Op de vooravond van de aankomst van Xi Jinping in de VS hebben mensenrechtenorganisaties in het buitenland de kwestie van de vrijheid van meningsuiting in China naar de deur van de top in Washington gebracht.

Naast handel, kunstmatige intelligentie en zeldzame aarde werd de gecomprimeerde publieke ruimte in China opnieuw naar de agenda gebracht door mensenrechtenorganisaties in het buitenland.Het Vrijheidshuis heeft op 17 september een openbaar bericht uitgebracht waarin de Amerikaanse regering wordt opgeroepen om de vrijheid van meningsuiting en de politieke rechten niet uit te sluiten van bilaterale kwesties wanneer ze met Xi Jinping in contact komt.

De media, internetplatforms, publicaties en openbare bijeenkomsten in het vasteland van China worden allemaal onderworpen aan strenge regels van de partijstaat; mensen die de overheid bekritiseren, onafhankelijke politieke activiteiten organiseren of maatschappelijke acties bevorderen, kunnen geconfronteerd worden met accountsverbod, administratieve straffen en zelfs strafrechtelijke vervolging.

Na Xi Jinping in 2012 als secretaris-generaal van het CPC-Centrum, de politieke leiderschap van de partij verder dekking van de media, universiteiten, internet bedrijven en sociale organisaties. Netwerk echte naam, platform inhoud review, de nationale veiligheid juridisch systeem en de compressie van de ruimte voor onafhankelijke organisaties, samen veranderde de grenzen van de publieke discussie in China. Voor de buitenwereld, het beoordelen van dit systeem kan niet alleen kijken naar de juridische teksten, maar ook naar de kosten van het uiten van de tegenstanders, advocaten, journalisten en gewone internetgebruikers in de realiteit.

Het Vrijheidshuis is een niet-gouvernementele organisatie met hoofdkwartier in Washington, D.C., die al lang de wereldwijde politieke rechten en burgerlijke vrijheden bestudeert. Het Chinese politieke systeem wordt door Peking bekritiseerd en de Chinese regering heeft ook herhaaldelijk bekritiseerd dat Amerikaanse mensenrechtenorganisaties en overheidsinstellingen zich in de binnenlandse aangelegenheden van China bemoeien met mensenrechten. Dergelijke discrepanties tonen aan dat mensenrechten niet een geschil zijn dat technisch kan worden geëlimineerd in de Sino-Amerikaanse betrekkingen, maar een directe botsing tussen de grenzen van macht en het begrip van individuele vrijheid door twee politieke systemen.

Wanneer de topconferentie wordt bezet door tariefcijfers, bedrijfsorders en strategische transacties, verdwijnen gevangenen en onderdrukte groepen gemakkelijk van het diplomatieke scherm. De betekenis van de inmenging van mensenrechtenorganisaties in het buitenland is om deze specifieke mensen terug te brengen naar de politieke agenda. Het beoordelen van de staat van de vrijheid van meningsuiting in China moet uiteindelijk tot de waarneembare feiten vallen: kunnen burgers openlijk de hoogste leider bekritiseren, kunnen de media onafhankelijk de macht onderzoeken, kunnen organisaties onafhankelijk functioneren van de heersende partij en kunnen de rechtbanken onafhankelijk verhelpen van het recht op meningsuiting.