Amerikaanse speciale troepen bereiden zich voor op uitbreiding Filippijnse gevechtstraining: druk in de Zuid-Koreaanse Zee in Beijing drijft militaire samenwerking met de Filipijnen naar het noorden van Taiwan

Op 14 augustus verschenen in Manila drie veiligheidsverhalen die elkaar in conflict brachten.

Frank Bradley, bevelvoerder van het Amerikaanse Special Operations Command, zei tijdens een bezoek aan de Filipijnen dat het Amerikaanse leger bereid is om de gevechtstraining met de Filipijnen en andere Aziatische partners te intensiveren. Associated Press meldt dat Amerikaanse speciale troepen hebben deelgenomen aan oefeningen van verschillende groottes in de Filipijnen, waaronder de Bahama-eilanden in de buurt van Taiwan, met deelname van Japan, Australië, Canada en Frankrijk.

De Filippijnse president Marcos zei dat de Filippijnen niet actief zouden worden als er een conflict zou plaatsvinden in de Taipei-zee, maar dat de tijdelijke regeling tussen de Filippijnen en China rond de levering van de riffen niet de positie van Manila zal verzwakken om zijn recht op soevereiniteit te behouden.

China beschrijft de militaire samenwerking tussen de Verenigde Staten en haar bondgenoten op het Eerste Eiland als spanningen veroorzakend door buitenlandse krachten en vraagt dat de betrokken landen zich niet bemoeien met Taiwan.Het Chinese ministerie van Defensie heeft op 14 augustus opnieuw de schuld gegeven van buitenlandse inmenging in de Hankun-oefening in Taiwan, en benadrukt dat het Bevrijdingsleger bereid zal blijven.

De drie partijen gingen samen om te zien waar de Filippijnen zich vandaag bevinden.

Hoewel Manila niet heeft aangekondigd deel te nemen aan een oorlogsalliantie tegen China, staat militaire samenwerking met de Verenigde Staten in staat om meer en meer concreet te worden. De noordelijke eilanden van de Filippijnen liggen dicht bij Taiwan, terwijl het zuiden en het westen rechtstreeks geconfronteerd worden met controversiële wateren in de Zuidelijke Zee.

Deze situatie is niet eenzijdig gemaakt door de Verenigde Staten. De Chinese marinepolitie en Filippijnse schepen hebben in de afgelopen jaren vele malen gevaarlijke contacten gehad in de Zuidelijke Zee, Beijing heeft zijn maritieme claims gehandhaafd en Manila heeft het afgewezen op basis van de resultaten van internationale arbitrage en de rechten van zijn eigen exclusieve economische zone. Hoe vaker Chinese krachten verschijnen in de door de Filippijnen aangewezen jurisdictiewateren, hoe hoger de waarde van het AMF-verdrag in de interne veiligheidsberekening van de Filippijnen.

Wat de Verenigde Staten nu aanbieden, is niet langer alleen diplomatieke verklaringen.Speciale troepentraining, eilandoefeningen, geallieerde samenwerking en militaire modernisering van de Filippijnen betekenen dat afschrikking een realistische basis begint te hebben.

Voor Peking vormt dit een moeilijk te vermijden strategische paradox: China probeert zijn buurlanden te dwingen om hun veiligheidsorde te accepteren door middel van kracht, maar de krachtige acties zelf bieden voortdurend redenen om de militaire aanwezigheid van de Verenigde Staten in de regio uit te breiden.

Marcus benadrukte op 14 augustus dat de Filipijnen niet bereid zijn deel te nemen aan de oorlog, en dat het de soevereine positie van de Zuid-Koreaanse Zee niet zou verzwakken, wat juist aangeeft dat de keuzes waarmee Zuid-Oost-Aziatische landen echt worden geconfronteerd, geen eenvoudige "pro-Amerikaanse" of "pro-Koreaanse" opties zijn.

In de eerste plaats willen ze de oorlog vermijden.

Maar ze zijn ook steeds minder bereid om de eenzijdig vastgelegde grenzen van Beijing te accepteren in de naam van het vermijden van oorlog.