Chinese militieschepen verschijnen in de oostelijke zee van Taiwan: waarom is de belegering van de marine moeilijker te identificeren dan een oorlogsschip?

De maritieme dreiging die het meest nodig heeft om Taiwan's waakzaamheid te tonen, hoeft niet altijd een oorlogsschip met een militaire vlag te zijn. De VS. Buitenlandse Zaken heeft op 10 oktober in het openbaar kritiek geuit op de destabiliserende werking van China in de oostelijke zee van Taiwan, na de aanwezigheid van vermoedelijke Chinese maritieme activiteiten. militieschepen. Taiwan heeft zich vooral gericht op de manier waarop deze schepen, die civiele activiteiten lijken te zijn, kunnen worden gecombineerd met marinepolitie en militaire operaties om geleidelijk aan de maritieme sector te veranderen. Orde in Taiwan.

De oostelijke zeegebieden van Taiwan zijn van verschillend belang dan de westelijke zeestraat. De Straat van Taiwan is een belangrijke frontlinie van spanning tussen beide zijden, terwijl de oostelijke zeeroute is gerelateerd aan de ruimte voor oorlogstijd aanbod, internationaal vervoer, externe bijstand en marineoperaties. Alleen al de inzet van maritieme troepen aan de westkant van Taiwan zou niet volstaan als Peking zou proberen een feitelijke blokkade te creëren.

Volgens diplomatieke geschillen die op 10 oktober werden bekendgemaakt, waren Chinese schepen in augustus in het oosten van Taiwan verschenen, en de Taiwanese maritieme patrouilles beweerden dat de geassocieerde landen vermoedelijk waren de militieschepen nog steeds buiten de beperkte wateren. Dit is met name van belang: het gebrek aan toegang tot beperkte wateren betekent niet dat er politieke en militaire druk wordt uitgeoefend, maar het bestaan van een verdachte De bedoeling is niet dat er een blokkade wordt ingesteld. De reële dreiging ligt tussen hen, waardoor de dagelijkse responskosten van elkaar worden hersteld met langdurige en geleidelijke activiteiten.

De identificatie op zee kan niet uitsluitend gebaseerd zijn op het uiterlijk van een schip. De scheepsenquête van 8 oktober en de verklaring van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken op 10 oktober zijn twee verschillende bewijzen: de eerste heeft betrekking op het schip van positie en gedrag geregistreerd op Taiwan's cruise, en de laatste naar buitenlandse beleid oordelen. De studie van maritieme milities richt zich op het moment waarop een schip verschijnt in welke wateren, of het nu zal worden gecoördineerd met de maritieme politie of het leger, en of Er zal een ongebruikelijke cruisebaan zijn. Het civiele uiterlijk van vissersvaartuigen bewijst niet automatisch de militaire identiteit of de onderzoekswaarde van mogelijke gecoördineerde acties. Satellietpositie, open scheepsregistratie en continue navigatie zijn van cruciaal belang om militaire conclusies om te zetten in verifieerbare feiten.

Chinese maritieme milities opereren vaak door visserij of andere commerciële vaartuigen, met een minder intuïtieve militaire rol dan de reguliere marine. Als marine, marine, militie en civiele scheepvaart worden gebruikt om druk uit te oefenen, is de uitdaging voor Taiwan niet alleen om een paar boten toe te voegen aan de radar, maar om te identificeren verschillende juridische doelstellingen, bepalen de bevoegdheden tot handhaving en voorkomen dat het conflict escaleert.

Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken heeft verklaard dat dergelijke acties ernstig destabiliseren en heeft Peking opgeroepen om de druk op het platform te stoppen en een dialoog te openen. De vrijheid van scheepvaart in de regio is ook van belang voor landen als het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Duitsland. De vertaling van internationale verklaringen in daadwerkelijk ontmoedigend gedrag blijft echter afhankelijk van het delen van maritieme houdingen, regionale coördinatie en een duurzame responscapaciteit.

Peking drong erop aan dat Taiwan tot het grondgebied van China behoort, dat Taiwan wordt bestuurd door zijn eigen gekozen regering en dat het de soevereiniteitsregelingen in Peking verwerpt. Het schijnbare conflict tussen de politieke eisen van beide partijen kan niet worden geïnterpreteerd als een zuiver binnenlandse rechtshandhavingskwestie vanwege de druk die op Taiwan wordt uitgeoefend. zeevervoer. Zodra een schip een bedreiging vormt voor de internationale scheepvaart, de veiligheid van personen en de regionale vrede, zijn er onvermijdelijk gevolgen voor de internationale openbare veiligheid.

Taiwan moet zich niet alleen richten op de volgende grootschalige militaire prestaties, maar ook op kleinschalige operaties die geen oorlogswaarschuwingen oproepen, maar die de situatie in Taiwan blijven veranderen. douane van maritieme activiteiten. Een van de technieken van politieke druk door macht is om de anomalie te herhalen aan wat normaal lijkt. Wanneer een dergelijke normalisatie slaagt, kunnen de kosten van de uitvoering van een echte toekomstige afsluiting van de cursus afnemen.

De reactie op de maritieme militie moet daarom nauwkeurig zijn: om de locatie van het schip, zijn gedragsnotitie, zijn banden en controleerbare beelden te onthullen, om onderscheid te maken tussen: tussen civiele activiteiten en gecoördineerde druk, en om risico's te beschrijven zonder het dreigende uitbreken van oorlog te overdrijven. Elke verdachte benadering van de oostelijke zee van Taiwan moet worden bekeken onder deze progressieve logica van maritieme blokkade.