Zeven dagen voor het bezoek van Xi Jinping aan de VS: het RICO-proces van Huawei, de sanctieswet tegen Oekraïne en het ICBC-onderzoek in hetzelfde tijdvenster

Wat echt de moeite waard is te documenteren, is niet hoe het Witte Huis het rode dek zal leggen, maar wat er gebeurde tijdens het bezoek: Huawei in New York voor het federale RICO-proces; de Amerikaanse president ondertekende een nieuwe wet om de druk op Rusland, Iran en zijn belangrijkste handelspartners uit te breiden; de internationale onderzoeksjournalistencoalitie openbaarde interne documenten van de Chinese Industrial and Commercial Bank, waarin werd onthuld hoe de grootste staatsbank van China snel grote sommen geld voor hem heeft verplaatst nadat Huawei door de Verenigde Staten werd vervolgd; tegelijkertijd bespraken financiële functionarissen in New York over kunstmatige intelligentie, handel en belangrijke mineralen.

Deze gebeurtenissen zijn niet hetzelfde beleid en worden niet uniform gedreven door dezelfde instantie, maar ze overlappen in hetzelfde tijdvenster en vormen de zeldzame multi-line druk voor het bezoek van Xi Jinping aan de VS: het justitiële systeem onderzoekt Chinese vlaggenschiptechnologiebedrijven, het Congres en het Witte Huis breiden sanctie-instrumenten uit, onderzoeken de media openbaarmaken van operationele materialen tussen het Chinese staatsfinanciële systeem en de politieke doelstellingen van Beijing, terwijl de administratie blijft AI, cruciale mineralen en markttoegang in onderhandelingen opnemen.

* 9 september: Huawei verandert van een "sanctie-onderneming" in een verdachte bij een strafrechtbank in New York.

De federale openbare aanklager van de Verenigde Staten heeft in Brooklyn een rechtszaak gestart tegen Huawei, die al bijna twintig jaar beschuldigd is van bedrijfsgeheimen, bank- en communicatiefraude, Iranië en het gebruik van het Amerikaanse financiële systeem. De aanklager beschreef de zaak als een langdurig, georganiseerd corporate misdaadmodel; Huawei ontkende de beschuldigingen en de advocaat zei dat de Amerikaanse regering de normale commerciële concurrentie en individuele incidenten in een criminele geschiedenis had samengevoegd.

Het belangrijkste van dit proces is dat het beleid van de Verenigde Staten tegen Huawei van exportcontroles, lijsten van entiteiten en apparatuurverbod naar strafzaken voor juryprocedures heeft verplaatst. De afgelopen jaren is Huawei vaak in het kader van de "Chinese-Amerikaanse technologische concurrentie" besproken; de RICO-procedure heeft de kwestie omgezet in een meer specifieke rechtszaak: of een wereldwijde bedrijfsvoering die door Beijing als een strategische technologische onderneming wordt beschouwd, een voortdurend misdaadmodel in de zin van het Amerikaanse strafrecht vormt.

* 14 september: de druk breidt zich uit van wetenschappelijke en technologische ondernemingen naar het staatsfinanciële systeem van China.

De International Union of Investigative Journalists (ICIJ) heeft een "China Capital" -onderzoek gepubliceerd, waarbij 75 journalisten, gebaseerd op ongeveer 4,8 miljoen interne documenten van de Chinese Industrial and Commercial Bank, onthulden hoe ICBC Londen-activiteiten dienen voor Chinese politieke doelen, projecten in verband met Russische en Wit-Russische zakelijke belangen die zijn onderworpen aan sancties en hoogrisicokliënten.

Het ICIJ benadrukte dat de overdracht zelf niet als illegaal werd aangemerkt, maar dat de werkelijke nieuwswaarde het interne nalevingsproces was. Volgens de documenten die door het onderzoek werden onthuld, werd de transactie niet voorafgaand aan de voltooiing van de transactie geïnformeerd door het London Branch Financial Crime Prevention and Control Team, wat later interne onderzoeken en geschillen veroorzaakte.

De documenten zetten de ‘partij-ondernemingsrelaties’ van abstracte politieke labels naar een waarneembare financiële keten: hoe de grootste staatsbanken van China met hun enorme bedragen omgaan na de Amerikaanse juridische druk; hoe er spanningen ontstaan tussen de compliance-afdeling van de buitenlandse bijkantoren en de strategische eisen van het hoofdkantoor van Beijing; of staatsfinanciële instellingen in het buitenland gewoon commerciële banken zijn en tegelijkertijd de functie van staatsbeleidsinstrumenten dragen.

* 18 september: de sanctiedruk breidt zich uit van individuele bedrijven tot de handelsbetrekkingen tussen China en Rusland en Iran.

Trump ondertekende de Lindsey O. Graham Sanctioning Russia and Iran Act of

1. De wet richt zich op de Russische energie-, financiële, defensie- en omzeilingsnetwerken en stelt de Verenigde Staten in staat om tot 100% tarieven op te leggen op de belangrijkste Russische energie-kopers.

Dit verschilt van de traditionele tarieven tegen China, die niet rechtstreeks gericht zijn op ‘Chinees goederen’, maar die het Amerikaanse markt- en financiële systeem gebruiken om derde landen te dwingen hun economische betrekkingen met Rusland en Iran te veranderen.

* 20 september: druk heeft de onderhandelingen niet belemmerd, maar is de achtergrond van de onderhandelingen.

De Amerikaanse minister van Financiën Bessent en de Chinese vice-premier Hu Jintao ontmoetten elkaar in New York, waar onderwerpen als beveiliging van kunstmatige intelligentie, handel en belangrijke mineralen worden besproken. Reuters meldt dat beide partijen ook problemen moeten aanpakken zoals een handelsstilstand, de levering van zeldzame grond, de aankoop van landbouwproducten en bedrijfsinvesteringen.

Als we deze lijnen samen leggen, zien we een verandering in het Amerikaanse beleid tegenover China in de afgelopen jaren: drukgereedschappen verschijnen steeds minder in de vorm van een enkele "handelsoorlog", maar verspreiden zich in de rechtbanken, sancties, exportcontroles, industriële beoordelingen, financiële naleving en congresbevoegdheid.

Beijing wordt niet alleen geconfronteerd met tariefcijfers, maar ook met de vraag of Chinese strategische bedrijven het financiële systeem van de VS en het Westen kunnen blijven gebruiken, of de activiteiten van staatsbanken in het buitenland onderworpen kunnen worden aan strengere nalevingscontroles, of de economische banden van China met Rusland en Iran geen nieuwe sanctiekosten zullen veroorzaken en of AI en cruciale mineralen zullen blijven worden opgenomen in het nationale veiligheidskader.

Wat China betreft is de tijdlijn belangrijker dan welke “top atmosfeer” dan ook. Wat Xi Jinping in staat is te onderhandelen via diplomatieke onderhandelingen is een onderdeel van het bestuur dat kan worden aangepast; maar de strafprocedures van Huawei, de sancties die het Congres heeft goedgekeurd, het nalevingssysteem van regelgevende instanties en de financiële documenten die de onderzoeksinstanties openbaar maken, worden niet gecontroleerd door één gesprek in het Witte Huis.

Het bezoek aan de Verenigde Staten was dus niet zomaar een diplomatieke ceremonie, maar een onderhandeling van Beijing in een omgeving waarin verschillende Amerikaanse systemen tegelijkertijd werken. Huawei stond voor de jury in de rechtbank, de buitenlandse activiteiten van de Industrial Commercial Bank werden openlijk ontmanteld, de Russische handel in energie werd gedekt door nieuwe sancties, en AI en belangrijke mineralen kwamen in financiële onderhandelingen

• deze concrete acties vormen samen de echte politieke achtergrond voor het bezoek.