechten van dit systeem worden ook ingewikkelder: een vredig gezinsgebed, een online bijeenkomst of een tijdelijke religieuze bijeenkomst kan ook in de lijst terechtkomen als de registratie niet is voltooid. Voor gelovigen komt het risico niet langer alleen uit de actieve controle van de wetshandhaving, maar ook uit de wederzijdse controle in het dagelijkse sociale netwerk.

De "Premie aankondiging" verandert de stimulans voor governance.

De traditionele administratieve toezichthouder vertrouwt op de autoriteiten om illegale daden te ontdekken; het beloningsysteem verhoogt de economische stimulans voor de gewone bevolking. De maximale beloning voor belangrijke aanwijzingen in de staat Red River bedraagt € 5.000 en de effectieve beloning voor echte aanwijzingen bedraagt € 200 tot €

1. De informatie van de klokkenluider is vertrouwelijk en valse meldingen en beschuldigingen zijn uitdrukkelijk verboden. Uit het perspectief van het openbaar bestuur helpt dit systeem om verborgen illegale activiteiten te ontdekken; maar wanneer de aanwijzingen betrekking hebben op bredere religieuze activiteiten, kan de beloning ook de kans verhogen dat buurlandconflicten, privé-beschuldigingen en overmatige meldingen het bestuursst

Het effect van governance hangt dus af van de achtergrondprocedures: of de melding volledig is gecontroleerd, of de gemelde persoon de situatie kan uitleggen, of de overheid vreedzame religieuze praktijken onderscheidt van daden die werkelijk de openbare veiligheid in gevaar brengen, en of de verkeerde melding tijdig kan worden gecorrigeerd.

De nieuwe wet van dit jaar biedt ook een meer directe strafinterface voor dit soort lokale overheid.

Mensenrechtenbewaking wijst erop dat de herziening van de Wet inzake bestraffing van de openbare veiligheid, die in januari 2026 in werking is getreden, voor het eerst specifieke "illegale religieuze activiteiten" heeft opgenomen in het kader van de administratieve detentie, die kan worden beëindigd van 5 tot 15 dagen. De Chinese regering heeft lang betoogd dat burgers de vrijheid van religieuze overtuiging genieten in overeenstemming met de wet, maar religieuze activiteiten moeten voldoen aan de wettelijke voorschriften zoals registratie, plaats, online verspreiding en buitenlandse contacten.

De vraag is of het systeem van religieuze vrijheid en administratieve vergunningen in China sterk overlappen. Wanneer "registratie" een belangrijk criterium wordt om te bepalen of een activiteit legaal is, is het praktische beheer van de staat niet alleen schadelijk voor gedragingen, maar ook voor de plaats waar religieuze activiteiten plaatsvinden, de manier waarop ze worden georganiseerd en de kanalen van verspreiding. Dit systeem heeft vooral directe gevolgen voor groepen die niet willen of niet in staat zijn om toegang te krijgen tot de officiële registratie.

Lokale documenten tonen ook aan dat religieuze governance nauw met sociale governanceplatforms wordt verbonden.

De nationale religieuze werkconferentie van Red River State in 2026 eiste de bevordering van de Chinese religie, de versterking van de rechtsstaat van religieuze zaken en de integratie van grassroots bestuur en stabiliteit in de algehele implementatie. Religieuze voorschriften in Guangzhou en andere plaatsen stelden ook voor het opzetten van rapportage beloningsystemen, mechanismen voor het delen van informatie en het gebruik van kunstmatige intelligentie, IoT en big data om religieuze zaken te beheren. Religieuze administratie is niet langer een onafhankelijke administratieve lijn, maar wordt geleidelijk ingebed in de gemeenschap, de openbaarheid, markttoezicht, netwerkplatforms en sociale governance.

Dit bestuursmodel verbetert de capaciteit van de overheid om informatie te verkrijgen en te coördineren, maar brengt ook nieuwe vragen met zich mee over de grenzen van privacy en vrijheid. Moet een hotel beoordelen of een gastbijeenkomst religieus is? Hoe onderscheidt een gemeenschapsmedewerker privé-geloofsactiviteiten van collectieve activiteiten die administratieve ingrepen vereisen? In welke mate draagt een online platform de verplichtingen om religieuze inhoud te identificeren? Deze specifieke vragen bepalen de rechten van een gewone persoon in de praktijk beter dan het beginsel van het "beheer van religie volgens de wet".

De focus van de aandacht van China ligt in de vraag of er duidelijke grenzen zijn aan "massagoezicht".

Het meldingsmechanisme zelf is niet de enige in China. Veel landen moedigen het publiek aan om geweldsmisdaden, fraude, haatmisdrijven of veiligheidsrisico's te melden. Het echte verschil is of de klokkenluider specifiek genoeg is en of de staat zich alleen bezighoudt met gedragingen die identificerbare schade veroorzaken. Als de klokkenluider zich uitbreidt van geweld, fraude tot ongeoorloofde vreedzame bijeenkomsten, privé-gezinsactiviteiten en online religieuze uitwisselingen, gaat de overheid verder in het privé- en gemeenschapsleven.

De documenten in de Red River en Chengdu hebben deze trend in een specifiek systeem opgenomen: de overheid geeft bonussen, de maatschappij geeft aanwijzingen, de religieuze sector controleert en gaat zo nodig in op veiligheidsstraffen of andere wetshandhavingsprocedures. In de toekomst is het nodig om niet alleen het aantal meldingen te observeren, maar ook hoeveel aanwijzingen uiteindelijk worden gestraft, op welke grondslag de straf is gebaseerd, of de gemelde persoon vergoeding krijgt en of de plaatselijke verkeerde meldingen en terugtrekkingen openbaar worden gemaakt.

Een bestuursstelsel kan het vermogen om "problemen te ontdekken" vergroten door meer rapportage, maar de kwaliteit van de rechtsstaat hangt uiteindelijk af van de vraag of het evenzeer in staat is om verkeerde staatsinterventies te beperken.