Naast het feest in het Witte Huis wacht op hem een lijst van politieke gevangenen.

De reis naar Washington op 24 september is nog niet begonnen en er is al een lijst.

Gushan Abas, Akbar Assad, Zhou Zhuo, Geira Daouthi, Dinghi, Yi Yuan, Cao Feng, Cao Zhi, Benyang Lama, Yuan Yuan, Hu Jianjin, Li Ching, Li Jiang, Minzhi, Ilham Yuan, Wang Yi, Yang Mao, en de hoofd van de Beijing Zion-kerk

• deze namen verschijnen in ongeveer dertig openbare brieven van mensenrechten, democratie en religieuze vrijheid organisaties aan Xi Jinping.

Dit is geen abstracte "verbetering van de mensenrechten" -initiatief. de lijst verbindt de geplande Amerikaanse reis van Xi Jinping rechtstreeks met een groep mensen die gevangenisstraf, detentie of andere beperkingen ondergaan in het Chinese vasteland, Xinjiang, Tibet en Hongkong.De Verenigde Naties roepen op tot de vrijlating van gewetensgevangenen en mensenrechtenactivisten voor de aankomst van Xi in Washington.Hij stelde ook voor om de transnationale repressie te beëindigen en wetten te wijzigen die volgens hem in strijd zijn met de internationale mensenrechtenverplichtingen.

Op 17 september, een dag na de publicatie van de openbare brief, publiceerde Freedom House een nieuw beleidsbericht.De focus wordt verder verplaatst naar het Amerikaanse grondgebied: of Chinese dissidenten, Tibetanen, Oeigoeren en andere critici in het buitenland zich openlijk kunnen uitspreken zonder tussenkomst van buitenlandse regeringen tijdens het planningsbezoek aan de VS.

De personen op de lijst behoren niet tot dezelfde categorie.

Er zijn Oeigoerse geleerden en intellectuelen, Hongkong-democraten, advocaten, journalisten en religieuze figuren in het vasteland van China. Het gemeenschappelijke in dezelfde brief is niet hun beroep, maar hun gevallen worden lang bezorgd door internationale mensenrechtenorganisaties of Amerikaanse parlementariërs.

In de openbare brief wordt ook gevraagd om wetten te wijzigen of op te heffen, waaronder de Wet op de Nationale Veiligheid van Hongkong en de Wet op de bevordering van de vooruitgang van de nationale eenheid van 2026.

Maar de brief die het meest rechtstreeks het Amerikaanse vasteland raakt, is de “transnationale repressie”.

Een aantal ondertekenaars werd in de Verenigde Staten door de Chinese overheid, de Chinese autoriteiten of hun agenten gepest, gevolgd of bewaakt, terwijl de families van sommige Amerikaanse activisten in China wraak kregen op hun activiteiten in het buitenland.

Freedom House heeft op 17 september een langere geschiedenis van deze bezorgdheid gepresenteerd.De organisatie heeft een databank over transnationale repressie opgebouwd en heeft China als een van de meest uitgebreide landen in haar geschiedenis opgesomd.De zogenaamde transnationale repressie omvat fysieke aanvallen op, detentie of deportatie van buitenlandse critici, maar ook digitale bewaking, bedreiging van gezinnen en andere vormen van grensoverschrijdende druk.

Op 24 september verschijnen in Washington twee compleet verschillende beelden.

Aan de ene kant gaat het om diplomatieke ceremonies, handel, veiligheid en technologie tijdens staatsbezoeken; aan de andere kant gaat het om mogelijke opnieuw opkomende demonstranten buiten de Chinese ambassade en degenen die Washington niet kunnen bezoeken. De afgelopen jaren hebben Chinese mensenrechtenactivisten, zoals Deng Xiaoping en Zhou Jing, buiten de Chinese ambassade in de Verenigde Staten gebeld voor de vrijlating van politieke gevangenen. Voor deze buitenlandse gemeenschappen is Xi Jinping’s bezoek aan de Verenigde Staten niet alleen een diplomatiek nieuwsbericht, maar ook een van de weinige momenten waarop de hoogste leiders van China een openbaar verzoek konden indienen.

De open brief stelt daarom een zeer specifieke eis: de delegatie van Xi en haar medewerkers in de Verenigde Staten moeten zich openlijk inzetten om geen grensoverschrijdende repressie of collectieve bestraffing uit te oefenen tegen protesten en weerstandsactiviteiten die tijdens hun bezoek plaatsvinden.

De Chinese overheid verzet zich al lang tegen de inmenging van buitenlandse regeringen en organisaties in de binnenlandse zaken van China op het gebied van mensenrechten, en verdedigt het nationale veiligheidssysteem van Hongkong, het Xinjiang- en Tibetaanse beleid en de bijbehorende nationale veiligheidsmaatregelen. Voor de Organisatie van de Verenigde Naties is de discussie echter al grensoverschrijdend: wanneer de controle van een overheid over haar burgers naar Amerikaanse straten, sociale platforms en familiebetrekkingen in het buitenland wordt uitgebreid, treedt het probleem niet langer alleen op in China.

De bijeenkomst van 24 september zal een eigen diplomatieke agenda hebben, maar vóór het begin van de bijeenkomst heeft de lijst een andere agenda op de tafel gezet: wanneer kunnen gevangenen naar huis komen, en of mensen die al in het buitenland wonen, veilig kunnen staan om te praten wanneer Xi aankomt in Washington.