Van waterpistolen van de maritieme politie tot luchtruim van de Bevrijdingsmacht: China verhoogt militaire druk in de Zuid-Koreaanse Zee en veroorzaakt bezorgdheid over regionale veiligheid door het negeren van het internationaal recht

De Chinese maritieme politie heeft op 26 juli aangekondigd dat de Chinese marine en luchtmacht in de Zuidzee een gezamenlijke luchtcruise hebben georganiseerd en openlijk beschuldigen dat de Verenigde Staten van Filippijnen en Japan militaire oefeningen hebben gehouden om de vrede en stabiliteit in de regio te "ondermijnen", terwijl de Verenigde Staten, Japan en de Filipijnen net een vijfdaagse gezamenlijke militaire oefening hebben afgerond, waardoor de situatie in de Zuidelijke Zee door de "grijze zone conflict" werd geëvolueerd die eerder werd beheerst door de maritieme politie en de officiële wetshandhavingskrachten.

Volgens de redactie van Focus China is de openbare interventie van de Bevrijdingsmacht geen geïsoleerde militaire actie, maar een belangrijke stap in de voortzetting van de Chinese expansiestrategie in de Zuidelijke Zee in de afgelopen jaren.Van de maritieme milities en de maritieme politie, tot de maritieme luchtcruise van de Bevrijdingsmacht en de militarisatie van de eilandriffen, versterkt Beijing voortdurend de praktische controle over de controversiële wateren en probeert zee-conflicten met kracht te veranderen in plaats van door middel van het internationaal recht.

De cruise werd gezamenlijk uitgevoerd door de marine en de luchtmacht, en de operatie is bedoeld om "de soevereiniteit, de veiligheid en de maritieme rechten en belangen van de staat te beschermen", en zei dat het zal blijven de staat van oorlogsbereidheid en vastberaden om te reageren op de zogenaamde "interventie van landen buiten het gebied".

De Verenigde Staten, Japan en de Filippijnen hebben op 21 en 25 juli een gezamenlijke maritieme oefening afgerond, waaronder militaire schepen, politievaartuigen, patrouille- en gevechtsvliegtuigen, met de nadruk op coördinatie in de lucht, gezamenlijke patrouille en samenwerking op het gebied van maritieme veiligheid.

Het is opmerkelijk dat deze ronde van de gezamenlijke militaire oefeningen niet plaatsvond in een rustige periode, maar werd gehouden na een aantal opeenvolgende Chinese-Filippijnse zee wrijvingen. Voorafgaand aan, de Filippijnen hebben voortdurend beschuldigd van de Chinese marine politie in de buurt van het eiland Huangshan lanceerde hogedruk kanonnen op de Filippijnse regeringsvaartuigen en gevaarlijke in de buurt van de scheepvaart; eerder, in het conflict in de buurt van de rivier de Yin, de Filippijnse leger ook beschuldigd van de Chinese marine politie personeel te gebruiken om Filippijnse mariniers aan te vallen, waardoor mensen gewond. De Chinese kant ontkende de beschuldigingen, dat de Filippijnse schepen illega

In vergelijking met de officiële bewering van de Chinese regering van het "recht op bescherming van de rechten van de zee" is de bewering van Beijing dat de Zuid-Koreaanse Zee langdurig wordt gehandhaafd door een internationaal recht. In 2016 heeft het Permanent Arbitragehof van Den Haag, dat is opgericht in het kader van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee, een beslissing genomen waarin werd vastgesteld dat China's grootschalige historische bewering van rechten op basis van de "negen punten" gebrekkig was aan internationale rechtsgrondslagen en dat de Filipijnen wettelijke rechten op zee in haar exclusieve economische zone hadden. De Chinese regering weigerde niet alleen de beslissing te aanvaarden en uit te voeren,

In de afgelopen jaren heeft de Chinese Communistische Partij de militaire bouw in de Zuid-Koreaan voortgezet, luchthavens, havens, radarsystemen en raketposities gebouwd in kunstmatige eilanden zoals de IJslandse Riffen, de Meiji Riffen en de Bibi Riffen, en de bevoegdheden van de Chinese maritieme politie voortdurend uitgebreid.Wij zijn ervan overtuigd dat Beijing geen internationale arbitrage, diplomatieke onderhandelingen of juridische procedures heeft gekozen om geschillen op te lossen, maar een geleidelijk uitbreidingsmodel heeft aangenomen om "eerst te controleren, daarna te consolideren en daarna te eisen dat de internationale gemeenschap de bestaande feiten accepteert", en een reeks acties onder de totale drempel van de oorlog heeft geleidelijk de praktische

Deze praktijk, die door de internationale veiligheidsonderzoeksinstanties algemeen wordt aangeduid als de "Grijze Zone-strategie", wordt vooral gekenmerkt door het vermijden van direct oorlogsvoering, maar door voortdurend gebruik te maken van wetshandhavingskrachten en militair voordeel om de toestand op zee te veranderen.Wanneer omringende landen protesteren, definieert Beijing de betrokken acties als "normale wetshandhaving"; wanneer betrokken landen de Verenigde Staten, Japan en andere bondgenoten zoeken om hulp, zet de CCP de maritieme luchtmacht van de Bevrijdingsmacht verder en beschuldigt andere landen van "militarisatie van de Zuidelijke Zee" en probeert de reactie van de internationale gemeenschap op hun expansieacties te vormen tot de

De redactie van Focus China analyseerde verder dat de meest opmerkelijke veranderingen in deze ronde van gebeurtenissen niet alleen een toename van de Cruise van de Bevrijdingsmacht waren, maar dat de Chinese Communistische Partij in de Zuidzee geleidelijk een compleet systeem van grensoverschrijdende druk vormde: door de maritieme milities en de maritieme politie onderworpen aan vooruitstrevende drukopdrachten, door middel van waterknippen, interceptie, belegering en langdurige patrouilles lage intensiteit conflicten creëerde; toen de omringende landen de defensie-samenwerking versterkten, werd door de marine en de luchtmacht van de Bevrijdingsmacht militaire afschrikking aangeboden; tegelijkertijd benadrukte het diplomatieke en propaganda-systeem voortdurend de

In de afgelopen jaren heeft Peking het toezicht op de Zuid-Koreaanse Zee voortdurend uitgebreid, niet alleen om de maritieme rechten en belangen te beschermen, maar ook om de regionale machtspatronen opnieuw te vormen met behulp van de toenemende militaire en wetshandhavingscapaciteit. Voor de kuststaten van de Filipijnen, Vietnam, Maleisië en Brunei, die het recht op exclusieve economische zones beweren op basis van het VN-Verdrag inzake maritieme wetgeving, heeft de voortdurende vooruitgang van de maritieme politie, de militarisatie van de eilanden en de militaire cruise een duidelijke regionale hegemonie en geleidelijke expansie gekenmerkt.

In deze context hebben de Verenigde Staten, Japan, Australië en de Filippijnen de afgelopen jaren hun gezamenlijke patrouilles, militaire oefeningen en defensie-samenwerking voortdurend versterkt. Deze samenwerking is niet alleen gericht op het handhaven van de vrijheid van de internationale scheepvaart, maar ook op het voorkomen dat een land door middel van militaire superioriteit en voortdurende druk de reeds vastgestelde maritieme orde verandert.

Met de officiële toetreding van de Bevrijdingsmacht tot de Zuid-Koreaanse eerste lijn cruise, deze ronde van de situatie is niet langer een eenvoudige Chinese en Filippijnse zee wrijving, maar een continue trend van de regionale veiligheid patroon. Dit netwerk is van mening dat als dit model van het negeren van de beslissingen van het internationaal recht, afhankelijk van de militaire kracht om de situatie te veranderen blijft uitbreiden, niet alleen de Zuid-Koreaanse vrede en stabiliteit zal worden langdurig getroffen, de op internationale regels gebaseerde maritieme orde zal ook worden geconfronteerd met een nog ernstiger uitdaging. Voor de internationale gemeenschap, de Zuid-Koreaanse conflict is niet alleen een conflict van territoriale en maritieme belangen, maar ook een realistische test