时间倒回至2017年6月9日上午，重庆市九龙坡区石桥铺正街202号的监控摄像头，平静而冷酷地记录下了一幕荒诞而又惨烈的现实。几名身着便服、没有任何警服标识的男子，在没有出示任何警察证、搜查令法定文书的情况下，仅凭口头吆喝便对一处私人住宅强行实施暴力撬门。

面对这起突如其来的、如同黑恶暴力般的非法侵入，屋内年仅服役两年一个月的退役老兵鞠小林，在惊恐、愤怒与绝望交加之下，选择了用喷火的方式来阻挡对方的破门而入。然而，这场本该由“非法侵入”和“违法强拆”定义的暴力冲突，最终却在权力的翻云覆雨手中被彻底颠倒。鞠小林不仅被以“妨害公务罪”和“网上寻衅滋事罪”重判入狱两年六个月，其居住的房屋更是在他被抓捕的同一天被强行夷为平地，至今连一分钱的合理赔偿都没有拿到。

当曾经象征着国家荣誉与关怀的退役军人优待证，在冰冷的推土机和权力的铁拳面前化为废纸；当跨区域协同的执法机器异化为掠夺私产的帮凶，鞠小林的遭遇彻底撕下了中共对退役军人“用时当炮灰、过后成弃子”的虚伪面具。

现场直击：程序全无的暴力破门与老兵的绝望自卫

根据当时的监控视频录像与现场画面显示，2017年6月9日清晨，重庆市九龙坡区石桥铺正街202号周边气氛诡异。多名来自重庆市九龙坡区公安分局以及涪陵区公安局的民警及相关人员大举集结。

在现代法治社会中，人民警察依法执行搜查、传唤等强制措施时，严格出示工作证件和法律文书是不可逾越的法定红线。然而，视频中的这群执法人员却将程序正义抛诸脑后：

身份隐匿与文书缺位：现场核心人员既不穿警服，也不佩戴任何执法记录仪或警号，更拒绝出示合法的警官证与搜查证。

口头号令代替法律程序：没有法院或公安机关盖章的正式文书，仅凭一名便衣男子在门外的粗暴喊话，就直接对私人住宅进行暴力破坏和撬门。

作为一名曾在部队服役两年的退役军人，鞠小林在面对突如其来的暴力破拆时，本能地意识到了人身安全与私有财产正面临严重且非法的侵害。在历经多次交涉无果、对方强行破门而入的危急关头，他被迫采取了用汽油喷火的极端方式进行防御和阻拦。

然而，监控画面中闪过的火光与浓烟，不仅没能阻挡违法侵入的步伐，反而成为了日后公权力对其进行司法报复的“铁证”。从执法人员违规出击的那一刻起，一场蓄谋已久的司法绞杀便拉开了帷幕。事后得知，这群跨区出动的警察给出的破门理由，竟然是荒唐至极的“搜查一个早已不在屋内居住人员的物品”。这种借口，不过是为强行破门寻找一块遮羞布。

利益博弈：商改住的恶意降价与强拆掠夺的黑幕

鞠小林案的爆发绝非偶然，其背后盘根错节的，是一场以城市建设和房屋征收为名的利益剥夺与资本围猎。

涉案的房屋位于石桥铺正街202号，是房主刘富祥通过合法拍卖方式购得并长期持有的营业用房（门店），买卖合同上白纸黑字写明属于营业用房。在市场经济环境下，营业用房的商业价值与补偿标准远高于普通住宅。然而，当该房屋被划入征收范围内时，地方征收部门为了压缩成本、谋取巨额商业开发利益，公然无视房屋的合法产权性质与历史档案，强行将其“降格”为住宅进行评估和补偿。

这种人为制造的巨大事实不清与补偿差距，让房主刘富祥无法接受，因而依法拒绝搬迁，并积极向法院提供房屋属于商业性质的铁证。面对合法的维权与抗争，某些地方行政权力没有选择通过协商、行政复议或法定的司法途径来解决矛盾，而是选择了简单粗暴的“以克代法”。

当行政征收遭遇不从，行政权力便与公安机关无缝对接。跨区域抽调九龙坡区和涪陵区的警力，组成看似庞大实则违法的联合行动组，其真正的目的根本不是所谓的“办案”或“搜查”，而是通过暴力手段清除征收红线内的“钉子户”。

更为丧心病狂的是，在租客鞠小林被暴力抓捕、身陷囹圄的同一天，涉案房屋就在没有任何合法强拆裁定、没有任何财产清点程序的情况下，被强行推倒夷为平地。屋内的大量个人财产、经营设施在废墟中灰飞烟灭。多年来，面对受害人家属的不断控告与申诉，相关部门不仅置若罔闻，更将房屋赔偿无限期悬置。

司法异化：从妨害公务到寻衅滋事的口袋罪罗织

如果说违法的暴力破门和野蛮强拆是对私产的公开抢劫，那么随后的司法审判则是对公平正义的二次谋杀。

在这起案件中，司法机关彻底沦为了中共权力的附庸和打击报复的工具：

1. 因果倒置的定性：明明是执法人员程序违法、涉嫌非法闯入在先，却将公民在遭受非法侵害时的正当防卫与绝望阻拦，生硬地包装成了“妨害公务罪”。法院在一审、二审中完全回避了警察不出示证件、不穿警服、无搜查令的严重违法事实，机械地适用刑法，判处鞠小林有期徒刑两年六个月。

2. “口袋罪”的叠加打击：除了对租客鞠小林的重判，事发时并未在现场、事后得知警方非法破门而赶来并在网上发帖谴责、同时积极向法院提供房屋商业性质证据的房主刘富祥，也同样惨遭毒手。刘富祥被警方抓捕，并同样被冠以“妨害公务罪”和“网上寻衅滋事罪”，被重判了5年6个月。这种在维权案件中屡见不鲜的“多罪并罚”手段，旨在通过加重刑期来彻底摧毁当事人的意志，将其贴上“暴徒”的标签，从而达到封口、维稳和掩盖违法强拆真相的目的。

在中共的体制眼中，退役军人从来不是需要真正关怀的公民，而是一块“召之即来、挥之即去”的工具。穿上军装时，他们被当作维稳机器和冲锋陷阵的炮灰与打手；一旦脱下军装回归社会，当他们的合法私产遭到权力铁拳的肆意侵夺时，当他们试图捍卫自己生存底线时，中共的司法机器便会毫不留情地将其作为“维稳对象”予以残酷绞杀。

 结语：当优待证沦为幻觉，看清中共体制下退伍军人的悲剧宿命

近年来，中共官方反复吹嘘要落实退役军人优待政策，然而，当一张“中华人民共和国退役军人优待证”拿在手里时，鞠小林与房主刘富祥的遭遇给出了最讽刺的答案：在绝对的、不受监督的中共独裁权力面前，任何形式的“优待”都不过是纸面上的幻觉。

中共统治下的现实极其残忍：它一方面用民族主义和虚假的荣誉将年轻人包装成炮灰，另一方面在遇到利益冲突时，又毫不犹豫地将屠刀挥向这些曾经的军人及无辜的私产持有者。从程序违法的破门到异化的刑事追责，鞠小林案和刘富祥案彻底撕开了中共对退役军人及普通民众的盘剥与打压。权力越界与程序失范亟待监督。这桩血泪斑斑的悲剧应当彻底警醒世人：在中共的体制下，如果不彻底认清其将底层民众视作草芥、将暴力打手与炮灰用完即弃的本质，任何人都无法逃脱被权力任意吞噬的命运。

The time goes back to the morning of June 9, 2017. The surveillance camera at No. 202 Shiqiaopu Main Street, Jiulongpo District, Chongqing, calmly and coldly recorded an absurd yet tragic scene. Several men in plain clothes, without any police uniform markings, forced open the door of a private residence with violence, relying solely on verbal shouting, without presenting any police ID, search warrant, or other legal documents.

Facing this sudden, illegal intrusion akin to underworld violence, Ju Xiaolin, a retired veteran who had served in the military for only two years and one month, chose to use fire to block the intruders from breaking in, amidst panic, anger, and despair. However, this violent conflict, which should have been defined by "illegal intrusion" and "illegal forced demolition," was completely overturned by the shifting hands of power. Ju Xiaolin was not only heavily sentenced to two years and six months in prison for "obstructing official business" and "picking quarrels and provoking trouble on the internet," but his residence was also forcibly razed to the ground on the very day of his arrest, and he has not received a single penny of reasonable compensation to this day.

When the retired military preferential treatment card, which once symbolized national honor and care, turned into waste paper in front of cold bulldozers and the iron fist of power; when the cross-regional law enforcement machinery degenerated into an accomplice in plundering private property, Ju Xiaolin's experience completely tore off the Chinese Communist Party's hypocritical mask of treating veterans as "cannon fodder when needed, and discarded pieces afterward."

On-the-Scene: Violent Door-Breaking Without Any Procedure and a Veteran's Desperate Self-Defense

According to the surveillance video recordings and on-scene footage at the time, on the morning of June 9, 2017, the atmosphere around No. 202 Shiqiaopu Main Street, Jiulongpo District, Chongqing, was eerie. Multiple police officers and related personnel from the Jiulongpo District Public Security Bureau and the Fuling District Public Security Bureau of Chongqing assembled in large numbers.

In a modern society under the rule of law, when people's police execute compulsory measures such as searches and summonses in accordance with the law, strictly presenting work identification and legal documents is an insurmountable statutory red line. However, the group of law enforcement personnel in the video threw procedural justice to the wind:

Concealment of Identity and Absence of Documents: The core personnel at the scene neither wore police uniforms nor carried any law enforcement recorders or police badge numbers, and they refused to present legal police IDs and search warrants.

Verbal Commands Replacing Legal Procedures: Without official documents stamped by the court or public security organs, relying solely on a plainclothes man's rough shouting outside the door, they directly carried out violent destruction and pried open the door of the private residence.

As a retired veteran who had served in the military for two years, Ju Xiaolin instinctively realized that his personal safety and private property were facing serious and illegal infringement when confronted with the sudden violent demolition. At the critical moment when multiple negotiations failed and the other party forced their way in, he was forced to take the extreme measure of spraying gasoline and lighting it to defend and block them.

However, the flames and thick smoke flashing in the surveillance footage not only failed to stop the illegal intrusion, but instead became "ironclad evidence" for the public power to carry out judicial retaliation against him in the future. From the moment the law enforcement personnel launched their non-compliant operation, a long-premeditated judicial strangulation began. It was later learned that the reason given by this group of police officers deployed across districts for breaking down the door was the utterly absurd "searching for the belongings of a person who had long ceased to reside in the house." This excuse was nothing more than a fig leaf to justify forcing the door open.

Interest Game: Malicious Price Reduction of Commercial-to-Residential Conversion and the Dark Secrets of Forced Demolition and Plunder

The outbreak of Ju Xiaolin's case was by no means accidental. Behind it lies an intertwined web of interest deprivation and capital hunting in the name of urban construction and housing expropriation.

The property involved, located at No. 202 Shiqiaopu Main Street, is a commercial property (storefront) purchased and held long-term by the homeowner, Liu Fuxiang, through a legal auction. The sales contract clearly stated in black and white that it was a commercial property. In a market economy, the commercial value and compensation standards for commercial properties are far higher than those for ordinary residential housing. However, when the property was included in the scope of expropriation, the local expropriation department, in order to cut costs and seek huge commercial development profits, openly ignored the legal property nature and historical archives of the house, and forcibly "downgraded" it to residential housing for evaluation and compensation.

This artificially created massive lack of clarity on facts and compensation gap made it impossible for the homeowner, Liu Fuxiang, to accept. Therefore, he legally refused to relocate and actively provided the court with ironclad evidence that the property was of a commercial nature. Facing legal rights defense and resistance, certain local administrative powers did not choose to resolve the conflict through negotiation, administrative reconsideration, or statutory judicial channels, but instead chose the simple and brutal method of "using power to replace the law."

When administrative expropriation met with non-compliance, administrative power seamlessly connected with public security organs. Cross-regional police forces from Jiulongpo District and Fuling District were mobilized to form a joint action group that seemed massive but was actually illegal. Its real purpose was not so-called "case handling" or "searching," but using violent means to clear out the "nail houses" within the expropriation red line.

Even more outrageously, on the very day the tenant Ju Xiaolin was violently arrested and imprisoned, the property involved was forcibly pushed down and razed to the ground without any legal forced demolition ruling and without any property inventory procedures. A large amount of personal property and business facilities inside the house vanished into ashes in the ruins. For years, in the face of continuous accusations and appeals from the victim's family, the relevant departments have not only turned a deaf ear but have also suspended the housing compensation indefinitely.

Judicial Alienation: Fabricating Pocket Crimes from Obstructing Official Business to Picking Quarrels

If the illegal violent door-breaking and barbaric forced demolition were an open robbery of private property, then the subsequent judicial trial was a secondary murder of fairness and justice.

In this case, the judicial organs completely degenerated into vassals of the CCP's power and tools for retaliation:

1. Characterization with Inverted Cause and Effect: It was clearly a case where the law enforcement personnel's procedures were illegal and they were suspected of illegal entry first, yet the citizen's legitimate defense and desperate blocking when suffering illegal infringement were clumsily packaged into "obstructing official business." In the first and second trials, the court completely avoided the serious illegal facts of the police not showing identification, not wearing police uniforms, and having no search warrant, and mechanically applied the criminal law to sentence Ju Xiaolin to two years and six months in prison.

2. Superimposed Blows of "Pocket Crimes": In addition to the heavy sentence on the tenant Ju Xiaolin, the homeowner Liu Fuxiang—who was not at the scene at the time of the incident, but learned of the police's illegal door-breaking afterward, rushed to the scene, posted online to condemn it, and actively provided the court with evidence of the commercial nature of the property—was also brutally targeted. Liu Fuxiang was arrested by the police and was similarly labeled with "obstructing official business" and "picking quarrels and provoking trouble on the internet," receiving a heavy sentence of 5 years and 6 months. This method of "combined punishment for multiple crimes," which is common in rights defense cases, aims to completely crush the will of the parties involved by increasing the prison term, labeling them as "thugs," thereby achieving the goals of silencing them, maintaining stability, and covering up the truth of the illegal forced demolition.

In the eyes of the CCP's system, retired veterans have never been citizens who need genuine care, but rather tools to be "summoned when needed and discarded when done." When they put on military uniforms, they are used as stability maintenance machines, cannon fodder, and thugs to charge forward; once they take off their uniforms and return to society, when their legal private property is wantonly plundered by the iron fist of power, and when they try to defend their baseline of survival, the CCP's judicial machine will ruthlessly strangle them as "targets of stability maintenance."

Conclusion: When the Preferential Treatment Card Becomes an Illusion, See Clearly the Tragic Destiny of Veterans Under the CCP System

In recent years, CCP officials have repeatedly boasted about implementing preferential policies for retired military personnel. However, when holding a "People's Republic of China Retired Military Personnel Preferential Treatment Card" in hand, the experience of Ju Xiaolin and homeowner Liu Fuxiang provides the most ironic answer: in the face of absolute, unsupervised CCP dictatorial power, any form of "preferential treatment" is nothing but an illusion on paper.

The reality under the CCP's rule is extremely cruel: on one hand, it uses nationalism and false honor to package young people as cannon fodder; on the other hand, when encountering conflicts of interest, it does not hesitate to swing the butcher's knife at these former soldiers and innocent private property owners. From the procedurally illegal door-breaking to the alienated criminal prosecution, the cases of Ju Xiaolin and Liu Fuxiang have completely exposed the exploitation and suppression of retired military personnel and ordinary people by the CCP. Power overreach and procedural failures urgently need supervision. This tragedy of blood and tears should thoroughly awaken the world: under the CCP's system, if one does not completely recognize its essence of treating grassroots people as grass and discarding violent thugs and cannon fodder after use, no one can escape the fate of being arbitrarily swallowed by power.

We gaan terug in de tijd naar de ochtend van 9 juni 2017. De bewakingscamera op Shiqiaopu-hoofdstraat nr. 202 in het district Jiulongpo te Chongqing legde kalm en koelbloedig een even absurde als tragische realiteit vast. Verschillende mannen in burgerkleding, zonder enig politie-insigne, forceerden met geweld de deur van een privéwoning, puur op basis van verbaal geschreeuw en zonder het tonen van een politie-identificatie, huiszoekingsbevel of andere wettelijke documenten.

Geconfronteerd met deze plotselinge, illegale binnendringing die deed denken aan maffiageweld, koos de in de woning aanwezige veteraan Ju Xiaolin – die slechts twee jaar en één maand in het leger had gediend – er in paniek, woede en wanhoop voor om de indringers met vuur tegen te houden. Deze gewelddadige confrontatie, die gedefinieerd had moeten worden als "huisvredebreuk" en "illegale gedwongen ontruiming", werd door de grillige hand van de macht echter volledig omgedraaid. Ju Xiaolin werd niet alleen zwaar veroordeeld tot twee jaar en zes maanden gevangenisstraf wegens "belemmering van de rechtsgang" en "het online uitlokken van ruzie en het veroorzaken van problemen", maar zijn woning werd ook nog eens op de dag van zijn arrestatie met de grond gelijkgemaakt. Tot op de dag van vandaag heeft hij geen cent aan redelijke compensatie ontvangen.

Wanneer de veteranenpas, die ooit symbool stond voor nationale eer en zorg, voor de koude bulldozer en de ijzeren vuist van de macht in oud papier verandert; wanneer het grensoverschrijdende handhavingsapparaat degenereert tot medeplichtige bij de plundering van privé-eigendom, scheurt het lot van Ju Xiaolin het hypocriete masker van de CCP definitief af: veteranen worden gebruikt als kanonnenvoer als het uitkomt, en daarna afgedankt.

Ooggetuigenverslag: Gewelddadige binnendringing zonder procedures en de wanhopige zelfverdediging van een veteraan

Volgens de toenmalige camerabeelden en opnames van de locatie hing er op de ochtend van 9 juni 2017 een onheilspellende sfeer rond Shiqiaopu-hoofdstraat nr. 202 in het district Jiulongpo te Chongqing. Talrijke agenten en betrokkenen van het politiebureau van het district Jiulongpo en het politiebureau van het district Fuling rukten massaal uit.

In een moderne rechtsstaat is het strikt tonen van legitimatiebewijzen en wettelijke documenten bij het uitvoeren van dwangmaatregelen zoals huiszoekingen en dagvaardingen een onoverschrijdbare grens. De groep handhavers in de video lapte de procedurele rechtvaardigheid echter volledig aan de laars:

Identiteitsverhulling en ontbreken van documenten: De sleutelfiguren ter plaatse droegen geen politie-uniform, droegen geen bodycams of politie-identificatienummers en weigerden legitieme politie-identificatie en huiszoekingsbevelen te tonen.

Verbale bevelen in plaats van wettelijke procedures: Zonder officiële documenten met een stempel van de rechtbank of politie, en louter op basis van het grove geschreeuw van een man in burger buiten de deur, gingen zij direct over tot het vernielen en forceren van de deur van de privéwoning.

Als veteraan met twee jaar militaire dienst besefte Ju Xiaolin instinctief dat zijn persoonlijke veiligheid en privé-eigendom ernstig en illegaal werden bedreigd toen de deur plotseling met geweld werd opengebroken. Op het kritieke moment, nadat herhaalde pogingen tot overleg mislukten en de tegenpartij de deur forceerde, zag hij zich genoodzaakt om met benzine en vuur een extreme verdedigingspoging te doen om hen tegen te houden.

De vlammen en dikke rook op de camerabeelden hielden de illegale indringers echter niet tegen, maar werden later juist het "onomstotelijke bewijs" voor de overheid om gerechtelijke wraak op hem te nemen. Vanaf het moment dat de handhavers in strijd met de regels optraden, begon een vooraf beraamde gerechtelijke wurging. Achteraf bleek dat de reden die deze uit verschillende districten opgetrommelde politie opgaf voor het forceren van de deur, volstrekt absurd was: "het zoeken naar spullen van iemand die al lang niet meer in de woning woonde." Dit excuus was niets meer dan een vijgenblad om de gewelddadige binnendringing te maskeren.

Het belangenconflict: Kwaadwillige prijsverlaging door herbestemming en de duistere achtergrond van gedwongen ontruiming en plundering

De zaak-Ju Xiaolin staat niet op zichzelf. Erachter schuilt een complex netwerk van belangenberoving en kapitaaljacht onder de dekmantel van stadsvernieuwing en onteigening.

Het pand in kwestie, gelegen aan de Shiqiaopu-hoofdstraat nr. 202, is een bedrijfspand (winkel) dat door de eigenaar, Liu Fuxiang, via een legale veiling is gekocht en langdurig is behouden. In het koopcontract stond zwart-op-wit dat het om een bedrijfspand ging. In een markteconomie liggen de commerciële waarde en de compensatienormen voor bedrijfspanden vele malen hoger dan die voor gewone woningen. Toen het pand echter binnen de onteigeningzone viel, negeerde de lokale onteigeningsdienst de legale status en historische documenten van het pand om kosten te besparen en enorme winsten uit commerciële herontwikkeling op te strijken. Het pand werd eigenhandig "gedegradeerd" tot woonruimte voor de taxatie en compensatie.

Dit kunstmatig gecreëerde gebrek aan feitelijke juistheid en het enorme verschil in compensatie waren voor eigenaar Liu Fuxiang onacceptabel. Hij weigerde dan ook legaal om te verhuizen en leverde de rechtbank harde bewijzen dat het pand een commerciële bestemming had. In plaats van dit conflict op te lossen via overleg, bezwaarprocedures of de wettelijke weg, koos de lokale overheid voor de botte bijl: macht in plaats van recht.

Toen de onteigening op verzet stuitte, sloegen de administratieve macht en de politie de handen ineen. Politie-eenheden uit de districten Jiulongpo en Fuling werden overkoepelend ingezet om een gezamenlijke actiegroep te vormen die weliswaar indrukwekkend oogde, maar in feite illegaal was. Het werkelijke doel was niet "onderzoek" of "huiszoeking", maar het met harde hand verwijderen van de "dwarsliggers" binnen de onteigeningsgrenzen.

Nog schokkender is dat op de dag dat huurder Ju Xiaolin met geweld werd gearresteerd en opgesloten, het pand zonder enige legale rechterlijke uitspraak tot ontruiming en zonder enige inventarisatie van de eigendommen met de grond gelijk werd gemaakt. Een grote hoeveelheid persoonlijke bezittingen en bedrijfsinventaris ging in de puinhopen in vlammen op. Al die jaren hebben de verantwoordelijke instanties de voortdurende aanklachten en petities van de familie van de slachtoffers genegeerd en is de compensatie voor de woning voor onbepaalde tijd opgeschort.

Gerechtelijke ontsporing: Van belemmering van de rechtsgang tot het fabriceren van vage aanklachten

Als de illegale binnendringing en de barbaarse gedwongen ontruiming een openlijke diefstal van privé-eigendom waren, dan was de daaropvolgende rechtszaak een tweede moord op de rechtvaardigheid.

In deze zaak fungeerde de rechterlijke macht louter als een verlengstuk van de macht van de CCP en als een instrument voor vergelding:

1. Omkering van oorzaak en gevolg: Hoewel de handhavers procedureel in de fout gingen en er sprake was van illegale binnendringing, werd de legitieme zelfverdediging en wanhopige weerstand van een burger tegen een illegale inbreuk simpelweg verpakt als "belemmering van de rechtsgang". De rechtbank negeerde in eerste en tweede aanleg volledig het feit dat de politie geen legitimatie toonde, geen uniform droeg en geen huiszoekingsbevel had, en paste het strafrecht mechanisch toe om Ju Xiaolin te veroordelen tot twee jaar en zes maanden gevangenisstraf.

2. Stapeling van vage aanklachten: Niet alleen huurder Ju Xiaolin werd zwaar gestraft; ook eigenaar Liu Fuxiang moest het ontgelden. Liu Fuxiang was tijdens het incident niet ter plaatse, maar snelde toe toen hij hoorde van de illegale binnendringing, veroordeelde dit online en leverde de rechtbank bewijzen van de commerciële status van het pand. Hij werd door de politie gearresteerd en eveneens beschuldigd van "belemmering van de rechtsgang" en "het online uitlokken van ruzie en het veroorzaken van problemen", wat leidde tot een zware straf van 5 jaar en 6 maanden. Deze methode van "samenloop van meerdere misrijven", die veelvuldig wordt toegepast in dit soort zaken, is erop gericht de wil van de betrokkenen te breken door de strafmaat te verhogen, hen te brandmerken als "criminelen" en zo de waarheid over de illegale ontruiming in de doofpot te stoppen.

In de ogen van het CCP-systeem zijn veteranen nooit burgers geweest die oprechte zorg verdienen, maar instrumenten die bruikbaar zijn wanneer dat nodig is en daarna worden weggegooid. In uniform worden ze ingezet als stabiliteitsmachines en kanonnenvoer; eenmaal terug in de burgermaatschappij, wanneer hun legale privé-eigendom door de ijzeren vuist van de macht wordt geplunderd en zij hun bestaansminimum proberen te verdedigen, deinst het gerechtelijke apparaat van de CCP er niet voor terug hen genadeloos te vermorzelen als "doelwitten voor stabiliteitsbeheersing".

Conclusie: Wanneer de veteranenpas een illusie blijkt, wordt het tragische lot van veteranen onder de CCP duidelijk

De afgelopen jaren heeft de CCP herhaaldelijk opgeschept over het gunstige beleid voor veteranen. Maar met de "Veteranenpas van de Volksrepubliek China" in de hand, biedt het lot van Ju Xiaolin en huiseigenaar Liu Fuxiang het meest cynische antwoord: tegenover de absolute, ongecontroleerde dictatoriale macht van de CCP is elke vorm van "preferentiële behandeling" niet meer dan een papieren illusie.

De realiteit onder het bewind van de CCP is uiterst wreed: enerzijds verpakt het jonge mensen met nationalisme en valse eer als kanonnenvoer, anderzijds deinst het er bij belangenconflicten niet voor terug het slagersmes te richten op deze voormalige militairen en onschuldige eigenaren van privé-eigendom. Van de procedureel illegale binnendringing tot de ontspoorde strafrechtelijke vervolging: de zaken van Ju Xiaolin en Liu Fuxiang leggen de uitbuiting en onderdrukking van veteranen en gewone burgers door de CCP volledig bloot. Machtsmisbruik en het falen van procedures behoeven dringend toezicht. Deze tragedie van bloed en tranen moet de wereld wakker schudden: onder het systeem van de CCP kan niemand ontsnappen aan het lot om willekeurig door de macht te worden verslonden, tenzij men inziet dat de gewone burger voor hen niets waard is en dat handlangers en kanonnenvoer na gebruik direct worden afgedankt.

参与讨论Join the discussionNeem deel aan het gesprek

请围绕事实与观点理性交流。新评论会先进入编辑审核。Discuss facts and views constructively. New comments are reviewed before publication.Bespreek feiten en standpunten op een constructieve manier. Nieuwe reacties worden voor publicatie beoordeeld.