Het BBP is met 4,5 procent gegroeid en de detailhandel met slechts 1,1 procent: waarom gaat de hitte van de export niet naar Chinese huishoudens?

Een vrachtschip dat de haven verlaat, zou een extra bedrag toevoegen aan de uitvoercijfers; Een familie vertraagde het verhuizen van hun huizen en kocht minder dan één jurk, maar het was moeilijk om die inspirerende economische titels in te voeren. Op 19 oktober kondigde China in hetzelfde kwartaal een stijging van het BBP met 4,5 procent aan, die in het tweede kwartaal meer dan 4,3% bedroeg; De toegevoegde waarde van de industrie is in september in dezelfde periode met 5,5 procent gestegen. Een tweede reeks cijfers, die ook worden opgenomen, is de stijging van slechts 1,1 procent van de totale detailhandelsverkoop van sociale consumptiegoederen, die nog steeds onder druk staat op de reële consumptiegoederen. beleggingen in onroerend goed en vaste activa.

Statistisch gezien was dit een terugval die de marktverwachtingen overtrof. Reuters-enquêtes hadden eerder een stijging van 4,4 procent in de driekwart verwacht, terwijl het nationale bureau voor de statistiek eigenlijk een iets betere 4,5 per 1% of 1,2 procent van de ring. In dezelfde economie viel de stijging van de productie van de installaties echter niet samen met de uitbreiding van de aankopen van woningen. De groei komt vooral tot uiting in de exportproductieketen en de huishoudelijke uitgaven zijn voorzichtiger.

De uitvoer maakt de verwerking, productie en aanwerving van sommige kustplanten mogelijk, wat een reële economische activiteit is die niet mag worden genegeerd. Exportorders vertalen zich echter niet automatisch in een stabiel reëel inkomen voor werknemers; Ondernemingen kunnen ook te maken krijgen met een daling van de winstgevendheid, toegenomen geautomatiseerde investeringen en grensoverschrijdende handelsfrictie. Belangrijker is dat het krimpen van de woningactiva en de onzekerheid over de werkgelegenheidsvooruitzichten mensen ertoe kunnen aanzetten om geld op spaarrekeningen te houden in plaats van op consumentenmarkten. De gerapporteerde macrogegevens ondersteunen op zich niet de financiële positie van elk huishouden, maar geven veeleer aan dat de binnenlandse vraag niet is hersteld.

Waarom beleid langzaam thuis reist

Peking ziet hoogwaardige productie, technologische verbetering en concurrentievermogen van de industriële keten nog steeds als motoren van economische groei. Beleidsmaatregelen die apparatuur subsidiëren en investeringen van ondernemingen ondersteunen, kunnen de productiviteit inderdaad doen toenemen; Maar de bevolking durfde geld uit te geven, afhankelijk van de individuele lasten van gezondheidszorg, onderwijs, ouderdom en werkloosheid. Voor degenen die niet weten wanneer het volgende loon zal komen, is de lage rente niet noodzakelijkerwijs voldoende om het verbruik aan te moedigen. Het stimuleren van de bevoorrading kan meer goederen opleveren, maar zij kunnen gezinnen niet van hun angst voor de toekomst ontlasten.

De Associated Press meldt dat Chinas handelsoverschot voor de eerste negen maanden van het jaar ongeveer $938 miljard bedroeg, en dat exportdynamiek ook het conflict met handelspartners. Een zwakke binnenlandse vraag betekent dat steeds meer producten door internationale markten moeten worden opgenomen; Meer handelsbelemmeringen in het buitenland kunnen op hun beurt gevolgen hebben voor banen die afhankelijk zijn van export voor hun levensonderhoud. Het groeimodel heeft dus een zelfrepressieve kant.

4,5 procent is geen gebrek aan groei en 1,1 procent is niet het bewijs van een recessie voor iedereen. Samen tonen de twee dat China's grootste economische spanning is niet alleen hoeveel het kan produceren, maar wanneer gewone huishoudens in staat zullen zijn om voldoende zekerheid te krijgen van groei En bereid zijn om het geld dat ze verdienen uit te geven.