24,5 miljoen Chinezen hebben toegang tot Taiwanese politieke netwerken: Liu Yuan werd veroordeeld tot zeven jaar, de rechtbank veroordeeld tot het openen van de rechterlijke bewijsketen van de oorlogsfinanciering

Op 11 augustus heeft het Noordelijk Hof een uitspraak gedaan.

De verdachte is geboren in het vasteland van China, is na het huwelijk naar Taiwan verhuisd, heeft lange tijd deelgenomen aan een organisatie voor de rechten en belangen van de echtgenote van het vasteland en is in de politieke publieke sfeer van Taiwan terechtgekomen.

De rechtbank veroordeelde haar uiteindelijk tot zeven jaar gevangenisstraf.

De uitspraak heeft betrekking op twee wetten.

De eerste is de Anti-Infiltratie Wet.

De rechtbank heeft vastgesteld dat Zhu Jinghui in verbinding was met Chinese overheidsfunctionarissen en betrokken agentschappen en betrokken was bij de politieke activiteiten in Taiwan. De informatie die de Associated Press had verkregen over de zaak toonde aan dat de inhoud van de communicatie betrekking had op het binnenkomen van een continentale echtgenoot in de wetgevende instantie van Taiwan en op de strategieën om specifieke politieke kandidaten te ondersteunen.

Het gaat niet om de geboorteplaats van een persoon of de politieke opvattingen van een persoon, maar om de vraag of China instructies, opdracht of financiering aanvaardt om zich te bemoeien met politieke activiteiten zoals bepaald door de Taiwanese wetgeving.

Dit onderscheid is bijzonder belangrijk voor de gevallen.

Taiwan heeft honderdduizenden echtgenoten op het vasteland van China. Als het een misdaad is omdat ze in China geboren zijn, de eenwording van de kuststreken steunen of politieke activiteiten bijwonen, dan heeft de wet zelf betrekking op de vrijheid van meningsuiting en het recht op politieke participatie.

De tweede richtlijn heeft betrekking op het toezicht op banken.

De rechtbank heeft vastgesteld dat Chongqing, door middel van onbevoegde financiële kanalen, ongeveer 24,5 miljoen Nieuw-Taiwanen uit het vasteland van China naar Taiwan heeft overgebracht, met een specifiek vonnis van 24,5 miljoen Nieuw-Taiwanen, ongeveer 760.000 dollar, en dus in strijd met de Bankwet.

De financiële keten wordt daardoor meer concreet bewijs in de zaak dan de politieke standpunten.

Openbare uitspraken kunnen worden geïnterpreteerd als individuele meningen en deelname aan gemeenschappen is ook een normale burgerlijke activiteit; maar geldstromen, communicatie-records en concrete coördinatie met overheidsfunctionarissen kunnen politieke opvattingen onderscheiden van staatsacties.

De zaak biedt een zorgwekkende test voor de rechtsstaat.

In het licht van de georganiseerde oorlogs- en infiltratieactiviteiten van de Communistische Partij van Taiwan is er een reële behoefte om de nationale veiligheid te behouden; tegelijkertijd kan een democratisch stelsel, dat een te breed concept van nationale veiligheid gebruikt, ook normale politieke vrijheden schaden.

De rechtbank moet de twee onderscheiden.

In het rapport van de Associated Press zijn ook geschillen geregistreerd.De supporters van Chongqing denken dat de juridische grenzen van de beschuldigingen onduidelijk zijn en betwijfelen dat de zaak politiek gemotiveerd is.

Dat is waar de rechterlijke beslissing moet werken.

Het communisme is geen criterium van veroordeling.

Het ondersteunen van eenheid kan ook niet automatisch een misdaad worden.

Wat echt nodig is om het strafrecht te beoordelen, is of buitenlandse regeringen zich in het democratisch systeem bemoeien door middel van financiering, instructies en geheime netwerken van agenten.

Als de door de rechtbanken van het Nieuw-Noorden vastgestelde geldstromen van 24,5 miljoen euro en de communicatiebewijzen die met Chinese functionarissen zijn gecoördineerd, vervolgens gerechtelijk kunnen worden onderzocht, dan wordt niet alleen een continentale echtgenoot veroordeeld tot zeven jaar.

Het onthult dat het gevechtswerk van de CCP, nadat het politieke slogan in een democratische samenleving is binnengegaan, uiteindelijk sporen kan achterlaten die kunnen worden geïdentificeerd door bankstromen, communicatie-records en rechterlijke bewijsstelsels.