De ultieme angst achter de nucleaire dreiging - de laatste dagen van de vervalperiode van de "nucleaire schreeuw" van de Chinese Communistische Partij tegen Japan

Op 11 augustus 2026, op het moment van de 81ste verjaardag van de atoombommen van Hiroshima en Nagasaki, het officiële commentaar van het Chinese leger achtergrond merk "Jongping" en de bijbehorende campagnes voortdurend uit te zenden, dat "Hiroshima, Nagasaki gisteren is niet noodzakelijkerwijs de morgen van Japan", en zelfs zeggen "de derde nucleaire aanval is geen luchtaanval."

Oppervlakkig gezien is dit een harde waarschuwing van Beijing voor de vage verklaring van de "drie principes zonder nucleaire wapens" van de Japanse premier Cao Cao Zin op de herdenkingsdag van de nucleaire bom; maar de politieke logica en historische wetten die erachter liggen, deze nucleaire intimidatie door de officiële controle, onthult precies de totale onbeheersing van de diplomatie van de CCP tegen Japan, en reflecteert de eigenlijke eindzinnigheid van het Xi Jinping-regime in de diplomatieke moeilijkheden.

De nucleaire chantage van het verlaten van de menselijke ethiek: een blootstelling aan de aard van het totalitaire kwaad

Nucleaire wapens zijn het ultieme taboe voor menselijke beschaving en geo-veiligheid.Als permanent lid van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties en de kernmacht van het Verdrag inzake de non-proliferatie van nucleaire wapens (NPT) heeft Peking herhaaldelijk verklaringen ondertekend waarin wordt gezegd dat "nucleaire oorlogen niet kunnen worden gewonnen of verslagen".

De omgekeerde morele corruptie: Japan beschuldigt de rechterhand van het testen van de rode lijn van de kerncentrales, maar schrikt de lange tijd geclassificeerde "vreedzame opkomst" en "niet eerst het gebruik van nucleaire wapens" plotseling af met "nucleaire vernietiging".

De goddeloze aard van de menselijke beschaving: in het politieke woordenschat van het totalitaire regime zijn honderdduizenden of zelfs honderden miljoenen doden niets anders dan onderhandelingen om de legitimiteit van hun heerschappij te verdedigen.

De totale mislukking van conventionele middelen: machteloosheid en onbeheersbaarheid over de geografie van Japan

De ijzeren wet van het diplomatieke spel is: hoe harder je schreeuwt, hoe minder kaarten je hebt.

In de loop der jaren heeft Peking geprobeerd Japan te onderdrukken met tactieken als economische dwang, normalisatie van zee- en luchtvaartcruises, maar de traditionele dwangmaatregelen van Peking zijn totaal mislukt met de verdieping van de Japanse alliantie en de vormgeving van de verdedigingsstrategie van de regering.

Van diplomatieke onvermogen tot "nucleaire schreeuw": wanneer conventionele diplomatieke onderhandelingen en militaire demonstraties de transformatie van het Japanse defensie-systeem en de vorming van een omringingsnetwerk tegen China helemaal niet kunnen stoppen, kan Beijing alleen maar boven alle rationele diplomatieke toewijzingen heen en weer de mondelinge dreiging van de hoogste "nucleaire vernietiging" uitbrengen.

* De

De herhaling van de wet van de geschiedenis: van Maduro tot Chameneï

Dit fenomeen van extreme fanatisme, hoe meer de taal op het punt staat te instorten, is in de politieke geschiedenis van autoriteit en terrorisme ongebruikelijk:

Maduro schreeuwde dagelijks op televisie: "Raketten lanceren om het Amerikaanse imperialisme volledig te vernietigen", terwijl de nationale economie volledig ineenstortte, de inflatie wanhopig was en het leger zich van Duitsland afhield, en de waarheid van het regime verduisterde met ijdelheid.

Hamas in het Midden-Oosten en het Chameneï-regime in Iran: terwijl de inlichtingendiensten volledig worden doorgedrongen, de hogere niveaus nauwkeurig worden aangevallen en de militaire bases verwoestend worden, schreeuwen de propagandapijplijnen nog steeds met waanzin “de vijand uit te roepen”, een vervloeking van de realiteit van het slagveld, niet voor de overwinning van de oorlog, maar voor de laatste opium voor hun aanhangers.

De officiële publieke opinie van de Communistische Partij van China heeft de "derde nucleaire aanval" normaal gemaakt, in wezen vergelijkbaar met de roep van Maduro, Hamas en Khamenei aan de vooravond van hun ondergang.

Emotionele drugs in diplomatie: de waanzin van de vooravond van de val van het regime van Xi

Deze waanzinnige actie om de blik terug te richten naar China, die aan de rand van de kernrode lijn loopt, is in wezen het resultaat van de krachtige uitstroom van de crisis van de interne heerschappij naar buiten.

De binnenlandse tegenstellingen van de wanhoop: op dit moment wordt het regime van Xi Jinping onderworpen aan de zware druk die in de afgelopen veertig jaar niet is getoond op de hervorming en opening

• de totale economische achteruitgang, de plaatselijke financiële faillissementen, de hoge werkloosheid van jongeren, het collectieve bureaucratische systeem en de afscheiding van de geest.

Het zelfvernietigende antifaxeffect: Net als alle blinde fanatieke dictatoren heeft de "nucleaire intimidatie" van Beijing Japan niet alleen niet kunnen afschrikken, maar juist de rechterhand van Japan

• rechtstreeks voor Japan om het "no-nuclear-three-principe" te doorbreken, de "nucleaire delen" te bevorderen en de drie-documenten van de Veiligheid te wijzigen
• de meest perfecte realistische reden geboden, waardoor de omliggende landen Korea, Filippijnen en anderen dichter bij de VS komen en de "Aziatische-Pacific-versie van de NAVO" volledig sluiten.

De laatste valsheid van het einde van de valsheid

De kracht die echt afschrikkend is, vraagt om regels en stabiliteit, alleen als het dictatoriale regime in de richting van de verwoesting en het verliezen van de controle loopt, zal het elke dag "vernietiging" en "nucleaire aanvallen" op zijn mond hangen, net als het grijpen van levensreddende roest.

De zogenaamde "nucleaire waarschuwing" van de Communistische Partij van China tegen Japan is niet alleen niet in staat om de herstructurering van het Oost-Aziatische veiligheidspatroon te belemmeren, maar heeft zijn eigen diplomatieke rampspoed en kwetsbaarheid van het systeem onthuld.Deze tactische waanzin die de regio toch naar de rand van gevaar drijft, is precies de meest blote "laatste vrolijkheid" van het regime van Xi Jinping voor het einde.