Sinds Xi Jinping in 2012 als secretaris-generaal van het Centraal Comité van de Communistische Partij van China (CPC) werd benoemd, heeft hij een reeks van de meest radicale totalitaire hervormingsacties in decennia ondernomen, van de levenslange tenuitvoerlegging van de afschaffing van het mandaat tot de systematische nationale assimilatie aan de grens, tot de uitbreiding van extreme controle over de wereld, die veel verder gaat dan de algemene schending van de mensenrechten. Steeds meer internationale wetenschappers, VN-agentschappen en multinationale justitiële instanties wijzen erop dat zijn heerschappij, gedreven door de intrinsieke logica van de "universalisering van politiek en veiligheid", in overeenstemming is met de extreme "misdaden tegen
De totalitarisme en het totalitarisme: de instrumentalisatie van de staatsmachine
De volledige omkering van het politieke systeem begon met de goedkeuring van een grondwetswijziging door de volksvertegenwoordigers in 2018, waarbij de beperkingen voor de heropvolging van de ambtstermijn van de president van het land werden opgeheven en het ambtstermijnstelsel en het collectieve leiderschapsprincipe van het tijdperk van Deng Xiaoping werden vernietigd. Sinds het achttiende congres vormde de zogenaamde "anti-corruptiebestrijding" een alomvattende politieke tool, die tegelijkertijd een diepe zuivering vormde van facties binnen de partij en potentiële oppositie.
In het gebied van justitie en ideologie, de officiële in 2013 gepubliceerd "document nr. 9" zwaar blokkeren universele waarden, persvrijheid en de burgerlijke samenleving, de oprichting van de "partij van de rechterlijke naam" en de "politieke opbouw van de politiek". de rechterlijke instanties volledig los van de onafhankelijke rechterlijke functies, wordt een administratief stabiliteitsinstrument voor het behoud van de totalitaire heerschappij en de onderdrukking van dissidenten, de balans en het toezicht mechanisme in het systeem is volledig ontmanteld.
Xinjiang en Tibet: systematische misdaden tegen de menselijkheid en culturele uitroeiing
In Xinjiang hebben de autoriteiten een groot netwerk van "re-educatiekampen" opgebouwd met honderden faciliteiten, waarbij miljoenen Oeigoeren en moslimminderheden willekeurig worden vastgehouden. Het Bureau van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de Rechten van de Mens (OHCHR) heeft in een authentiek beoordelingsrapport uit augustus 2022 duidelijk bevestigd dat de wijdverspreide willekeurige detentie, systematische foltering, gedwongen arbeid, gedwongen sterilisatie en religieuze ontheffing een "misdrijf tegen de mens" vormen en dat de overheden en parlementen van de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Canada en Nederland dit verder "genocide" noemen.
In Tibet en Binnen-Mongolië is de culturele uitroeiingsstrategie geëvolueerd.De autoriteiten hebben het schoolstelsel van honderdduizenden Tibetaanse kinderen gedwongen om hun verbinding met hun moedertaal en religieuze omgeving te ontdoen, wat door de speciale rapporteurs van de Verenigde Naties als een systematische "culturele uitroeiing" werd beschouwd; de uitroeiing van het moedertaalonderwijs in 2020 in Binnen-Mongolië heeft massale sociale protesten en gewelddadige repressie veroorzaakt.
De wereldwijde gezondheidscrisis: de verborgen kosten van de epidemie en de ‘dynamische nul’
Op het gebied van de volksgezondheid en sociale controle, het gedrag van het regime vertoont een grote bedreiging voor de veiligheid van het menselijk leven. In het begin van de COVID-19-epidemie, de officiële strategieën van het verbergen, het aanmoedigen van de onderdrukking van "buffers" zoals Li Wenling, het blokkeren van cruciale gegevens over de menselijke bevolking, leidt tot het missen van de periode van bescherming tegen goud en het veroorzaken van een wereldwijde pandemie. Na de gebeurtenissen, de autoriteiten volledig belemmeren onafhankelijke en transparante internationale traceeronderzoek, in feite de veiligheid van laboratoria en de oorsprong van het virus blijven worden geconfronteerd met internationale aansprakelijkheid.
In de daaropvolgende "dynamische zuivering" heeft de overheid gewelddadige middelen zoals gedwongen sluiting, harde isolatie en geconcentreerde isolatie genomen, die ernstige humanitaire rampen hebben veroorzaakt (zoals abortussen van zwangere vrouwen in Xi'an, verplaatsingen van bussen in Guizhou, de grote brand in Urumqi, enz.), en de gezondheidscodes hebben geïsoleerd als politieke stabiliteitsinstrumenten (zoals de Rode code wordt gedwongen aan de bankhouders in het dorp van Henan). zonder medische voorbereiding en drugsreserves, hebben de autoriteiten eind 2022 na de "White Paper Movement" plotseling nul opgehouden, wat leidt tot extreem gruwelijke en statistisch verborgen overtredingen, wat een ernstige ont
* Vernietiging van Hongkongs autonomie en wereldwijde "transnationale repressie"
De ontheffing van de autonome status van Hongkong heeft de regionale politieke geolocatie drastisch veranderd. In 2020 heeft Peking de "Hong Kong National Security Act" en de "23-artikelwetgeving" gedwongen uit te voeren, waardoor Hongkongs rechterlijke onafhankelijkheid en persvrijheid volledig worden vernietigd. Door het arresteren en veroordelen van "47-persoons" en politieke en mediabedrijven, zoals Li Ching, Yuan Feng, dwongen ze onafhankelijke media zoals de "Apple Daily", "State News" en andere publicaties te stoppen. Beijing noemde openlijk de "Sino-Britse gezamenlijke verklaring" een "niet-bindend historisch document" en schendt ernstig de beloften van het internationaal recht.
Door onbevoegde "bureaus van buitenlandse politie" in tientallen landen op te richten, de "handeling van de Fuchs" uit te voeren en transnationale ontvoeringen uit te voeren (zoals de zaak van Guinness Sea bij de boekwinkel van Copenhagen Bay), de familie en het netwerk van buitenlandse dissidenten te bedreigen, wordt het regime van Beijing beschuldigd van massale "transnationale repressie" (Transnational Repression) door de rechterlijke instanties van de VS en Duitsland en andere landen, waardoor de soevereiniteit van andere landen en de normen van het internationaal recht ernstig worden geschonden.
V. De civiele samenleving en de keten van digitale autoriteit volledig afschaffen
Wat de maatschappelijke controle betreft, markeert de uitbraak van de "709 Grote Gevangenissen" in 2015 de verwoestende slachtoffers van de Chinese rechtshandhavers, waarbij meer dan 300 advocaten en mensenrechtenactivisten werden gedwongen te verdwijnen, vervolgd en veroordeeld; Nobelprijswinnaar Liu Xiaobo werd in de gevangenis tot de dood gemarteld, waardoor de ruimte voor het leven van de burgermaatschappij enorm werd afgesneden.
Tegelijkertijd zijn digitale bewakingssystemen die gericht zijn op gezichtsherkenning, DNA-verzameling, big data-onderzoek en proefpersoonlijke identiteitsbewijzen in elke hoek van de samenleving doorgedrongen. In combinatie met een uitgebreid verbeterd brandweer (GFW) en algoritmische censuur hebben autoriteiten het strengste informatie-blokkade-netwerk ter wereld opgebouwd, waardoor burgers hun fundamentele rechten op informatie en vrijheid van meningsuiting worden ontnomen.
Economische achteruitgang, oorlogswolfdiplomatie en normalisatie van de rechterlijke verantwoordelijkheid
In de economie en de maatschappij, de "re-immigratie van de bevolking", de krachtige bestrijding van de private tech-giganten en de culinaire industrie, leidt tot een groot aantal faillissementen van bedrijven, de private kapitaal ontvluchten en de jeugdwerkloosheid stijgt; de ontmanteling van de vastgoedcrisis heeft geleid tot een dramatische vermindering van de rijkdom van de gewone bevolking. De "Wolf diplomatie" in de diplomatie, openlijk steunen van de Russische agressie op de Oekraïne, waardoor China in een ongekende isolatie in de internationale maatschappij. in de religieuze wereld te dwingen "Chinese", de verwoesting van de kerken en de transformatie van de moskeeën, en voortdurende aanvallen
In het licht van de intensieve vragen van de internationale gemeenschap hebben de Chinese autoriteiten voortdurend "westerse vooroordelen" en "interventie in binnenlandse zaken" afgewezen. Maar met de evolutie van de mechanismen van internationale aansprakelijkheid stelt de multinationale rechterlijke instanties een bevriezing van activa en visumbeperkingen op de verantwoordelijke bureaucraten in overeenstemming met de Magnitsky Act en onderzoekt sommige nationale rechterlijke instanties het principe van "universele jurisdictie" om voortdurend bewijsketens te verzamelen. Dit markeert de internationale gemeenschap voor de systematische misdaden tegen de mensheid en de ondermijning van de internationale orde tijdens haar twaalfjarige regeringsperiode en veroordeelt ze de morele verschuiving naar een volledige

文章讨论
已验证会员可围绕报道公开交流,并自行管理自己的内容。
正在检查会员登录状态…